Page 112 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

94
1. สมัยก่อนประวัติศาสตร์
สมัยก่อนประวัติ ศาสตร์ (2500 ปี ก่ อนคริสต์ศักราช ค.ศ. 100) เป็ นระยะที่ ชนกลุ่ มต่างๆ
จากดินแดนทางเหนื อลงมาครอบครองภู มิภาคเอเชี ยตะวันออกเฉียงใต้ เป็ นอารยธรรมแบบดั้ งเดิ ม
ซึ่ งนับถือสิ ่ งศักดิ์ สิ ทธิ์ ในธรรมชาติลักษณะการแสดงออกในรู ปของการฟ้ อนเต้นเพื่อเซ่นสรวงบูชา
ผี และระบํ า ละคร มีปรากฏบ้างแล้วโดยมีความเชื่ อกันว่าบรรพบุ รุ ษรุ่ นแรกในภู มิภาคเอเชี ย
ตะวันออกเฉี ยงใต้ เป็ นชนชาติ ซึ่ งอพยพมาจากแถบตะวันตกเฉียงใต้ของจีน มาตั้ งถิ ่นฐานอยู่ตามที่
ราบอุดมสมบูรณ์ ตามลุ่มแม่ นํ้ าใหญ่ บางกลุ่ มก็เดินทางกระจายไปถึงหมู่ เกาะชวาและบาหลี ซึ่ งมีผืน
ดิ นที่อุ ดมสมบูรณ์ เนื่ องจากพื้ นที่ประกอบด้วยภูเขาไฟมากมาย ต่อมาการจัดตั้ งชุ มชนในแต่ละ
ท้องถิ ่นมีลักษณะเด่นชัดมากขึ้นทางวัฒนธรรม โดยอาจแบ่งกลุ ่มสําคัญได้ 7 กลุ ่ม คื อ มอญ เขมร
จาม มาเลเซีย ชวา ชุ นดา และบาหลี
ชาวมอญตั้ งหลักแหล่ งอยู่บริเวณลุ่ มแม่นํ้ าอิระวดี ในประเทศพม่ามาตั้ งอาณาจักรที่เป็ น
ประเทศไทย และทางภาคใต้ของพม่าในปั จจุบัน ความยิ ่งใหญ่ ของอาณาจักรมอญในบางสมัยแผ่
ขยายอํานาจไปถึ งแคว้นอัสสั มในประเทศอิ นเดีย ภายหลังชนชาติ มอญถูกจี น และพม่ารุกราน
กระจัดกระจาย จนไม่ สามารถรวมตัวกันได้ ส่ วนชนชาติเขมรตั้ งถิ่นฐานบนลุ ่มแม่นํ้าโขง และพื้ นที่
ซึ่ งเป็ นประเทศกัมพูชาในปั จจุ บัน ชาวเขมรได้สร้างอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ของตน โดยมี ฐานอํานาจ
อยู่ที่ นครวัดและแผ่ อาณาจักรไปถึ งลาวไทย มาลายา และบางส่ วนของเวียดนามในปั จจุ บัน
อาณาจักรเขมรมีความยิ ่งใหญ่สู งสุดในคริ สต์ศตวรรษที่ 12
ชนชาติจาม คือ กลุ่มชนที่ลงมาครอบครองบริ เวณภาคกลางและภาคใต้ของเวียดนาม
ตั้ง ถิ่ นฐานอยู่ตามริ มฝั่ งทะเล และลุ่มแม่เล็ก ๆ รวมตัวกันได้ไม่นานนัก ชาวเวียดนามซึ่ งบุกรุ กมา
จากทางเหนือ และชาวเขมรบุกรุ กจากทางตะวันตก ได้ทําลายอาณาจักรของพวกจามและกลืนชาติ
จามไปในที่สุ ด
ส่ วนชนชาติชวา ซุ นดา และบาหลี เป็ นกลุ่มชนที่ตั้งถิ ่นฐานอยู่ตามหมู่เกาะอินโดนี เซี ย
หมู่เกาะส่ วนกลาง ทางตะวันออกเรี ยกว่าชาวชวา หมู่ เกาะทางตะวันตกเรี ยกว่าชาวซุนดา ส่ วนชาว
บาหลีตั้งถิ ่ นฐานอยู่บนเกาะเล็ก ๆ ทางตะวันออกของเกาะชวาปัจจุ บัน การแผ่ ขยายอาณาจักรของ
ชนชาติในหมู่ เกาะเหล่านี้ บางยุคได้แผ่ขยายกว้างไกลไปถึงหมู่เกาะสุมาตรา มาลายา บอร์ เนี ยว
และบางส่ วนของไทยและกัมพู ชา
ถึงแม้ว่าชนชาติต่าง ๆ เหล่านี้ ได้สร้ างอาณาจักรและวัฒนธรรมของตนขึ้ นมาแล้ว แต่
อาจกล่าวได้ว่าชนชาติเหล่านี้ มีความเป็ นมาทางอารยธรรมที่ มี คว าม เ กี่ ยวดอง ใกล้ ชิ ดกั นโดย
พฤติกรรมของการดํารงชี วิตทางศาสนา และความเชื่อก็ คล้ายกัน ความเจริ ญทางปั ญญาและ
เทคโนโลยีก็ อยู่ในระดั บเดียวกัน กล่ าวคือ กลุ ่มชนเหล่ านี้ เป็ นเกษตรกรซึ่ งปลู กข้าวเพื่อบริ โภค