54
คนไทยภาคกลางว่
า “ลาว” ซึ
่
งเป็
นความเข้
าใจผิ
ดกั
นมาเนิ
่
นนาน เช่
นเดี
ยวกั
บภาคเหนื
อ และชาวไทย
สิ
บสองปั
นนา
ชาวอี
สานกลุ
่
มไทยลาว ที่
เรี
ยกในที่
นี
้
เพื่
อสื่
อความเข้
าใจนั
้
นมิ
ได้
หมายถึ
งชนเผ่
าที่
แตกต่
าง
กั
บชาวไทยเพี
ยงแต่
เป็
นสาขาหนึ
่
งหรื
อกลุ
่
มหนึ
่
ง ซึ
่
งมี
โครงสร้
างทางวั
ฒนธรรมหลั
กเหมื
อนกั
บไทย
เช่
น ภาษา ศาสนา ความเชื่
อจารี
ตประเพณี
ฯลฯ แต่
มี
วั
ฒนธรรมย่
อยแตกต่
างกั
นไปเฉพาะกลุ ่
มชน
ท้
องถิ ่
น
กลุ
่
มไทยลาว เป็
นกลุ
่
มที่
สื
บทอดวั
ฒนธรรมลุ
่
มนํ
้
าโขงแต่
โบราณ (ร่
วมกั
บไทยเวี
ยง หรื
อ
ชาวเวี
ยงจั
นทน์
) มี
ตั
วอั
กษรของตนเองใช้
มาแต่
สมั
ยอยุ
ธยาเป็
นอย่
างน้
อยและอาจจะร่
วมสมั
ยสุ
โขทั
ย
ตั
วอั
กษรที่
ใช้
มี
2 แบบ คื
อ อั
กษรไทยน้
อยและอั
กษรไทยธรรม อั
กษรไทยน้
อยเป็
นอั
กษรสุ
โขทั
ย
สาขาหนึ
่
งส่
วนอั
กษรตั
วธรรมเป็
นอั
กษรที่
ได้
ต้
นแบบอั
กษรมอญโบราณคล้
ายอั
กษรตั
วเมื
องของ
ภาคเหนื
อมี
วรรณกรรมท้
องถิ
่
นของตนเอง เช่
น เรื่
องสิ
นไซ (สั
งข์
ศิ
ลป์
ชั
ย) จํ
าปาสี่
ต้
น ท้
าวกํ
่
ากา
ดํ
า นางผมหอม ไก่
แก้
ว ลิ
้
นทอง กํ
าพร้
าผี
น้
อย ขู
ลู
นางอั
้
ว ท้
าวผาแดงนางไอ่
ฯลฯ
ชาวไทยลาว ยึ
ดมั
่
นในจารี
ตประเพณี
ดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตตาม “ฮี
ตสิ
บสอง” (คื
อกิ
จกรรมประเพณี
ในรอบ 12 เดื
อน) นั
บถื
อศาสนาพุ
ทธแบบชาวบ้
าน (Popular Buddhism) คื
อพุ
ทธศาสนาที่
ปรั
บเข้
า
กั
บจารี
ตของชาวบ้
านมุ ่
งที่
จะสั ่
งสอนให้
เป็
นพลเมื
องดี
มากกว่
าที่
จะสอนให้
ละโลกี
ย์
ไปสู
่
นิ
พพานตาม
ปรั
ชญาพุ
ทธศาสนา นอกจากนี
้
ย ั
งนั
บถื
อผี
บรรพบุ
รุ
ษ ผี
ฟ้
า ผี
แถน รวมทั
้
งผี
ไร่
นา ฯลฯ โดยเฉพาะผี
บรรพบุ
รุ
ษย ั
งมี
อิ
ทธิ
พลต่
อสั
งคมปั
จจุ
บั
นมากนั
่
นคื
อ ผี
ปู
่
ตา ทุ
กชุ
มชนในชนบทจะมี
ศาลเจ้
าปู
่
ตา ( ตู
บ
ปู
่
ตา ) ประจํ
าหมู
่
บ้
านและมี
ตํ
าแหน่
ง เฒ่
าจํ
้
าหรื
อหมอจํ
้
า เป็
นผู
้
ที่
ติ
ดต่
อกั
บวิ
ญญาณ เฒ่
าจํ
้
าจะเป็
นผู
้
ที่
ชาวบ้
านให้
ความเคารพนั
บถื
อมากผู
้
หนึ
่
ง
กลุ ่
มไทยลาว ตั
้
งภู
มิ
ลํ
าเนากระจั
ดกระจายอยู
่
ทั ่
วไปในภาคอี
สาน โดยเฉพาะตอนบนของ
ภาคนั
บตั
้
งแต่
หนองคาย หนองบั
วลํ
าภู
อุ
ดรธานี
สกลนคร นครพนม กาฬสิ
นธุ
์
มหาสารคาม
ขอนแก่
น ชั
ยภู
มิ
ร้
อยเอ็
ด ยโสธร อุ
บลราชธานี
เลย มุ
กดาหาร อํ
านาจเจริ
ญ และบางอํ
าเภอ ของ
จั
งหวั
ดศรี
สะเกษ สุ
ริ
นทร์
(อํ
าเภอรั
ตนบุ
รี
) นครราชสี
มา (อํ
าเภอบั
วใหญ่
สู
งเนิ
น ปั
กธงชั
ย) บุ
รี
รั
มย์
(อํ
าเภอพุ
ทไธสง) กลุ ่
มไทยลาวเมื่
อพิ
จารณาวั
ฒนธรรมย่
อยลงไปอี
กโดยเฉพาะภาษาถิ ่
นสํ
าเนี
ยงที่
ผิ
ดเพี
้
ยนไปและจารี
ตฉพาะกลุ ่
ม สามารถจํ
าแนกได้
5 กลุ
่
ม คื
อ
1. ไทยลาว
2. ไทยญ้
อ
3. ไทยโย ้
ย
4. ผู
้
ไทย
5. ไทยแสก