Page 149 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

128
พิธีกันเบ็นหรื อกันซงนี้ จะกระทําที่วัด คื อจะมีพิ ธีถวายภัตตาหารเช้า และภัตตาหารเพล
แด่พระสงฆ์ การถวายภัตตาหารเช้าเป็ นไปตามปกติ แต่ก่ อนที่จะถวายเพล เจ้าภาพเวรประจําวันจะ
เป็ นผู้ รวบรวมปั จจัยต่าง ๆ จากการทําบุญในวันนั้น ถวายแด่ พระสงฆ์ ช่วงบ่ายเมื่ อฆราวาสกลับไป
ทําธุ ระทางโลก คนที่ไม่มีธุระก็จะอยู่ สนทนาธรรมกันเอง หรือกับพระสงฆ์ที่วัด เวรเจ้าภาพ
ประจําวันมีหน้าที่คอยดูแลจัดแจงธุ ระต่าง ๆ แทนพระสงฆ์
ตอนคํ่า พระสงฆ์เจริ ญพระพุ ทธมนต์ สวดพระอภิธรรมมาติ กาบังสกุล และเทศนาธรรม
หลังจากนั้ นเป็ นการนั่งสมาธิเพื่ออุ ทิศส่ วนกุศลให้ผู ้ ล่วงลับไปแล้ว โดยปฏิบัติ เช่นนี้ ทุกวัน จนถึง
วันแรม 14 คํ่ า ซึ่ งเป็ นวันสุดท้ายของการกันเบ็นหรื อกันซง ซึ่ งมีพิธีสําคัญเพิ ่มขึ้ นในตอนกลางคืน
คือการสวดพระหูเทวาฯ ฉลองการกันเบ็น และอนุ โมทนากุศลผลบุ ญที่ได้ร่ วมกันในเทศกาลนี้
3. วันเบ็นทม (วันสารทใหญ่) คือวันแรม 15 คํ่า เดือน 10 เขมรกัมพูชาเรี ยกวันนี้ ว่า
“ผจุมเบ็น” เป็ นวันที่ทุกคนต้องร่ วมกันทําบุญที่วัด ถือเป็ นหน้าที่ที่จะขาดเสี ยมิได้ จะมีการเซ่น
ไหว้บรรพบุรุ ษอีกครั้ งที่บ้านในวันแรม 14 คํ่า เดือน 10 เพราะชาวบ้านมีความเชื่อว่าแต่ละคนมี
บุญ-บาป-กรรม แตกต่างกันไป บางคนมีกรรมมาก บางคนก็ มีกรรมน้อย เมื่อล่วงลับไปแล้วก็ต้อง
ชดใช้กรรมต่ างกันไปด้วย บ้างก็ถูกกักขัง ทรมานลงโทษลงทัณฑ์ด้วยวิธีการต่าง ๆ ผู ้ คุมหรื อ
ยมบาลจะปลดปล่อยวิญญาณเหล่ านั้ นออกมาแตกต่างกันไป ในช่ วงวันแรม 1 คํ่า ถึ ง แรม 15 คํ่า
นี้ ถ้าวิญญาณถู กปล่อยออกมาก่ อนก็จะได้รับอานิ สงส์มากกว่าวิญญาณที่ถูกปล่อยมาทีหลัง เมื่อ
กลับไปสถานที่ ของตนตามเดิมก็จะทนทุกข์ทรมานน้อยลงหรื อได้รับโทษทัณฑ์ที่เบาลง จากอํานาจ
บุญที่ ผู ้ ทําบุญตั้ งใจอุทิศไปให้อาจจะมีดวงวิญญาณส่ วนหนึ่ งที่ไม่ ถูกปลดปล่อยออกมาเนื่องจากมี
บาปกรรมหนักมาก ต้องชดใช้กรรมของตนเองก่อน และย ังไม่มีโอกาสได้รับอานิสงส์ ใดๆ จากผล
บุญที่ มีคนทําอุทิศไปให้
ดังนั้ น ในวันแรม 14 คํ่าเดื อน 10 ชาวบ้านจึงจัดพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุ ษอีกครั้ งหนึ่ ง ซึ่ งที่
เกี่ยวข้องกับความเชื่ อทางจิตวิญญาณมากกว่าที่จะเป็ นพิธีกรรมตามปกติธรรมดา ชาวบ้านจะขอร้อง
อ้อนวอนให้ยมบาลยอมปล่อยวิ ญญาณออกมาให้ หมด เพื่อให้มารั บอานิ สงส์ผลบุ ญด้วยตนเอง
วิญญาณเหล่านั้ นจะได้ทุกข์ทรมานน้อยลง
มีความเชื่ออีกประการหนึ่ ง ก็คื อในช่วงเทศกาลนี้ หากวิญญาณต่าง ๆ ขึ้ นมาย ังโลกมนุษย์
แล้วไม่ มีญาติพี่น้องคนใดทําบุญอุทิศส่ วนกุศลไปให้ วิญญาณเหล่ านั้ นก็จะทุกข์ทรมานด้วยความ
อดอยากหิ วโหย โกรธแค้น และสาปแช่งผู้ที่มีชีวิตอยู่ให้มีอันเป็ นไปต่าง ๆ นานา ดังนั้ นในการเซ่น
ไหว้ ชาวบ้านจึงต้องอ้อนวอนขอความคุ ้ มครองจากสิ่ งศักดิ์ สิ ทธิ์ รวมทั้งวิญญาณบรรพบุ รุ ษ ให้
ช่วยปกปักษ์คุ ้ มครองครอบครัวลูกหลานที่ย ังมีชีวิตอยู่ให้มีแต่ ความร่มเย็นเป็ นสุข