Page 56 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

46
4. กุยมะลัวหรื อมะหลั่ว อาศัยอยู่ในจังหวัดศรี สะเกษ และจังหวัดสุ รินทร์ (ไพบูลย์
มีกุศล. 2515 : 24 - 38 )
จึงสรุ ปได้ว่าชาวกุยที่อาศัยอยู่ ในภาค ตะวันออกเฉี ยงเหนือของประเทศไทยนั้ นมี
หลายกลุ ่ มด้วยกัน แต่ละกลุ่มจะมีชื่อเรี ยกกลุ่มของตน และจะอาศัยอยู่ บริ เวณเขตอีสานใต้ แถว
จังหวัดอุบลราชธานี ศรี สะเกษ สุ รินทร์ ชาวกุยได้อพยพเข้ามาในภาคตะวันออกเฉี ยงเหนือนั้ น
หนังสือประวัติมหาดไทยส่วนภูมิภาคจังหวัดสุ รินทร์ ได้กล่าวว่าชาวกุยที่อพยพเข้ามาอยู่และทํามา
หากิ นได้ตั้งถิ ่นฐานตามจังหวัดต่างๆ ในเขตอี สานใต้ คือ จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดศรี สะเกษ
จังหวัดสิ นทร์ จังหวัดบุรีรั มย์ และทางตอนใต้ของจังหวัดร้อยเอ็ด โดยแต่ละแห่งจะมีหัวหน้าเป็ น
ผู ้ ปกครองดู แล ในจังหวัดสุริ นทร์มีชาวกุยได้อพยพเข้ามาตั้ งถิ่นฐานบ้านเรื อนแยกกันอยู่ตามที่ต่างๆ
โดยแบ่งออกเป็ น 6 กลุ ่ม คื อ
กลุ่มที่ 1 เซี ยงไซเป็ นหัวหน้า ได้มาตั้งบ้านเรื อนอยู่ที่บ้านจาระเบื๊ อดและต่อมาคําว่าจา
ระเบื๊อด ได้กลายมาเป็ นบ้านจารพัด ปัจจุบันได้กลายเป็ นตําบลจารพัด ตั้งอยู่ในเขตอําเภอ
ศรี ขรภูมิ
กลุ่มที่ 2 มีเซี ยงปุมเป็ นหัวหน้า ได้มาตั้ งบ้านเรื อนอยู่ ที่ บ้านโคกเมืองที ปัจจุ บันอยู่ใน
เขตอําเภอเมืองสุรินทร์
กลุ่มที่ 3 มีเซี ยงฆะเป็ นหัวหน้า ได้มาตั้งบ้านเรื อนอยู่ที่บ้านโคกดงยางหรือบ้านอัจจะบะนึง
ปั จจุบันคือที่ตั้ งอําเภอสังขะ
กลุ่มที่ 4 มีเซี ยงสี เป็ นหัวหน้าได้มาตั้งบ้านเรื อนที่บ้านเรื อนที่บ้านกุดหวาย ปั จจุบันคือที่ตั้ ง
อําเภอรัตนบุรี
กลุ่มที่ 5 มี ตากะจะเป็ นหัวหน้า ได้มาตั้งบ้านเรื อนที่บ้านปราสาทสี่ เหลี่ยมโคกลําดวนใหญ่
ปั จจุบันคือที่ตั้ งอําเภอปราสาท
กลุ่มที่ 6 มีเซี ยงสงเป็ นหัวหน้า ได้มาตั้ งบ้านเรื อนอยู่ที่เมืองลึง ปั จจุบันคือที่ตั้ งอําเภอจอม
พระ กลุ่มชาวกุยทั้ งหกกลุ ่มนี้ มีการไปมาหาสู่กันอยู่เสมอ เพราะถือว่าเป็ นญาติพี่ น้องกันแต่ละกลุ่ม
ประกอบอาชี พหลักด้วยการทํานา ทําไร่ หาของป่ า และสิ่ งที่เป็ นความสามารถพิเศษของชาวกุยก็
คื อการคล้องช้างป่ า แล้วนํามาหัดจนกลายเป็ นช้างบ้านจนสามารถใช้งานช้างที่ฝึ กหัดได้ (ประวัติ
มหาดกไทยส่ วนภูมิภาค จังหวัดสุริ นทร์. 2526 : 39 – 51) จึงสรุปได้ว่าชาวกุยที่อพยพเข้ามาอยู่ใน
จังหวัดสุ รินทร์ มีด้วยกัน 6 กลุ ่ม แต่ละกลุ่มมีหัวหน้าปกครองดูแล มีอาชีพด้วยการทํานา ทําไร่
และการหาของป่ า และสิ ่งที่ เป็ นที่รู้ จักของคนทั่ วไปเกี่ ยวกับชาวกุยก็คื อ การคล้องช้างและการเลี้ยง
ช้างชาวกุยที่อพยพมาตั้ งถิ่นฐานจังหวัดสุ รินทร์นั้น ประถม คเนจร ได้กล่าวไว้ว่าในปี พ.ศ. 2501
สมัยสมเด็จพระที่ นั่ งสุริ ยามริ นทร์ (เจ้าฟ้ าเอกทัศน์ กรมขุนอนุรักษ์มนตรี ) แห่ งกรุงศรี อยุธยา
ช้างเผือกได้แตกโรงหนี ออกจากกรุ งศรี อยุธยามาทางทิ ศตะวันออกเฉี ยงเหนือเข้าสู่ เมืองพิมาย สมเด็จ