Page 34 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

13
ฉั
นท์
สุ
วรรณบุ
ณย์
(2513 : 64-68) ได้
ศึ
กษาเกี่
ยวกั
บประเพณี
บุ
ญบั
งไฟไว้
ว่
า ได้
พั
ฒนามา
จากการเผาเที
ยนเล่
นไฟในสมั
ยสุ
โขทั
ย ในสมั
ยอยุ
ธยา ก็
มี
การเล่
นตรวจเพื่
อบู
ชาพุ
ทธบาทซึ
งตรวจ
หรื
อกรวดนี
ได้
พั
ฒนาเป็
นบั
งไฟในระยะต่
อมา และได้
ให้
ทรรศนะว่
าการจั
ดงานประเพณี
บุ
ญบั
งไฟ
แสดงให้
เห็
นถึ
งความสามั
คคี
ความเจริ
ญรุ
งเรื
องแห่
งชี
วิ
ตและสั
งคมของชาวอี
สาน ซึ
งถื
อเป็
วั
ฒนธรรมอั
นดี
งานควรแก่
การรั
กษาให้
คงอยู
คู
กั
บชาวอี
สานตลอดไป
พระยาอนุ
มานราชธน ( 2514 : 37) ได้
อธิ
บายความหมายของประเพณี
ไว้
ในหนั
งสื
วั
ฒนธรรมประเพณี
ต่
าง ๆ ของไทยว่
าประเพณี
หมายถึ
งความประพฤติ
ของชนกลุ
มหนึ
งในที่
แห่
หนึ
งถื
อเป็
นแบบแผนกั
นมาอย่
างเดี
ยวกั
น และสื
บทอดกั
นมานาน ถ้
าใครในหมู
พวกเดี
ยวกั
ประพฤติ
ออกนอกแบบก็
ผิ
ดประเพณี
หรื
อผิ
ดจารี
ตประเพณี
พระยาอนุ
มานราชธน (2515 : 100-104) ได้
กล่
าวถึ
งบุ
ญบั
งไฟของชาวอี
สานว่
าในงานจะมี
การแห่
บั
งไฟเพื่
อบู
ชาเทวดา และการประกวดบทเซิ
ง ซึ
งมั
กจะมี
คํ
าหยาบ นอกจากนี
ย ั
งกล่
าวถึ
งการ
ทํ
ารู
ปคนด้
วยฟางมั
ดเป็
นรู
ปหญิ
งชายกอดกั
นเรี
ยกว่
า ปู
แถนย่
าแถน โดยสร้
างเป็
นหุ ่
นเข้
าร่
วมขบวน
แห่
ได้
สรุ
ปเรื่
องแห่
บั
งไฟว่
า เป็
นพิ
ธี
เกี่
ยวเนื่
องกั
บความเจริ
ญงอกงามที่
มี
มาแต่
โบราณกาลทั
งนี
เป็
การบั
งคั
บให้
ผี
สางเทวดาซึ
งมี
อํ
านาจแฝงอยู
ในธรรมชาติ
ให้
อํ
านวยสิ ่
งที่
ตนต้
องการโดยมี
พื
ชพั
นธุ
ธั
ญชาติ
เจริ
ญงอกงามเป็
นต้
น หลั
งจากนั
นได้
ให้
ทรรศนะว่
าควรรั
กษาประเพณี
ไว้
ไม่
ให้
สู
ญ และควร
ตั
ดเรื่
องที่
หยาบคายออกไป
สมเด็
จกรมพระยาดํ
ารงราชานุ
ภาพ (2515 : 11-16) ได้
กล่
าวถึ
งบุ
ญบั
งไฟในภาคอี
สานไว้
ว่
ในช่
วงเดื
อนหก เดื
อนเจ็
ด และเดื
อกแปดนี
ชาวบ้
านต่
าง ๆ ในภาคอี
สานจะจั
ดให้
มี
การทํ
าบุ
ญบั
งไฟ
หรื
อเรี
ยกอี
กอย่
างหนึ
งว่
าบุ
ญเดื
อนหกโดยจะมี
การประชุ
มชาวบ้
านเพื่
อกํ
าหนดวั
นเวลาในการทํ
าบุ
ตลอดจนภาระต่
าง ๆ ที่
ต้
องช่
วยกั
นทํ
า เช่
น การปลู
กผามโดยเฉพาะฆราวาสชายหญิ
งที่
มาร่
วมงานจะ
ได้
รั
บประทานข้
าวปลาอาหารเช้
าเย็
นและเหล้
าอย่
างบริ
บรู
ณ์
อนึ
งในงานบุ
ญบั
งไฟนี
จะมี
พิ
ธี
ทาง
ศาสนาคื
อการบวชนาคและสรงนํ
าพระภิ
กษุ
สงฆ์
เพื่
อเลื่
อนสมณศั
กดิ
ด้
วย
กิ ่
งแก้
ว อั
ตถากร ( 2517 : 9) ได้
อธิ
บายความหมายของประเพณี
ไว้
ดั
งนี
ประเพณี
หมายถึ
ความประพฤติ
สื
บต่
อกั
นมาจนเป็
นที่
ยอมรั
บของส่
วนรวม ซึ
งเรี
ยกว่
าเอกนิ
ยมหรื
อ พหุ
นิ
ยม เช่
น การ
แต่
งงาน การเกิ
ด การตาย เป็
นต้
น ส่
วนความประพฤติ
ที่
เรานํ
าเอาของชาติ
อื่
นมาปรั
บปรุ
งให้
เข้
ากั
ความเป็
นอยู
ของเรา เพื่
อความเหมาะสมกั
บกาลสมั
ยและลั
กษณะของคนไทยซึ
งเรี
ยกว่
า สั
มพั
นธ์
นิ
ยม
จารุ
บุ
ตร เรื
องสุ
วรรณ (2519 : 20) ได้
ให้
ทรรศนะต่
อประเพณี
บุ
ญบั
งไฟในแง่
ยุ
ทธศาสตร์
ว่
า เป็
นความฉลาดของบรรพบุ
รุ
ษชาวอี
สาน เพราะถื
อว่
าการทํ
าบุ
ญบั
งไฟเป็
นการฝึ
กหั
ดให้