Page 116 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

98
การแผ่ขยายอารยธรรมของชาวมุสลิมนั้ น เริ ่มขึ้ นในคริ สต์ศตวรรษที่ 13 เมื่อมุสลิ มเข้า
มาปกครองพื้นที่ ส่ วนใหญ่ในประเทศอินเดี ย การติดต่อค้าขายทางเรื อกับหมู่เกาะต่าง ๆ ทางใต้ของ
เอเชี ยตะวันออกเฉี ยงใต้ เช่ น มาลายา สุ มาตรา บอร์เนี ยว ชวา ย ังคงดําเนิ นต่อไป แต่ได้นําเอา
ศาสนาใหม่ คือ อิสลาม มาพร้ อมกับพ่อค้าและนักเดินเรื อชาวอินเดียซึ่ งนับถือศาสนาอิสลามผู้ นํา
ประเทศในเอเชี ยตะวันออกเฉียงใต้ เคยชื่ นชมอารยธรรมอันมีค่ าของอินเดี ยได้หันมาสนใจศาสนา
ใหม่ ของชาวอินเดีย ในคริ สต์ศตวรรษที่ 14 และ15 เมืองมะละกาในแหลมมาลายูเปลี่ ยนมานับถือ
ศาสนาอิสลามทั้ งหมดมะละกากลายเป็ นศูนย์กลางสํ าหรับเผยแพร่ ศาสนาอิสลาม โดยใช้เส้นทาง
การค้าเดินเรื อไปย ังหมู ่ เกาะอินโดนี เซี ย ผู้ นําที่เป็ นมุสลิม มี อํานาจเหนือพวกที่ เป็ นชาวฮินดูในที่สุ ด
จนกระทั ่งในคริ สต์ศตวรรษที่ 16 ประชาชนในหมู่เกาะต่าง ๆ ตั้งแต่ มาลายู สุ มาตรา ชวา บอร์ เนียว
เซลี เบส มะละกา นิวกิ นี และเกาะทางใต้ของฟิ ลิ ปปิ นส์ กลายเป็ นชุ มชนที่นับถือพระมะหะหมัด
ทั้งสิ้น
ผลของอารยธรรมมุสลิ ม ที่มีต่ อศิลปะการแสดงในภูมิภาคเอเชี ยตะวันออกเฉี ยงใต้ คื อ
การหยุดชะงักทางศิลปะการแสดง อาจเกิ ดขึ้ นบ้าง หากท้องที่ใด มีการนับถือศาสนาอิสลามอย่าง
เคร่ งครัดเนื่ องจากบัญญัติ ข้อหนึ่ งของศาสนาอิสลามคือห้ามสร้างรู ปเหมือนของคนไม่ว่าจะทําด้วย
ไม้ หิน ตกแต่ด้วยสีสันหรือแสดงอย่างละคร เพราะถื อว่าเป็ นบาป แต่ทว่าในหมู ่เกาะเหล่านี้ มีความ
แตกต่ างจากอินเดี ย เปอร์ เซีย และอาหรั บ กล่ าวคือ สถานการณ์ ไม่เคร่ งครัดนั ก เพราะการ
เผยแพร่ความเชื่ อของชาวมุสลิ มมาจากชาวอินเดี ยอีกต่อหนึ่ งชาวอินเดี ยเป็ นชนชาติ ที่ชอบการแสดง
และระบําอยู่แล้วจึงมิได้เคร่ งครั ดในข้อห้ามตามบัญญัติทางศาสนาดังกล่ าว ผลก็คือ กิจกรรมทาง
ศิลปะการแสดง ย ังคงมีอยู ่ ในภู มิภาคเหล่านี้ ถ้าเป็ นการแสดงที่ เกี่ยวข้องกับศาสนาอื่น คื อฮินดูแล้ว
จะไม่สนับสนุ น
ด้านวรรณกรรมประเทศ ที่นับถือศาสนาอิ สลาม เช่น อาหรับ เปอร์ เซีย เมโสโปเตเมี ย
อียิปต์ ได้รับความนิยมนํามาเล่นละคร โดยเฉพาะระดับของชาวบ้านแพร่ หลายมากในขณะที่ละคร
รู ปแบบดั้ งเดิมของหลวงหรื อราชสํานั กซึ่ งมีเรื่ องราวทางศาสนาฮิ นดู และวรรณกรรมพื้นเมืองซึ่ ง
เป็ นที่ นิยมอยู่ก่ อนย ังสามารถเก็บรักษาคุณค่ าความงามและการแสดงไว้ได้เช่ นเดิม มี เกาะบาหลี
เพี ยงเกาะเดียวที่สามารถรั กษาความเป็ นชาวฮิ นดูไว้ได้จนถึงปั จจุบันนี้ ระบําและการละครของ
บาหลี เป็ นรู ปแบบสะท้อนอารยธรรมฮินดู–ชวา และศิลปะพื้นบ้านของชาวเกาะบาหลี
4. สมัยอารยธรรมตะวั นตก
สมัยอารยธรรมตะวันตก (ค.ศ. 1750 - กลางคริ สต์ศตวรรษที่ 20) สมัยอารยธรรม
ตะวันตกจากยุโรปและสหรัฐอเมริ กา เข้ามี บทบาทและอิทธิ พลในภูมิภาคนี้ ทั้ งทางด้านความคิด
วัฒนธรรมการเมื อง และการพัฒนาเศรษฐกิจตั้ งแต่คริ สต์ศตวรรษที่ 16 เริ่ มมีชาวตะวันตกเข้ามา