Page 57 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

47
พระเจ้าอยู่หัว จึงโปรดให้ขุ นนางสองพี่น้องกับไพร่พล 30 คน ออกติ ดตามช้างเผือกมาทางพิมาย
ซึ่ งเป็ นผู ้ ชํานาญในภูมิประเทศในแถบนั้น ชาวเมื องพิมายจึงแนะนําให้ไปหาชาวกุยจังหวัดสุริ นทร์
เมื่ อได้รับคําแนะนําจากชาวเมืองพิมายว่าให้ไปหาชาวกุยที่ จังหวัดสุริ นทร์แล้ว ขุนนางสองพี่น้อง
พร้อมไพร่ พลได้ออกติ ดตามช้างเผือกมาทางลํานํ้ ามูล จนมาถึงจังหวัดสุริ นทร์พบเซียงสี หรือตา
กะอาม หัวหน้าชาวกุยบ้านกุดหวาย เซี ยงสีได้นําขุนนางสองพี่ น้องไปพบกับหัวหน้าชาวกุยหมู่บ้าน
อื่ นๆ เพื่อช่ วยกันติดตามช้างเผือกต่อไปโดยไปหาเซี ยงปุมที่บ้านเมืองที เซี ยงปุมได้ร่วมสนทนากับ
ขุ นนางสองพี่น้องพากันไปหาเซี ยงไชที่บ้านอัจจะปะนึง จึ งได้ทราบข่าวจากเซี ยงฆะว่า ได้
พบช้างเผือกเชือกหนึ่ งมีเครื่องประดับที่งา พาบริ วารซึ่ งเป็ นช้างป่ ามาเล่นนํ้ าที่หนองโชกหรือหนอง
บัว เป็ นประจําทุกวันในเวลาบ่ายเซี ยงฆะพาขุนนางสองพี่น้องไปย ังบ้านหนองโชก แล้วพากันขึ้ น
ไปบนต้นไม้ที่ริมหนองโชกเพื่ อดูโขลงช้าง ครั้ นเวลาบ่าย โขลงช้างดังกล่าวก็ออกจากป่ ามาเล่นนํ้ า
ที่หนองโชกเหมื อนเช่นเคย เซียงฆะได้หยิบก้อนอิฐแปดก้อนขึ้ นมาเศกเวทย์มนตร์ ตามพิ ธีกรรม
ทางคชศาสตร์ อธิษฐานแล้วปาไปย ังโขลงช้างทั้งแปดทิศ กลุ ่ มช้างป่ าที่เป็ นบริ วารของช้างเผือกพา
กันแตกตื่นหนีไปหมด คงเหลือแต่เพียงช้างเผือกเพียงเชื อกเดียว ยืนสงบนิ่งอยู่ ขุนนางสองพี่ น้อง
ก็ ลงจากต้นไม้พากันไปที่ช้างเผือก
พากันขึ้ นขี่หลังช้างได้โดยง่าย เมื่อจับช้างได้แล้ว ขุนนางสองพี่ น้องและไพล่พลพากันเดินทาง
กลับอยุธยา หัวหน้าหมู่บ้านชาวกุยทั้งหลายที่มาช่วยเหลือในการตามช้าง ได้อํานวยความสะดวก
ในการควบคุ มช้างเผือกมาส่ งกรุ งศรี อยุธยา จากความดีความชอบนี้ เอง เมื่อมาถึงอยุธยา ขุนนาง
สองพี่น้องได้นําหัวหน้าหมู่บ้านชาวกุยเข้าเฝ้ าพระที่นั ่งสุริ ยามริ นทร์ และกราบบังคมทูลพฤติกรรม
ทั้ งหมดให้ทรงทราบ พร้อมทั้ งเสนอความดีความชอบหัวหน้าชาวกุยที่ได้ช่ วยเหลือในการจับ
ช้างเผือก พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จึงทรงดําริ ว่า ป่ าดงซึ่งเป็ นหมู่บ้านของชาวกุยนั้ น เป็ น
อาณาเขตที่มีชาวกุยอาศัยอยู่เป็ นจํานวนมาก และจะมีจํานวนเพิ่มขึ้ นในภายหน้า สมควรที่จะยก
หมู ่บ้านเหล่านี้ ขึ้ นเป็ นเมือง โดยอยู่ในอาณาเขตการปกครองของอยุธยา ดังนั้ นจึงทรงพระกรุ ณา
โปรดเกล้าให้หัวหน้าหมู่บ้านชาวกุยจังหวัดสุรินทร์ทุ กคนที่ร่วมจับช้างเผือกมีฐานันดรศักดิ์ ทุกคน
พร้อมทั้ งพระราชทานตราตั้ ง และโปรดเกล้าให้ปกครองหมู่บ้านตามเดิ ม โดยขึ้นตรงต่อเมืองพิมาย
(ประถม คเนจร. 2507 : 65 – 69 ) จากความสามารถของหั วหน้าชาวกุย ที่จับช้างเผือกที่แตกโรง
หนี กลับคืนเมืองหลวงได้ จึงทําให้หัวหน้าชาวกุยได้รับบรรดาศักดิ์ แต่งตั้ง และให้ปกครอง
บ้านเมืองของตนตามเดิ มส่วยสาเหตุ ที่เรี ยกชาวกุยว่าส่ วยนั้ น เพราะในสมัยรัตนโกสินทร์สมัย
รั ชกาลที่ 3 ทางราชการได้สํารวจประชากร บริ เวณเมืองที่ เป็ นที่ตั้ งบ้านเรื อนของชาวกุย จังหวัด
สุ ริ นทร์ในขณะนั้ นย ังเป็ นป่ าดงอยู่ และมีชาวกุยอาศัยอยู่เป็ นจํานวนมาก เมื่ อทางราชการได้สํารวจ
แล้ว ได้มีนโยบายที่ต้องการให้ชาวกุยต้องเสี่ ยส่วยเป็ นเงิ นหรือเป็ นสิ ่งของ แทนการเกณฑ์ แรงงาน
ที่ ใช้อยู่เดิม โดยถือว่าจะต้องส่ งส่วยเป็ นของป่ า เพราะในสมัยนี้ ประเทศไทยเริ่ มทําการค้าขายกับ