87
มาจุ
ดบู
ชาพระพุ
ทธเจ้
าในวั
นวิ
สาขบู
ชา และรวมเอาพิ
ธี
ขอฝนเข้
าไว้
ด้
วยกั
น (โสมรสมี
. 2506 : 42)
ทั
้
งนี
้
ต่
างมี
จุ
ดมุ ่
งหมายเหมื
อนกั
นคื
อความผาสุ
กของสั
งคม
คติ
ในการจุ
ดบั
้
งไฟบู
ชาเพื่
อขอฝนต่
อพระยาแถน เพื่
อหวั
งให้
ฝนตกต้
องตามฤดู
กาล ให้
พื
ชพั
นธุ
์
ธั
ญญาหารมี
ความอุ
ดมสมบู
รณ์
ดุ
เหมื
อนจะเป็
นคติ
ความเชื่
อที่
มี
การยอมรั
บกั
นมาก โดย
ชาวบ้
านจะเอ้
บั
้
งไฟขึ
้
นถวายแถน บั
้
งไฟที่
สร้
างขึ
้
นในแต่
ละปี
จะเอ้
บั
้
งไฟด้
วยลวดลายกระดาษให้
มี
สี
สั
นงดงาม ในรายละเอี
ยดแล้
วจะประกอบไปด้
วยลายเส้
นก้
านขด ลายกลี
บใบไม้
ดอกไม้
กิ ่
งไม้
เถาไม้
ซึ
่
งเป็
นลวดลายมาจากธรรมชาติ
นอกจากนี
้
จะเป็
นลายเรขาคณิ
ต โดยใช้
ลวดลายเอ้
ตามส่
วน
หั
วลํ
าตั
ว และหางบั
้
งไฟ ถื
อว่
าบั
้
งไฟเป็
นเครื่
องบวงสรวงพลี
ต่
อวิ
ญญาณอั
นเร้
นลั
บที่
มี
พลั
งเหนื
อ
ธรรมชาติ
ในที่
นี
้
หมายถึ
งพระยาแถน รวมทั
้
งเทวดาอารั
กษ์
และสิ ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
คู
่
บ้
านคู
่
เมื
อง เช่
น
โบราณสถาน เพื่
อให้
บั
นดาลฝนฟ้
าให้
ตกต้
องตามฤดู
อั
นเป็
นที่
มาของความผาสุ
กของสั
งคม
ส่
วนรวม
4. การทํ
าบุ
ญบั
้
งไฟในอดี
ต
มี
ดั
งนี
้
(ยู
ร กมลเสรี
รั
ตน์
. 2526 : 53-57)
4.1 การเตรี
ยมงาน
เมื่
อชาวบ้
านประชุ
มตกลงกั
นแล้
วว่
าจะจั
ดงานบุ
ญบั
้
งไฟขึ
้
นวั
นไหน ก็
แบ่
งงานกั
น
เป็
นกลุ ่
ม แต่
ละกลุ
่
มจะเลื
อกคนที่
อยู
่
บ้
านใกล้
กั
นอยู
่
ในละแวกเดี
ยวกั
น ซึ
่
งกลุ ่
มหนึ
่
งมี
ประมาณ 5 – 10
ครั
วเรื
อน ทํ
าบั
้
งไฟ 1 บั
้
ง หรื
อ 1 กระบอก ผู
้
ชายรั
บหน้
าที่
ทํ
าบั
้
งไฟ ถ้
าเป็
นสมั
ยก่
อนจะสร้
างผาม หรื
อ
ปะรํ
าภายในวั
ด สํ
าหรั
บพระสงฆ์
และแขกที่
เชิ
ญมาจากหมู
่
บ้
านอื่
น
ผู
้
หญิ
งรั
บหน้
าที่
เตรี
ยมอาหารการกิ
นต่
าง ๆ และจํ
าพวกขนมนมเนย โดยเฉพาะเหล้
า
สาโทและเหล้
าเด็
ด (เหล้
ากลั
่
น) จะขาดไม่
ได้
เลย ส่
วนทางวั
ดและมรรคนายกจะรั
บผิ
ชอบในการบอก
บุ
ญไปยุ
งหมู
่
บ้
านอื่
น ๆ ที่
มี
จะมาร่
วมงาน ประมาณ 1 สั
ปดาห์
ก่
อนวั
นงาน จะมี
การเซิ
้
ง คื
อการร้
องรํ
า
ทํ
าเพลงเป็
นกลุ
่
มย่
อย ทั
้
งชายและหญิ
งแต่
งกายแฟนซี
ต่
าง ๆ กั
นให้
ดู
แปลกประหลาดขบขั
น อุ
ปกรณ์
มี
ฉิ ่
ง พิ
ณ แคน และกลอง กาพย์
เซิ
้
งมี
หลายประเภท เช่
น เซิ
้
งบั
้
งไฟ เซิ
้
งให้
พร เซิ
้
งตลก เป็
นต้
น
ชาวบ้
านในกลุ
่
มรํ
าเซิ
้
งจะตระเวนไปตามบ้
านเรื
อนเพื่
อขอเหล้
า จึ
งเรี
ยกกั
นอี
กอย่
างหนึ
่
งว่
า “เซิ
้
งขอ
เหล้
า” ต้
นเสี
ยงร้
องกาพย์
เซิ
้
งนํ
าที
ละวรรค ลู
กคู
่
จะร้
องตามไปเรื่
อย ๆ อย่
างพร้
อมเพรี
ยงกั
น ใจความ
ของกาพย์
เซิ
้
งดั
งกล่
าวมี
ว่
า “หากใครศรั
ทธา ก็
ขอเหล้
ากลั
่
นด้
วยสั
กขั
น เหล้
าสาโทสั
กถ้
วย เอารส
หวาน ๆ มาให้
หลานชายดื่
ม ตั
กมาให้
ครบทุ
กคนนะยาย ถ้
าไม่
ครบ ก็
จะไม่
หนี
ไปไหน ตายเป็
นผี
ก็
จะ
ตามไปหลอก ออกนอกบ้
านก็
จะตามไปทุ
กหนทุ
กแห่
ง ถ้
าให้
เหล้
าแล้
ว หลานจะให้
พร ถ้
ายายเลี
้
ยง
ควายเผื
อก ก็
ขอให้
เขางอกออกมาเป็
นทองคํ
า ถ้
าเลี
้
ยงควายธรรมดาก็
ให้
เขางอกออกมาเป็
นเขาแก้
ว
เลี
้
ยงโตแล้
ว จะได้
ใช้
คราดไถไร่
นา”