173
4.3
สรุ
ปผลการศึ
กษา
จากการศึ
กษาวิ
จั
ยพลวั
ตการเปลี่
ยนแปลงวั
ฒนธรรมการบริ
โภคชาวไทยกวยในเขตจั
งหวั
ด
สุ
ริ
นทร์
และจั
งหวั
ดบุ
รี
รั
มย์
ซึ่
งสามารถแสดงผลการศึ
กษาตามวั
ตถุ
ประสงค์
การวิ
จั
ยทั
้
ง 3 ข้
อ ได้
ดั
งนี
้
4.3.1
วั
ตถุ
ประสงค์
การวิ
จั
ยข้
อที
่
1 เพื
่
อศึ
กษาบริ
บทด้
านกายภาพ เศรษฐกิ
จ สั
งคม
และวั
ฒนธรรมการดํ
ารงชี
วิ
ต ตลอดจนวิ
ถี
วั
ฒนธรรมการบริ
โภคอาหาร ซึ
่
งรวมทั
้
งรู
ปแบบ
การบริ
โภค ความเชื
่
อ และภู
มิ
ปั
ญญาด้
านการบริ
โภคอาหารในประเพณี
และพิ
ธี
กรรมต่
างๆ
ของชาวไทยกวยในเขตจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
และจั
งหวั
ดบุ
รี
รั
มย์
ซึ่
งจากการศึ
กษาสรุ
ปโดยภาพรวม
แบ่
งการศึ
กษาออกเป็
น 2 ประเด็
น คื
อ
บริ
บทด้
านกายภาพ เศรษฐกิ
จ สั
งคมและวั
ฒนธรรม
การดํ
ารงชี
วิ
ตชาวไทยกวย
และ
วิ
ถี
วั
ฒนธรรมการบริ
โภคอาหารชาวไทยกวย
ซึ่
งมี
รายละเอี
ยดพบว่
า
4.3.1.1 บริ
บทด้
านกายภาพ เศรษฐกิ
จ สั
งคมและวั
ฒนธรรมการดํ
ารงชี
วิ
ต
ชาวไทยกวย
ซึ่
งผลการศึ
กษาวิ
จั
ยบริ
บทด้
านกายภาพ เศรษฐกิ
จ สั
งคมและวั
ฒนธรรมการดํ
ารงชี
วิ
ต
ชาวไทยกวยทั
้
ง จํ
านวน 2 จั
งหวั
ด และ 5 อํ
าเภอ 6 หมู
่
บ้
าน ได้
แก่
ชาวไทยกวยที่
อาศั
ยอยู
่
เขตบ้
านตรึ
ม
บ้
านแตลอํ
าเภอศรี
ขภู
มิ
และบ้
านตากลาง อํ
าเภอท่
าตู
ม จั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
บ้
านหนองบั
วเจ้
าป่
า อํ
าเภอสตึ
ก
บ้
านโนนแดง อํ
าเภอกระสั
ง และบ้
านศรี
สุ
ข อํ
าเภอบ้
านกรวด จั
งหวั
ดบุ
รี
รั
มย์
สามารถแยกได้
ตาม
หมู
่
บ้
านที่
ศึ
กษา
- บริ
บททางกายภาพ เศรษฐกิ
จ สั
งคมและวั
ฒนธรรมการดํ
ารงชี
วิ
ตของชุ
มชน
โดยมี
รายละเอี
ยดในอดี
ตและปั
จจุ
บั
นดั
งนี
้
(นายลี
ลาศ โพธิ
์
สาร ผู
้
อาวุ
โสของชุ
มชนกวยบ้
านแตล และ
พ่
อวั
ง ดั
ชถุ
ยาวั
ตร ผู
้
อาวุ
โสของชุ
มชนกวยบ้
านตรึ
ม (กั
นยายน: 2550) ให้
สั
มภาษณ์
)
-
ประวั
ติ
ความเป็
นมาของชาวไทยกวย
บรรพบุ
รุ
ษชาวไทยกวยมี
อายุ
ประมาณ 300 ปี
ปลายสมั
ยกรุ
งศรี
อยุ
ธยาเป็
น
ราชธานี
ความเกี่
ยวเนื่
องสมั
ยต้
นกรุ
งธนบุ
รี
เป็
นราชธานี
ประมาณพ.ศ.2303-2310 สมั
ยการปกครองแบบ
โคตร ชาวกู
ยเรี
ยก โขด (โคตร) มี
ตํ
าแหน่
งเที
ยบเท่
ากํ
านั
น การอพยพไม่
ได้
ลงมาคราวเดี
ยวกั
น แต่
อพยพ
ตามกั
บมาเรื่
อยๆ ซึ่
งอพยพมาจากอั
ตปื
อแสนแป แคว้
นเมื
องจํ
าปาศั
กดิ
์
ประเทศลาวในปั
จจุ
บั
น โดย
มาเริ่
มตั
้
งรกรากที่
บ้
านตรึ
มเป็
นที่
แรกและส่
วนใหญ่
อพยพขยายไปตามเขตอํ
าเภอต่
างๆ ในจั
งหวั
ด
สุ
ริ
นทร์
บุ
รี
รั
มย์
และศรี
สะเกษ ซึ่
งโดยทั่
วไปจะเรี
ยกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
นี
้
ว่
า “ส่
วย” (เขมรป่
าดง) โดยชาวกู
ย
สื
บเชื
้
อสายมาจากคนยุ
คแรกๆ ที่
อาศั
ยอยู
่
ในพื
้
นที่
ทางตอนเหนื
อของประเทศกั
มพู
ชา และเขตอี
สาน
ตอนใต้
ของประเทศไทย ก่
อนที่
ชาวกั
มพู
ชาและชาวไทยจะเข้
ามาอยู
่
ในอดี
ตชาวกู
ยในเขตอี
สานใต้
มี
บทบาทในการส่
งส่
วยเป็
นเครื่
องบรรณาการแก่
กรุ
งศรี
อยุ
ธยาเป็
นประจํ
าทุ
กปี
ในรู
ปผลผลิ
ตจากป่
า
เป็
นเหตุ
หนึ่
งที่
ทํ
าให้
ชาวไทย ชาวลาว เรี
ยก ชาวกู
ย ว่
า ส่
วย