60
ประเพณี
บุ
ญบั
้
งไฟของชาวไทลาวนี
้
เริ
่
มเข้
ามามี
บทบาทในภาคอี
สานตั
้
งแต่
เมื่
อใด ใคร
หรื
อกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ใดเป็
นผู
้
ริ
เริ
่
มทํ
า และทํ
าเพื่
อจุ
ดมุ
่
งหมายใดนั
้
นไม่
มี
หลั
กฐานที่
สามารถระบุ
ได้
ชั
ดเจน มี
เพี
ยงตํ
านานที่
กล่
าวถึ
งประเพณี
บุ
ญเดื
อนหกของชาวไทลาว คื
อ ตํ
านานพระยาคั
นคาก และ
ตํ
านานผาแดงนางไอ่
(พระอริ
ยานุ
วั
ตร เขมจารี
. 2526 : 24-45 และอร่
ามจิ
ต ชิ
ณช่
าง (2531 :
บทคั
ดย่
อ)
2. ความหมายและความสํ
าคั
ญ
2.1 ความหมาย
ภาคตะวั
นออกเฉี
ยงเหนื
อเป็
นผื
นแผ่
นดิ
นที่
ราบสู
ง เป็
นศู
นย์
รวมแห่
งศิ
ลปวั
ฒนธรรม
อั
นเก่
าแก่
ตั
้
งแต่
สมั
ยก่
อนประวั
ติ
ศาสตร์
ต่
อมาจนถึ
งสมั
ยขอม มี
ศิ
ลปะอั
นเก่
าแก่
มากมายกระจั
ด
กระจายอยู
่
ตามจั
งหวั
ดต่
าง ๆ มี
ปู
ชนี
ยสถาน โบราณวั
ตถุ
ทางพุ
ทธศาสนาที่
ควรค่
าแก่
การสั
กการบู
ชา
ชาวอี
สานเป็
นผู
้
ที่
นั
บถื
อประเพณี
อย่
างเคร่
งครั
ดมาแต่
โบราณ และเป็
นประเพณี
ของ
ท้
องถิ ่
นมาหลายร้
อยปี
ประเพณี
ที่
เกี่
ยวข้
องกั
บพุ
ทธศาสนามากคื
อฮี
ตสิ
บสอง ซึ
่
งน่
าจะนั
บถื
อกั
นมา
ตั
้
งแต่
ครั
้
งวั
ฒนธรรมอิ
นเดี
ยเข้
าสู
่
บริ
เวณนี
้
แล้
ว
“ฮี
ต” เป็
นคํ
าย่
อของ “จารี
ต” เพราะชาวอี
สานใช้
ตั
ว “ฮ” แทนตั
ว “ร” ฮี
ตสิ
บสองก็
คื
อจารี
ตที่
ปฏิ
บั
ติ
กั
นแต่
ละเดื
อน ตรงกั
บทางภาคกลางว่
า “ประเพณี
12 เดื
อน” นั ่
นเอง โดยในสมั
ย
โบราณเขาถื
อเอาเดื
อนอ้
าย (บางที
เรี
ยกว่
า เดื
อนเจี
ยง) เป็
นการเริ ่
มต้
นปี
ใหม่
แล้
ววนไปเรื่
อย ๆ จนถึ
ง
เดื
อนสิ
บสอง อั
นเป็
นเดื
อนสุ
ดท้
าย ในแต่
ละเดื
อนจะมี
ประเพณี
ประจํ
าเดื
อน ซึ
่
งคล้
ายกั
บทางภาค
กลางบ้
างและแตกต่
างกั
นบ้
าง ประเพณี
เหล่
านั
้
นส่
วนใหญ่
เป็
นเรื่
องพุ
ทธศาสนามี
ประเพณี
เกี่
ยวกั
บ
อาชี
พบ้
าง แต่
ก็
พยายามดึ
งเข้
าพุ
ทธศาสนา เพื่
อให้
โอกาสได้
ทํ
าบุ
ญด้
วย (ธี
ระ รุ
จเจริ
ญ. 2525 : 25)
บั
้
งไฟ หมายถึ
ง บั
้
งไม้
ไผ่
หรื
อปั
จจุ
บั
นนิ
ยมใช้
บั
้
งหรื
อกระบอกเหล็
กแล้
วแต่
ขนาดของ
บั
้
งไฟที่
จะทํ
า นํ
ามาบรรจุ
ดิ
นปื
นหรื
อหมื
้
อที่
คั
่
วผสมตํ
าจนเข้
ากั
นดี
แล้
วนํ
ามาตํ
าหรื
ออั
ดใส่
กระบอกที่
เตรี
ยมไว้
จนแน่
นที่
สุ
ด แล้
วนํ
าไปมั
ดใส่
ไม้
ไผ่
ขนาดยาวที่
ได้
รู
ปร่
างสวยทํ
าเป็
นหางบั
้
งไฟ จากนั
้
น
ตกแต่
งให้
สวยงาม อาจจะมี
ลู
กบั
้
งไฟรอบ ๆ ส่
วนหั
วก็
ได้
ซึ
่
งทํ
าจากบั
้
งไม้
ไผ่
ขนาดเล็
ก เมื่
อตกแต่
ง
สวยงามแล้
วจะเป็
นบั
้
งไฟสมบู
รณ์
(ถนอมศิ
ลป์
โทบุ
ญ. 2538 : 53)
คํ
าว่
า “บั
้
งไฟ” ในอดี
ตหมายถึ
ง บั
้
งไฟที่
ใช้
สํ
าหรั
บแห่
ในวั
นโฮม (วั
นรวม) และวั
นจุ
ด
เป็
นบั
้
งไฟบั
้
งเดี
ยวกั
น แต่
ปั
จจุ
บั
นได้
เกิ
ดสภาวะการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมของชาวไทลาวอย่
าง
รวดเร็
ว ทํ
าให้
ประเพณี
มี
ธุ
รกิ
จ และผลประโยชน์
เข้
ามาเกี่
ยวข้
อง ทํ
าให้
ประเพณี
ดั
้
งเดิ
มเปลี่
ยนแปลง
ไป เช่
น ประกวดแข่
งขั
นด้
านความงามของบั
้
งไฟ ประกวดขบวนแห่
ประกวดจุ
ดบั
้
งไฟทางสู
ง
ทางไกล กลายเป็
นธุ
รกิ
จท่
องเที่
ยวและธุ
รกิ
จการเมื
อง จึ
งส่
งผลทํ
าให้
คํ
าว่
า “บั
้
งไฟ” มี
ความหมายสอง
นั
ยคื
อ (พิ
ทั
กษ์
น้
อยวั
งคลั
ง. 2540 : 9)