Page 124 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

103
ลักษณะทางชาติพันธุ์กลุ่ มวัฒนธรรมไทยเขมร
ในสมัยโบราณจากหลักฐานจดหมายเหตุจีนกล่าวถึงคนในอาณาจักรฟูนั้ นว่า คนใน
อาณาจักรฟู นันนั้ น หน้าตาน่าเกลียด ผิวดํา ผมหยิ ก ไม่สวมเสื ้อผ้าและรองเท้า ปลูกบ้ายกพื้นสู ง มี
กีฬาชนไก่ ชนสุกร มีการค้าขายทอง เงินและผ้าไหมกับจีน มีอาชีพเพาะปลู ก มีแหล่งนํ้ าใช้ร่วมกัน
มีการโกนหนวดและผมในระหว่างการไว้ทุกข์ มีประเพณี การประกอบพิธีบู ชาเทพเจ้าบนยอดเขา
จากหลักฐานดังกล่าวถ้าชาวฟูนันเป็ นบรรพบุรุ ษของชาวเขมรสมัยปั จจุบันจริงอย่างที่นัก
ประวัติศาสตร์ ส่ วนมากเชื่อกัน ก็ นับว่ามีส่ วนคล้ายกับชาวเขมรปั จจุบันพอสมควร เช่นลักษณะผิว
ของชาวเขมร จะมีผิวค่อนข้างดําและผมหยิก มีอาชีพเพาะปลูก มีการไว้ทุกข์ด้วยการโกนผม และ
มีประเพณี ขึ้ นเขาเช่น ที่เขาสวาย จังหวัดสุริ นทร์ และที่เขาพนมรุ้ง จังหวัดบุรีรั มย์ ซึ่ งเป็ นประเพณีที่
จัดขึ้ นทุ กปี ราวก่อนพ.ศ. 2500 ในชนบทที่เขมรสูงอาศัยอยู่ มีการเลี้ ยงหมูไว้ทั ่วไปโดยปล่อยให้หา
กินเองอย่างไรก็ดี แม้ว่าชีวิตความเป็ นอยู ่ของชาวเขมรสูงในชนบท มีลักษณะคล้ายคนไทยใน
ท้องถิ ่นทั ่วไป แต่ ถ้าจะเปรี ยบเทียบกับชาวเขมรตํ่าในกัมพูชาแล้ว ประเพณี ความเป็ นอยู่ ความเชื่อ
ต่าง ๆ จะมีส่ วนคล้ายกับชาวเขมรตํ่ าในประเทศกัมพู ชามาก ชาวเขมรสู งส่วนมากอยู่ในชนบท มี
ชีวิตเรียบง่าย ประกอบอาชี พเกษตรกรรม เช่น ทํานาทําไร่ หนุ ่ มสาวรุ ่นใหม่ ที่ว่างจากการทํานาทํา
ไร่ จะเดิ นทางไปรับจ้างทํางานในตัวเมือง หรื อในเมืองหลวง และเมื่ อถึงฤดูกาลเพาะปลูก ก็จะ
เดินทางกลับภูมิลําเนา เพื่อประกอบอาชีพหลักของตน เป็ นเช่ นนี้ เรื่ อยไป การตั้งหมู่ บ้าน ชาวเขมร
นิยมตั้ งหมู่บ้านเป็ นกลุ่มเช่นเดียวกับชาวไทยลาว ลักษณะการสร้างบ้านในปั จจุบันไม่พบว่ามี
เอกลักษณ์เป็ นของตนเอง
การกิ นอยู่ของชาวเขมร ชาวเขมรรั บประทานข้าวเจ้าเป็ นพื้ นฐาน อาหารหลักได้แก่ นํ้ าพริก
แกง ต้ม ไม่รั บประทานอาหารดิบ ๆ สุก ๆ ประกอบอาหารคล้ายภาคกลาง อาหารก็หาจากป่ าและ
ท้องนา นิ ยมทานเนื้ อหมู มากกว่าเนื้ อวัวควาย (คณะกรรมการฝ่ ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ ,
2544 : 218) ส่ วนอาหารพื้นเมืองที่ รู้จักคือ ปลาเฮาะเขมร ( ปลาร้าเขมร) ปลาจ่ อม ปลาแห้ง ปลาย่าง
ปลาต้ม นํ้ าพริกจิ้มผัก เนื้ อสัตว์ ผัก ส่ วนอาหารว่าง ส่ วนมากจะเป็ นผลไม้ และขนมพื้ นเมืองที่ นิยม
ได้แก่ ขนมกันเตรี ยม ขนมโชค ขนมเนียล ขนมกันตางราง ขนมกระมอล ขนมมุก ขนมเนียงเล็ด
เป็ นต้น ชื่ อขนมเหล่านี้ เป็ นภาษาเขมรทั้ งสิ้ น
ภาษาเขมร จ.ศรี สะเกษ ในจังหวัดศรี สะเกษมีผู ้พูดภาษาเขมรร้อยละ 20 ของประชากรทั้ง
จังหวัด ภาษาเขมรพูดกันมากในอําเภอขุขันธ์ อําเภอกันทราลักษ์ อําเภอภูสิ งห์ อําเภอขุนหาญ
อําเภอปรางค์กู่ อําเภอไพรบึง อําเภอห้วยทับทัน อําเภอศรี รัตนะ ชาวเขมรในศรี สะเกษเป็ นชาว
เขมรสูง พูดภาษาเขมรแตกต่างจากชาวกัมพู ชาหรื อเขมรลุ่ม ทั้งในด้านคําศัพท์ และการออกเสี ยง
แต่สามารถสื่ อสารเข้าใจกันได้