Page 53 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

43
ในช่ วงศตวรรษที่ 18 – 20 ได้มีอาณาจักรชนเผ่ากูยตั้ งอยู่ ในเขตที่ราบลุ่มแม่นํ้ า
โขงตอนใต้ทางตอนใต้ของลาว และตะวันออกเฉี ยงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยมี ความสัมพันธ์
กับกรุ งศรีอยุธยา แต่ไม่ มีใครพูดถึงเพราะกลุ่มชาวกูยถูกทําลายโดยกลุ่มคนไทยในประเทศลาวและ
กลุ่มเขมรในประเทศกัมพูชา หรื อถูกผสมกลมกลืนกันจนกลายเป็ นส่วนหนึ่ งของกลุ ่มลาวและเขมร
ชนเผ่ากูยจึงสลายไป ชาวกูยที่เหลื ออยู่บางส่ วนได้ผนวกเข้าเป็ นทาสรับใช้ของฝ่ ายที่ชนะบ้าง และ
บางส่ วนได้อพยพเข้าไปอยู่ในที่ปลอดภัย ที่เป็ นอิสระจากการปกครองของเผ่าอื่น โดยบางส่ วนได้
อพยพเข้ามาตั้งหลักฐานในเขตที่ว่างเปล่าทางอีสานตอนใต้ของประเทศไทยปัจจุ บันต่อมาดินแดน
ส่ วนนี้ กลายเป็ นส่ วนหนึ่ งของอาณาจักรไทย และชนเผ่ากูยที่อาศัยอยู่ในถิ ่ นนี้ กลายสภาพเป็ นคนไทย
และถู กคนไทยในสมัยอยุธยาเรี ยกว่า “เขมรป่ าดง” และในสมัยกรุ งรั ตนโกสินทร์ตอนต้นเรี ยกว่า
“ส่ วย” มาจนถึงปัจจุบัน (ชื่น ศรีสวัสดิ์ . ม.ป.ป. : 14 - 19)
“กูย” เป็ นชนชาติ ที่กระจัดกระจายอยู่ตามลุ ่มแม่นํ้ ามูลและลาวตอนใต้แคว้นจํา
ศักดิ์ เรี ยกชนเผ่าตนเองว่า “กูย” “โกย” “กวย” ซึ่ งแปลว่าคน แต่คนไทยเรี ยกว่า “ส่วย” ลาว
เรี ยกว่า “ข่า” การที่กระจัดกระจายอยู่เป็ นกลุ ่มๆ ภาษากูยจึ งผิดเพี้ยนกันบ้าง ฉะนั้ นจึงมักมีชื่อ
ต่ อท้ายเป็ นโคตรตระกูลบ้าง ภูมิลําเนาบ้าง เช่น กูยเปราะ (ส่ วยเลี้ ยงช้าง) กูยเยอร์ กู ยมะลัวร์ กู ยบรู
ฯลฯ
กูยตั้งภูมิลําเนาปะปนกับเขมรในจังหวัดสุ รินทร์ ศรี สะเกษ และบางท้องถิ่ นของ
จังหวัดบุรีรั มย์ จังหวัดมหาสารคาม อําเภอพย ักภูมิพิ สัย และบางตําบลในอําเภอเดชอุดม จังหวัด
อุ บลราชธานี ชาวกูยเป็ นกลุ่มชนที่มีวัฒนธรรมอ่อนกว่าเผ่าใกล้เคียง ฉะนั้ นจึงยอมรับวัฒนธรรมอื่น
มาปะปนกับวัฒนธรรมเดิ มของชาวกูย เช่น เขมร ลาว และไทย เป็ นต้น
ชาวกูยโดยทั ่วไปเป็ นคนที่ มีระเบียบวิ นัย และมีความเป็ นเอกภาพในสังคมสูง
โดยเฉพาะกลุ่มชาวกูยที่เรี ยกตนเองว่า “กูยตําเร็ ย” (กูยช้าง) ที่ นับถื อผีประกํา เมื่อถื อผีประกําแล้ว
จะต้องเคารพอย่างเคร่ งครัดในศีลธรรมสู ง ไม่ลักทรัพย์ ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ประพฤติ ผิดทางเพศ ไม่พูด
เท็จ ไม่มีความลับในหมู่ชาวกูยด้วยกัน มีความเคารพนอบน้อมเชื่อฟั งผู้ นํา และไม่ทะเลาะวิวาทกัน
โดยเฉพาะตอนเข้าประกํา (ตั้ งสัจจะสาบานต่อกันตอนจับช้าง) ต้องถือโดยเคร่ งครัด ไม่เฉพาะแต่
ชาวกูยโดยทั่ วไปเป็ นคนที่มีระเบียบวินัย และมี ความเป็ นเอกภาพในสังคมสูงโดยเฉพาะกลุ ่มชาวกูยที่
เรี ยกตนเองว่ า “กูยตําเร็ย” (กูยช้าง) ที่นับถื อผีประกํา เมื่ อถือผีประกําแล้วจะต้องเคารพอย่าง
เคร่ งครัดในศีลธรรมสู ง ไม่ลักทรัพย์ ไม่ฆ่าสัตว์
ไม่ ประพฤติผิดทางเพศ ไม่พูดเท็จ ไม่มีความลับในหมู่ชาวกูยด้วยกัน มีความเคารพนอบน้อมเชื่อฟั ง
ผู ้นํา และไม่ทะเลาะวิวาทกัน โดยเฉพาะตอนเข้าประกํา (ตั้งสัจจะสาบานต่อกันตอนจับช้าง) ต้อง
ถื อโดยเคร่ งครัด ไม่เฉพาะแต่ผู ้ออกจับช้างเท่านั้ น บุ คคลในครอบครัวที่อยู่ทางบ้านก็ต้องปฏิบัติโดย
เคร่ งครัดเช่นกัน ในด้านความเชื่อ ชาวกู ยมีความเชื่อในเรื่ องของภูตผีปี ศาจเช่นเดี ยวกับชาวไทยกลุ่ม