Page 74 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

53
อยู
ใหม่
หลั
งสงคราม (จารุ
มุ
กต์
เรื
องสุ
วรรณ. 2540) กลุ ่
มชาติ
พั
นธุ
ลาว เป็
นกลุ
มชาติ
พั
นธุ
ที่
มี
ประชากรมากที่
สุ
ดและถื
อว่
าเป็
นกลุ ่
มที่
ใหญ่
สุ
ดในอี
สาน ราชสํ
านั
กส่
วนกลางในสมั
ยก่
อนการ
ปฏิ
รู
ปการปกครอง 2435 เรี
ยกหั
วเมื
องแถบนี
ว่
า หั
วเมื
องลาวกาวตะวั
นออกจนกระทั
ง ปี
พ.ศ. 2476
เป็
นต้
นมา บริ
เวณที่
เคยเป็
นมณฑลต่
างๆในอี
สานได้
ถู
กสถาปนาเป็
นภาคอี
สานมาจนปั
จจุ
บั
ประวั
ติ
ความเป็
นของกลุ
มชาติ
พั
นธุ
ลาว ตามหลั
กฐานทางตํ
านานและพงศาวดาร ลาวเป็
กลุ
มชนที่
มี
ถิ
นกํ
าเนิ
ดอยู
ในเขตลุ ่
มแม่
นํ
าโขง ตั
งแต่
เมื
องสิ
งห์
ทางตอนใต้
ของแคว้
นสิ
บสองปั
นนา
มาย ั
งแคว้
นสิ
บสองจุ
ไทยในเขตลุ
มแม่
นํ
าดํ
าทางตะวั
นออก และคลุ
มลงมาทางใต้
ในเขตหั
วพั
นลงมา
จนถึ
งบริ
เวณแคว้
นตวั
น- นิ
นห์
ของญวน มี
ลาวกลุ
มหนึ
งได้
ขยายมาทางลุ
มแม่
นํ
าโขงทางด้
าน
ตะวั
นตกและด้
านใต้
ศรี
ศั
กร วั
ลลิ
โภดม ได้
แสดงทั
ศนะว่
าในสมั
ยสมเด็
จพระบรมราชาธิ
ราชที่
1
(ขุ
นหลวงพะงั ่
ว) ตรงกั
บรั
ชกาลของพระยาสามแสนไทย เป็
นช่
วงเวลาที่
คนลาวเริ
มเข้
ามาตั
งหลั
แหล่
งบ้
านเมื
องในอี
สาน การเข้
ามาอยู
ในดิ
นแดนไทยของคนลาว มี
การเข้
ามาอยู
2 ลั
กษณะคื
1. การอพยพเข้
ามาลี
ภั
ยตั
งเป็
นบ้
านเป็
นเมื
อง ส่
วนใหญ่
จะกระจั
ดกระจายกั
นอยู
ตามท้
องถิ
ต่
างๆในภาคตะวั
นออกเฉี
ยงเหนื
2. การถู
กกวาดต้
อนเข้
ามา ส่
วนใหญ่
จะถู
กนํ
ามาอยู
ในเขตจั
งหวั
ดในภาคกลาง
กลุ
มชาติ
พั
นธุ
ลาวที่
อพยพเข้
ามาตั
งหลั
กแหล่
งในแถบอี
สาน โดยเฉพาะในจั
งหวั
สกลนคร ได้
เข้
ามาตั
งหลั
กแหล่
งอยู
บริ
เวณริ
มหนองหารและยกเป็
นบ้
านเป็
นเมื
องในสมั
ยราชการที่
3
คื
อ เป็
นเมื
องสกลทวาปี
(ปี
พ.ศ. 2381) การศรั
ทธาวั
ดพระธาตุ
เชิ
งชุ
ม พระธาตุ
นารายณ์
เจงเวงเป็
สถู
ปเจดี
ย์
เพื่
อการเคารพบู
ชา มี
สั
ญลั
กษณ์
แห่
งความศรั
ทธาในศาสนา ในสกลนครกลุ
มชาติ
พั
นธุ
ไทยลาวจะเป็
นการอพยพจากบริ
เวณเขตจั
งหวั
ดอุ
บลราชธานี
กาฬสิ
นธุ
มหาสารคาม ยโสธร เข้
ามา
อาศั
ยอยู
ตามเขตพื
นที่
ๆ เป็
นเนิ
นสู
ง เป็
นโคก และมี
ลุ
มนํ
าไหลผ่
าน เพื่
อทํ
ามาหากิ
นกั
บการปลู
กข้
าว
และหาอยู
หากิ
นกั
บลุ
มนํ
า ดั
งนั
นกลุ
มไทยลาวจึ
งกระจั
ดกระจายอยู
ตามแหล่
งดั
งกล่
าว ในทุ
กเขต
อํ
าเภอของสกลนครและผสมผสานกั
บกลุ ่
มชาติ
พั
นธุ
ญ้
อ ผู
ไทย กะเลิ
ง จนกระทั
งปั
จจุ
บั
น มี
คํ
ากล่
าว
ว่
ากลุ
มคนไทยลาวบริ
เวณตํ
าบลขมิ
น อ.เมื
อง จ. สกลนคร ว่
าพวกเขามี
ความเหนื
อกว่
าด้
านภาษา
เพราะขณะนี
ญ้
อ กํ
าลั
งจะพู
ดภาษาลาว เช่
นเดี
ยวกั
บพวกเขาแล้
วั
ฒนธรรมไทยลาว กลุ ่
มไทยลาว หรื
อทั
วไปเรี
ยกว่
า “ ชาวอี
สาน ” ที่
เป็
นกลุ
มที่
ใหญ่
ที่
สุ
ดมี
ประชากรมากที่
สุ
ดในอี
สาน ชนกลุ
มนี
ชาวภาคกลางมั
กจะเรี
ยกว่
า “ ลาว ” เพราะเหตุ
ว่
ามี
ภาษา พู
เป็
นภาษาเดี
ยวกั
บลาวในสาธารณรั
ฐประชาธิ
ปไตยประชาชนลาว แต่
ความจริ
งแล้
วเป็
นภาษาไทย
สาขาหนึ
งชาวอี
สานและชาวลาวในประเทศสาธารณรั
ฐประชาธิ
ปไตยประชาชนลาวก็
ดี
เรี
ยกตั
วเอง
ว่
า “ไท” หรื
อ “ไทย” ซึ
งแปลว่
า “คน” หรื
อ “ชาว” ทั
งสิ
น เช่
น ไทยเวี
ยง ไทยหลวงพระบาง ไทย
ร้
อยเอ็
ด ไทยขอนแก่
น แต่
ชาวไทยภาคกลางเรี
ยกแยกกลุ
มชนไทยที่
เสี
ยงเพี
ยน เหน่
อ ไม่
เหมื
อนกั