Page 73 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

52
สุ รา แล้วนําไปไว้ใต้ต้นไม้ หรื อที่ ใดที่หนึ่ งพร้อมทั้งเชิญวิญญาณบรรพบุ รุษและญาติ ที่ล่วงลับไป
แล้วให้มารับเอาอาหารไป
10. เดื อนสิบ (กันยายน) ทําบุญข้าวสาก หรือสลากภัตในวันเพ็ญเป็ นอุทิศส่วนกุศล
ให้แก่ ผู ้ ตาย เช่นเดียวกับทําบุญข้าวประดับดิน
11. เดื อนสิบเอ็ ด (ตุลาคม) ทําบุญออกพรรษา ในวันขึ้ น 15 คํ่า พระสงฆ์จะทําการ
ปารวณา กลางคืนมีการโคมไฟนําไปแขวนไว้ตามต้นไม้หรื อตามรั้ ววัด
12. เดื อนสิบสอง (พฤศจิ กายน) ทําบุญกฐิ น สําหรับประชาชนที่อาศัยอยู่ริมแม่ นํ้ าจะมี
ประเพณี แข่งเรื อ เช่น ริมแม่ นํ้ าโขงแม่นํ้ ามูล(อําเภอสตึก) ฯลฯ เพื่อระลึกถึงอุ สพญานาค หรื อบาง
แห่งจะมี การแห่ปราสาทผึ้ ง พิธีไหลเรือไฟ เพื่อถวายพระสงฆ์และเพื่อเป็ นถวายเป็ นพุทธบู ชา
กลุ่มชนที่ยึดมั่ นในประเพณี ฮีตสิบสองคือกลุ่มไทยลาว ซึ่ งจะอยู่ทางตอนเหนื อของ
จังหวัดบุรี รัมย์ เช่น คู มือง พุทไธสง นาโพธื์ สตึ ก แต่ปัจจุบันการปฏิบัติ ตามฮีตสิ บสองอาจ
เปลี่ยนแปลงไปบ้างตามสภาพสังคมที่ เปลี่ยนแปลงไป
ลักษณะทางชาติพันธุ์ กลุ่ มวัฒนธรรมไทยลาว (วิกิพี เดีย. 2550 : 1)
การตั้ งชุมชนกลุ่ มวัฒนธรรม 0ไทย 0-0 ลาว0 ในภาคตะวันออกเฉี ยงเหนื อ ปรากฏชัดใน0 พุทธ
ศตวรรษที่ 190 ซึ่ งร่ วมสมัยกับ 0กรุงสุ โขทัย0 เพราะมีการกล่าวถึ ง ชุมชนลุ ่ม0แม่นํ้ าโขง0 ตอนเหนื อ ใน0
ศิลาจารึกหลักที่ 10 และจากพงศาวดารล้านช้างที่กล่ าวว่า 0อาณาจักรล้านช้าง 0 ได้ครอบคลุมไปถึง
บริ เวณที่ราบสู งโคราชด้วย ส่ วนพงศาวดารไทยได้กล่าวถึงเมื องสําคัญ ๆ ของอาณาจักรล้านช้างใน
สมัยอยุธยา
การขยายวัฒนธรรมไทย-ลาว เข้าสู่ดิ นแดนแอ่งโคราช ในพงศาวดารหัวเมื องมณฑลอีสาน
กล่าวว่า พื้นที่ เขตมณฑลลาว เมื่อปี 0 พ.ศ. 21810 เป็ นทําเลป่ าดง เป็ นที่อาศัยของคนเชื้อสายมาแต ่
0ขอม0
ต่อมาเรี ยกกันว่ า พวก0 ข่ า0 0ส่วย0 0กวย 0 โดยเฉพาะบริ เวณเมือง 0 จําปาศักดิ ์ 0 นั ้ นเป็ นชุ มชนค่อนข้างใหญ่
เป็ นเอกราชก่ อนกลุ่ มไทยลาว เคลื่อนย ้ายเข้าไป เขตแดนเมื อง0 จําปาศักดิ์ 0ท ิศเหนือตั้ งแต่ยางสามต้น
อันสามขวย หลักทอดยอดยาว ทิ ศตะวันออกติดเขาบรรทัดต่ อแดน0 ญวน 0 ทิศใต้ไม่ ปรากฏ ทิศ
ตะวันตกต่อเขตแขวงเมื อง0พ ิมาย0ฟากลํานํ้ากยุง
ประวัติศาสตร์ กลุ่ มชาติพันธุ์ ชนเผ่าไทยอี สาน (ปทุมทิพย์ ม่านโคกสูง. 2550 : 2)
กลุ่มชาติ พันธุ์ไทยลาวหรื อชาวอี สาน ที่มีการตั้ งหลักปักฐานอยู ่ ในภาคตะวันออกเฉี ยงเหนือ
หรื อภาคอีสาน หากตีความแล้วหมายถึงคนเชื้ อชาติไทยที่อยู ่ในภาคอีสานของประเทศไทย เพราะ
อีสานเป็ นภาษาบาลี แปลว่า ทิศตะวันออกเฉี ยงเหนื อ แผ่นดินนี้ เป็ นส่ วนหนึ่ งของประเทศไทย แต่
ในภาคอีสานมีกลุ ่มชาติพันธุ์ หลายเชื้ อชาติเช่ น เชื้ อชาติลาว เชื้อชาติ เขมร เชื้ อชาติ ไทย เชื้ อชาติจีน
เชื้ อชาติเวียดนาม เชื้ อชาติอิ นเดีย หรื อเชื้อชาติอื่ นๆที่อพยพเข้ามาอยู ่แต่ โบราณกาลหรื ออพยพเข้ามา