41
2.4 บทสรุ
ปวรรณกรรมที
่
เกี
่
ยวข้
อง
บริ
บทชาติ
พั
นธุ
์
ไทยกวย หรื
อชาวกวย (กู
ย)
ในอดี
ต ซึ่
งอพยพเข้
าประเทศไทยสมั
ย
ปลายอยุ
ธยา (พ.ศ.2245-2326) มี
ถิ่
นเดิ
มอยู
่
บริ
เวณตอนเหนื
อของเมื
องกํ
าปงธม ประเทศกั
มพู
ชา
เป็
นรั
ฐอิ
สระ แต่
เขมรได้
ใช้
อํ
านาจทางทหารปราบชาวกวยและผนวกอาณาจั
กรเข้
าไปเป็
นส่
วนหนึ่
ง
ของเขมร ชาวกวยชอบการอพยพ เพื่
อแสวงหาที่
ดิ
นอุ
ดมสมบู
รณ์
ในการเพาะปลู
ก แยกย้
ายกั
นไป
ตั
้
งบ้
านเรื
อน ปั
จจุ
บั
นพบชาวกวยในจั
งหวั
ดบุ
รี
รั
มย์
อุ
บลราชธานี
นครราชสี
มา มหาสารคาม
สุ
ริ
นทร์
ศรี
สะเกษและสุ
พรรณบุ
รี
ตั
้
งถิ่
นฐานปนอยู
่
กั
บชาวเขมรสู
งและชาวลาวทํ
าให้
ชาวกวยถู
ก
กลื
นเข้
าเป็
นส่
วนหนึ่
งของวั
ฒนธรรม เขมรสู
งและลาว บ้
านของชาวกวยมี
ลั
กษณะใต้
ถุ
นสู
งด้
านหน้
า
เอาไว้
เลี
้
ยงช้
าง ใต้
ถุ
นใช้
เป็
นที่
วางหู
ก ทอผ้
า วางกระด้
งไหม และวั
สดุ
เครื่
องใช้
สานด้
วยหวายหรื
อไม้
ไผ่
ชาวกวยบางบ้
านจะแบ่
งส่
วนหนึ่
งที่
ติ
ดตั
วบ้
านเป็
นยุ
้
งข้
าว บางบ้
านสร้
างแยกต่
างหาก ลั
กษณะ
การตั
้
งบ้
านเรื
อนของหมู
่
บ้
านจะแยกกระจายเรี
ยงรายไปตามถนนและตั
้
งบ้
านเรื
อนเป็
นกระจุ
ก มี
ส่
วนน้
อยที่
มี
รั
้
วรอบขอบชิ
ด ส่
วนใหญ่
มั
กปล่
อยโล่
งเพื่
อไปมาหาสู
่
กั
นได้
สะดวก เป็
นการแสดงถึ
ง
ความเป็
นพี่
น้
องกั
น ส่
วนใหญ่
เป็
นบ้
านชั
้
นเดี
ยวใต้
ถุ
นสู
งและมี
บ้
าน 2 ชั
้
น รู
ปทรงสมั
ยใหม่
บ้
าง บ้
าน
ที่
มี
ใต้
ถุ
นก็
จะทํ
าที่
เลี
้
ยงวั
ว ควาย บางบ้
านจะมี
กี่
ทอผ้
าเพื่
อทอในฤดู
แล้
ง สํ
าหรั
บบ้
าน 2 ชั
้
นสมั
ยใหม่
จะสร้
างคอกวั
วและควายไว้
หลั
งบ้
านหรื
อข้
างบ้
าน
ชาวกวยโดยทั่
วไปมี
ผิ
วดํ
า สู
งปานกลาง เฉลี่
ยประมาณ 5 ฟุ
ต 2 นิ
้
ว (ประมาณ
160 เซนติ
เมตร) จมู
กแฟบ ผมเหยี
ยดตรงหรื
อหยิ
กเล็
กน้
อยในบางกลุ
่
มที่
ผสมกั
บพวกนิ
กรอยต์
ผม
จะหยิ
กและมี
ผิ
วดํ
าสนิ
ท ส่
วนพวกที่
ผสมกั
บกลุ
่
มไทย – ลาว จะมี
ผิ
วขาวโดยทั่
วไปกล่
าวโดยรวมๆ
แล้
วลั
กษณะเด่
นทางกายภาพของชาวกวยมี
รู
ปร่
างสั
นทั
ด ไหล่
กว้
าง จมู
กแบน ผิ
วคลํ
้
า เช่
นเดี
ยวกั
บ
ชาวเขมรและมอญ
ส่
วนการแต่
งกายของชาวกวย หญิ
งสู
งอายุ
จะนุ
่
งผ้
าที่
มี
ลายใส่
เสื
้
อคอกระเช้
า ใส่
สร้
อยคอลู
กปั
ดเงิ
น นิ
ยมใส่
ดอกไม้
หอมไว้
ที่
ติ่
งหู
ชาวกวยนิ
ยมทอผ้
า เช่
น ผ้
าจิ
กกะน้
อย เป็
นผ้
าที่
มี
ลั
กษณะคล้
ายผ้
าหางกระรอก มี
สี
เดี
ยว เป็
นผ้
าสํ
าหรั
บผู
้
ชายนุ
่
งในพิ
ธี
สํ
าคั
ญๆ ลั
กษณะการนุ
่
งจะนุ
่
ง
พั
บจี
บด้
านหน้
า เหมื
อนการนุ
่
งโสร่
ง ผ้
านุ
่
งสตรี
นิ
ยมทอหมี่
คั่
นเป็
นทางแนวดิ่
งยื
นพื
้
นสี
นํ
้
าตาล มี
หั
ว
ซิ่
นพื
้
นสี
แดงลายขิ
ด ตี
นซิ่
นสี
ดํ
า มี
ริ
้
วขาวเหลื
องแดง ผ้
าจะกวี
เป็
นผ้
าคล้
ายอั
นลู
ซี
มของเขมรมี
ลาย
ทางยาว เป็
นผ้
าที่
สตรี
ใช้
นุ
่
งในงานสํ
าคั
ญๆ
ชาวกวยมี
ภาษาพู
ดเป็
นของตนเองจั
ดอยู
่
ในกลุ
่
มภาษาตระกู
ลมอญ – เขมร ชาว
กวยไม่
มี
ภาษาเขี
ยนจึ
งสื
บทอดวั
ฒนธรรมโดยการบอกเล่
า (Oral Tradition) สื
บต่
อกั
นมาจากคน
เฒ่
าคนแก่