Page 12 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๕
ด้วย ซึ่ งจะเห็นว่ าการตัดสิ นใจนั้ นเกี่ ยวข้องโดยตรงกับการปฏิ บัติ การ และเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ และการ
ประเมินผล โดยที่ผลประโยชน์นั้ นเป็ นผลมาจากการปฏิบัติ และผลประโยชน์ก็ จะเป็ นตัวกําหนดให้มีการ
ประเมินผล ซึ่ งต่างก็ได้รั บผลมาจากขั้ นตอนการตัดสินใจนั่นเอง นอกจากนี้ ก็ จะมีผลสะท้อนกลับ (Feed-back)
จากการประเมินผลและปฏิบัติ การกลับไปสู่ การตัดสิ นใจอีกด้วย
นิรั นดร์ จงวุ ฒิเวศย์ ได้แบ่ งลักษณะของการเข้ามามีส่ วนร่ วมของประชาชนไว้ ๓ ประการ คื อ
๑) การมีส่ วนร่ วมโดยตรง โดยผ่านองค์กรผู้แทนของประชาชน เช่น การรวมกลุ ่มเยาวชน
กลุ่มต่างๆ
๒) การมีส่ วนร่ วมทางอ้อม โดยผ่านองค์กรผู ้ แทนของประชาชน เช่น กรรมการของกลุ่ม
หรื อชุ มชน กรรมการกลุ่มสตรี กรรมการหมู่บ้าน
๓) การมีส่ วนร่ วมโดยการเปิ ดโอกาสให้ผ่ านองค์กรที่ไม่ใช่ ผู ้ แทนของประชาชน เช่น สถาบัน
หรื อหน่วยงานที่ เชิญชวน หรื อเปิ ดโอกาสให้ประชาชนเข้ามามีส่ วนร่ วมเมื่อไหร่ก็ ได้ทุกเวลา
การเข้าไปมีส่ วนร่ วมของประชาชนในการดําเนินงานวัฒนธรรมนั้ น เป็ นขั้ นตอนที่มความสําคัญ
มาก ซึ่ งไพรัตน์ เดชะริ นทร์ ได้อธิบายถึงขั้นตอนของการมี ส่ วนร่วมของประชาชนในกระบวนการพัฒนา
ทั้งหลายจะต้องให้ประชาชนเข้าไปมีส่ วนเกี่ยวข้องในทุกขั้นตอนของกระบวนการพัฒนา ๘ ขั้นตอน ดังนี้
๑) ขั้ นร่ วมศึกษา ค้นคว้าหาปั ญหา สาเหตุของปัญหาที่เกิดขึ้ น และความต้องการของชุมชน
๒) ขั้นร่ วมสร้างรู ปแบบ ค้นหาวิธีการพัฒนา เพื่ อแก้ไขและลดปัญหาของชุ มชนสร้างสิ่งใหม่ๆ
ที่เป็ นประโยชน์ต่อชุ มชน หรื อสนองความต้องการของชุมชน
๓) ขั้ นร่วมกําหนดนโยบาย วางแผนงาน โครงการ และกิจกรรม
๔) ขั้ นร่วมตัดสิ นใจเกี่ยวกับการใช้ทรั พยากรในชุมชนที่มีอยู่อย่างจํากัด ให้เกิดประโยชน์ต่ อ
ส่ วนรวมให้ มากที่สุ ด
๕) ขั้ นร่ วมปรับปรุ ง เสนอแนะระบบการบริหารงานพัฒนาให้มีประสิทธิภาพและประสิทธิ ผล
๖) ขั้ นร่วมช่วยเหลือสนับสนุนด้านการเงิน หรือลงทุนในกิจกรรมโครงการของชุ มชนตาม
ขี ดความสามารถและศักยภาพของตนเอง
๗) ขั้ นร่ วมปฏิบัติ ตามนโยบายและแผนงาน โครงการ กิจกรรมที่วางไว้ให้บรรลุผลตาม
เป้ าหมายบังเกิดผลดี แก่ชุมชน
๘) ขั้นร่ วมควบคุม ติ ดตาม ประเมินผล รวมทั้งร่ วมบํารุ งรักษาโครงการหรื อกิจกรรมที่ทั้ง
เอกชนและรั ฐบาลได้จัดทําขึ้ น ให้สามารถใช้ประโยชน์ได้ตลอดไป
การมีส่ วนร่ วมของประชาชนเป็ นการเปิ ดโอกาสให้แต่ละคนเรี ยนรู้ จากกิจกรรมที่ ตนปฏิ บัติ
การได้มีส่ วนร่ วมในกิจกรรมที่มีผลกระทบต่อตนเอง ต่อที่ อยู่อาศัย ต่อกลุ่ม ต่อสังคมและต่องานอาชี พ ทําให้
มีโอกาสเรี ยนรู ้โดยตรงจากกิ จกรรมที่ ปฏิบัติ เป็ นการเพิ่มความรู ้ ความสามารถและความชํานาญมากยิ่งขึ้ น