Page 125 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

104
ศาสนาและความเชื่อ ชาวเขมรนับถื อศาสนาพุทธ มีความเชื่ อเรื่องผีวิญญาณน้อยกว่าชาว
ไทยลาว มีการไหว้ผีบรรพบุรุษ ปี ละครั้ งคื อวันสารทเดือน 10 กลางเดือน เรี ยกว่า แซนโดนตา
การแต่งกายของชาวเขมร ใช้ผ้าทอพื้ นบ้าน ผู ้ หญิง นุ่งผ้าซิ ่ น เรี ยกว่า ซําป๊ วด มี ลวดลาย
เฉพาะต่างจากชาวไทยอี สาน เช่น ลายโฮล ลายอันปรม ลายสะมอ ลายสะดู ฯลฯ นุ ่งผ้าถุงลายตั้ง มี
เชิงตามขวางสองชั้ น ส่ วนบนกว้างส่ วนล่างแคบ ระหว่ างรอยต่อคาดด้วยสีแดง เสื้ อดําย ้อมด้วย
มะเกลือ เสื้ อแขนกระบอก ผ่าอก ติดกระดุ ม แขนกระบอกรั ดรู ปตามรอยตะเข็บ ถักด้วยสี ต่างๆ
ชายเสื้ อผ้าข้างทั้งสองด้านยาวประมาณ 6 นิ้ว กระดุมกลมทําด้วยเงิน มีผ้าคล้องไหล่เป็ นสีดําหรื อสี
ต่าง ๆ ถ้าคล้องคอนิยมหย่อนมาด้านหน้า หรื อนุ่งโจงกระเบนคาดอกด้วยผ้าแถบ ส่ วนผู้ ชาย นุ ่ งโจง
กระเบน ใส่เสื้ อคอกลมผ่าหน้า ติดกระดุ ม นุ่งโสร่ ง สี สันต่าง ๆ ผ้าขาวม้าคาดพุ งหรื อคล้องไหล่
เครื่องดนตรี มีกลอง (สก็วล) 1 คู่ ปี่ อ้อ 1 เลา ซอ 1-2 คัน ฉิ ่ ง ฉาบ กรับ ทํานองที่ บรรเลงเร้า
ใจ สนุกสนาน นาฏศิลป์ และดนตรี นาฏศิ ลป์ และดนตรี ของชาวศรี สะเกษ แยกไม่ออกจากนาฏศิ ลป์
และดนตรีของชาวอีสานทั้งมวล ไม่ ว่าจะเป็ นลาว เขมร ส่ วย เยอ ดนตรีหลักของชาวลาว คือพิณ
แคน ให้จังหวะด้วยกลอง ดนตรี หลักของชาวเขมรคือ ซอ ปี่ ระนาด ตะโพน ฉิ่ ง ส่วนชาวส่ วยและ
เยอ ยึดเอาดนตรีของชนเผ่าที่ตนอยู่ใกล้มาใช้ โดยเฉพาะพิณแคน กันตรึ ม กันตรึ มเป็ นวงดนตรี
พื้นบ้านของอีสานใต้ กันตรึ มหรือโจ๊ะกันตรึ ม ย ังเป็ นที่ นิยม และมีบทบาทสําคัญตั้ งแต่โบราณ
จนถึงปัจจุ บันสําหรั บชาวอีสานใต้ เช่นเดียวกับหมอลําของชาวอีสานเหนื อ ประวัติของการเล่น
กันตรึ มนี้ ไม่มีผู ้ ทราบที่มาอย่างแน่นอน แต่เชื่อว่าการละเล่นกันตรึ มนี้ ได้รั บการถ่ายทอดมาจาก
ขอม วงกันตรึ มย ังใช้แสดงในงานต่างๆ เสมอ เช่ น งานบวช งานแต่งงาน งานศพหรื องานพิธี กรรม
อื่น แต่จังหวะลี ลาในการแสดง จะแตกต่างกันออกไปตามพิธีของแต่ละงาน โดยเฉพาะเครื่ อง
ดนตรีประกอบการแสดงกันตรึ มก็จะแตกต่ างกัน เช่น การแสดงในงานศพจะใช้ปี่ อ้อมาบรรเลง แต่
ถ้าเป็ นงานแต่งงาน ก็ จะใช้ปี่ เตรียงหรื อปี่ เญ็นแทนปี่ อ้อ ส่ วนเนื้อร้องก็เปลี่ยนไปให้เหมาะสมกับ
แต่ละงาน เจรี ยง เป็ นการละเล่นของคนไทยเขมร คล้ายกับลําตัดหรื อหมอลํา เป็ นการขับร้ อง หรือ
แหล่กลอนสดเนียะจเรี ยง หมายถึง ผู ้ ขับร้ อง ภาษาที่ใช้เป็ นภาษาเขมร จเรี ยงมีด้วยกันหลายประเภท
เช่น จเรียงนอรแกว เป็ นการร้องโต้ตอบระหว่าง ชายหญิง จเรี ยงอาไย มีการรําประกอบการร้ อง
จเรี ยงซันตูจเป็ นการสนุกสนานของหนุ ่มสาวซึ่ งไปช่วยแต่งงาน และงานมงคลในยามคํ่าคืน จเรี ยง
ตรัว จะเป็ นการร้องประกอบเสียงซอ จเรี ยงจรวง เป็ นการร้อง ประกอบเสียงปี่ มีการฟ้ อนแบบต่ างๆ
เช่น เรื อมอันเรย์ เรื อมมะมวด (รําแม่ มด) เรื อมตรด (รําตรุษ) เรื อนซัยตูยจ์ (รําตกเบ็ด)เป็ นต้น