45
การอพยพและการตั
้
งถิ่
นฐาน
การอพยพและการตั
้
งถิ
่
นฐานของชาวกุ
ยนั
้
น ไพบู
ลย์
สุ
นทรารั
กษ์
ได้
กล่
าวไว้
ว่
า ชาวกุ
ย
แต่
เดิ
มมี
ถิ
่
นฐานอยู
่
ที่
ประเทศอิ
นเดี
ยตอนเหนื
อ ครั
้
นต่
อมาได้
ถู
กชาวอารย ั
นที่
มี
กํ
าลั
งที่
มี
กํ
าลั
งเข้
มแข้
ง
กว่
าเข้
ามารุ
กราน ชาวกุ
ยซึ
่
งมี
กํ
าลั
งอ่
อนแอกว่
า จึ
งได้
พากั
นอพยพมาทางทิ
ศตะวั
นตกของประเทศ
อิ
นเดี
ย และได้
อพยพเรื่
อยมาตามที่
ต่
างๆ บางกลุ
่
มได้
อพยพมาทางประเทศพม่
า และต่
อมาได้
กลายเป็
นบรรพบุ
รุ
ษของมอญหรื
อชาวรามั
ญ บางกลุ ่
มได้
อพยพไปอยู
่
บริ
เวณทางเหนื
อของประเทศ
กั
มพู
ชา และบางกลุ ่
มได้
อพยพไปอยู
่
ทางตอนใต้
ของประเทศลาว การอพยพของชาวกุ
ยเข้
าสู
่
ประเทศ
ไทยนั
้
น เป็
นกลุ
่
มชาวกุ
ยที่
อาศั
ยอยู ่
ทางตอนใต้
ของปะเทศลาว แถวเมื
องอั
ตปื
อ และเมื
องแสนแป
สาเหตุ
ที่
มี
การอพยพเคลื่
อนย ้
ายจากตอนใต้
ของประเทศลาวเข้
าสู ่
ประเทศไทยนั
้
น เป็
นเพราะอิ
ทธิ
พล
ทางการเมื
องของประเทศลาว โดยสมั
ยของพระเจ้
าศรี
สุ
ทรพุ
ทธธางกู
ร และสมั
ยต่
อๆ มามี
การเกณฑ์
แรงงานชาวกุ
ย ตลอดจนบั
งคั
บให้
ชาวกุ
ยต้
องส่
งส่
วย ชาวกุ
ยได้
พากั
นอพยพหนี
ข้
ามฝั
่
งแม่
นํ
้
าโขงเข้
า
มาอยู
่
ในแถบเทื
อกเขาพนมดงรั
ก ทั
้
งในเขตที่
เป็
นดิ
นแดนของประเทศกั
มพู
ชา และดิ
นแดนที่
เป็
น
อาณาเขตของประเทศไทย แถบภาคตะวั
นออกเฉี
ยงเหนื
อชาวกุ
ยที่
อาศั
ยอยู
่
ในประเทศไทย ชาวข่
าที่
อาศั
ยอยู
่
ในประเทศลาว และชาวละว้
าหรื
อสวะที่
อาศั
ยอยู
่
ในประเทศพม่
า จั
ดเป็
นชนกลุ
่
มเดี
ยวกั
น
ชาวกุ
ยในประเทศไทยไม่
ชอบให้
คนเรี
ยกกลกุ
่
มของตนเองว่
าส่
วย เพราะคํ
าส่
วยนั
้
น ถื
อว่
าเป็
นคํ
า
เรี
ยกที่
ดู
ถู
กเหยี
ยดหยาม ชาวกุ
ยชอบที่
จะเรี
ยกกลกุ
่
มตนเองว่
า กุ
ย หรื
อกู
ย หรื
อกวย ส่
วนชาวข่
าที่
อยู
่
ทางตอนใต้
ของประเทศลาว ไม่
ชอบให้
คนกลุ
่
มอื่
นเรี
ยกตนว่
าข่
าเช่
นเดี
ยวกั
น เพราะหมายถึ
งพวก
ที่
เป็
นทาสคนอื่
น ทั
้
งชาวกุ
ยที่
อยู
่
ในประเทศไทย ชาวข่
าที่
อยู
่
ในประเทศลาวและชาวละว้
าที่
อยู
่
ใน
ประเทศพม่
า ถึ
งจะมี
ชื่
อเรี
ยกที่
แตกต่
างกั
นไปตามสภาพท้
องถิ ่
น แต่
ก็
จั
ดเป็
นกลุ
่
มเดี
ยวกั
น เพราะมี
ภาษา ขนบธรรมเนี
ยม ประเพณี
และวั
ฒนธรรมที่
เหมื
อนและคล้
ายคลึ
งกั
น สามารถที่
จะ
ติ
ดต่
อสื่
อสารเข้
าใจกั
นได้
แม้
ว่
าจะอยู
่
กั
นคนละแห่
งก็
ตาม (ไพบู
ลย์
สุ
นทรารั
กษ์
. 2515 : 59 - 72)
ฉะนั
้
น ชาวกุ
ยเป็
นกลุ
่
มชนที่
ได้
อพยพมาจากประเทศอิ
นเดี
ย และได้
แยกย ้
ายกั
นอยู
่
ตามสถานที่
ต่
างๆ
ชาวกุ
ยที่
อพยพเข้
ามาอยู
่
ในประเทศไทยนั
้
น ได้
อพยพมาจากประเทศลาวโดยข้
ามฝั
่
งแม่
นํ
้
าโขงที่
บริ
เวณจั
งหวั
ดอุ
บลราชธานี
แล้
วข้
ามเทื
อกเขาพนมดงรั
กเข้
ามาอยู
่
เขตอี
สานตอนใต้
ชาวกุ
ยที่
อาศั
ยอู
่
ในภาคตะวั
นออกเฉี
ยงเหนื
อ ในเขตประเทศไทยนั
้
น ไพบู
ลย์
มี
กุ
ศล ได้
กล่
าวไว้
ว่
า แบ่
งออกเป็
น
4 กลุ ่
มด้
วยกั
นคื
อ
1. กุ
ยมะไฮ อาศั
ยอยู
่
ในจั
งหวั
ดอุ
บลราชธานี
กลุ
่
มนี
้
อยู
่
ใกล้
ภู
เขา ชาวกุ
ยเรี
ยกภู
เขาว่
าบลู
กลุ
่
มนี
้
จึ
งเรี
ยกตนเองว่
า ชาวบลู
หรื
อบรู
อาศั
ยอยู
่
ในเขตอํ
าเภอโขงเจี
ยม จั
งหวั
ดอุ
บลราชธานี
ระหว่
างแม่
นํ
้
าโขงและดิ
นแดนลาวทางฝั ่
งขวาแม่
นํ
้
าโขง
2. กุ
ยมะลอ อาศั
ยอยู
่
ในเขตจั
งหวั
ดอุ
บลราชธานี
และจั
งหวั
ดศรี
สะเกษ
3. กุ
ยเยอหรื
อโย อาศั
ยอยู
่
ในจั
งหวั
ดอุ
บลราชธานี
ลั
งหวั
ดศรี
สะเกษ