Page 52 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

42
วางเครื่ องบริ วารที่เตรียมไว้โดยรอบ เช่นพานผ้าไหม เงิน หมากพลู กรวย ดอกไม้ ขันข้าวขวัญ
(ข้าวสุกปั้ น) ไข่ต้ม มีกรวยใบตองคว ํ่าไว้ ขันนํ้ ามนตร์ เป็ นต้น การขันหมาก เข้าสู่ ปะรําพิธี
ฝ่ ายหญิงจะมารั บนําเข้าสู่ปะรํ าพิธี เมื่อนั่งเรี ยบร้อยแล้ว เจ้าสาวจะออกมามอบหมากพลูให้ เจ้าบ่าว
จากนั้ นเฒ่ าแก่ฝ่ ายชายจะมอบ “เฮ็บ” และ “ท็อง” คือ พานหมากพลู พ่อแม่เจ้าสาวก็จะแก้ห่อผ้า
ออกหยิบกิ น เป็ นการยอมรับ บ่าวสาวลงนั่งฟูกกราบอาจารย์ แล้ววางมือคว ํ่าลงบนเต้าปูนเหนื อ
หมอนเจ้าบ่าววางทับบนหลังมือเจ้าสาว การเซ่นผี อาจารย์เป็ นผู้ทําพิธีจุดเทียน เชิญผีบรรพบุรุ ษมา
รั บเครื่องเซ่ น ผู้ เฒ่าจะมาริ นนํ้ าริ นเหล้าใส่เครื่ องเซ่นแล้วยกออกไป การส่งตัวเจ้าสาว เจ้าสาวหาบนํ้ า
เจ้าบ่าวแบกฟื น หางขบวนช่วยกันแบกฟูก หมอนและผ้าไหว้แห่ไปบ้านเจ้าบ่าวมอบหมากพลู ขอ
ทางผ่าน ฝ่ ายเจ้าบ่าวจะรับนํ้ าและฟื นไป เจ้าบ่าวเกี่ยวก้อยเจ้าสาวขึ้นเรื อน ญาติฝ่ ายจะนํานํ้ าขมิ้นมา
ล้างเท้าให้คู่บ่ าวสาว แล้วให้เหยียบบนกระเชอใส่ข้าวเปลือก เหล้า ผ้าขาว และขวานเป็ นสัญลักษณ์
แห่ งความรุ ่ งเรื อง พอขึ้ นเรือนผู ้ ใหญ่ฝ่ ายชายจะนํานํ้ าขมิ้นและหม้อข้าวเก่ ามาให้เจ้าสาวล้างก้นหม้อ
แสดงความพร้อมใจจะเป็ นแม่ศรี เรื อน แล้วมอบฟู กหมอนมาให้พ่อแม่เจ้าบ่าวนํานํ้ าที่เจ้าสาวหาบมา
จากบ้านมาอาบให้พ่อแม่ฝ่ ายชาย แล้วมอบผ้าสมมา ให้ผลัดเปลี่ยนนุ่งห่ มใหม่ ไหว้และมอบผ้า สม
มามาให้ญาติ เจ้าบ่าว ซึ่ งจะได้รับเงินของขวัญตอบแทนจนคุ ้ ม จากนั้ นจึงไหว้เจ้าบ่าวด้วนโสร่ ง เสื้ อ
ขาวคอกลม สไบสองผื น เจ้าบ่าวจะมอบของขวัญให้เมื่อเปลี่ ยนเสื้ อผ้าเสร็จ เจ้าสาวจัดขนม ผลไม้
นํ้ า เหล้าให้กิน การเสี่ ยงทายจะมีสํารับอาหารตั้ งไว้ให้บ่าวสาวตักป้ อนกันและกัน ใครตักข้าวก่ อน
ตักกับข้าวแสดงว่ารู ้จักอดออม ประหย ัด ใครตักกับก่อนแสดงว่าฟุ่ มเฟื อย ญาติจะเตื อนฝ่ ายหญิงให้
รู ้จักอดออมให้มาก การแต่งงานของชาวสุ รินทร์เน้ นการขอบคุณและระลึ กถึงเทพผีบรรพบุรุษจะ
พบว่ าปะด็วลเป็ นสั ญลักษณ์เด่นที่ สุ ดในปะรําพิธี เป็ นเครื่ องเซ่นผีบรรพบุรุษที่จะลืมไม่ได้ ในพิธี
แซนการ์ (กมลทิพย์ ทองจันทร์. 2549 : 35 - 36)
ชาวกูย เป็ นชนเผ่าเขมรเดิมพวกหนึ่งเรี ยกว่า เชื้อชาติมุณฑ์ ซึ่ งอพยพมาจาก
อิ นเดียเมื่อ ครั้ งถูกอารย ันรุ กราน โดยอพยพมาทางตะวันออกจากลุ่มแม่ นํ้ าคงคา (สาละวิน) และ
แม่นํ้ าของ (โขง) ตอนบน พวกที่อพยพไปทางลุ่มแม่ นํ้ าคงคา กลายเป็ นบรรพบุรุ ษพวกมอญหรือ
รามัญ ส่ วนพวกที่อพยพไปตามแม่นํ้าของ (โขง) บางพวกไปอาศัยอยู่ตามที่ราบสูงแถบเทื อกเขา
พนมดงรั ก บางพวกเลยไปถึงที่ราบตํ่า
บริ เวณทะเลสาบใหญ่และชายทะเล ต่ อมากลายเป็ นบรรพบุรุษของพวกเขมรหรื อเขมร์ และพวกที่
อยู่ตามป่ าเขาต่างๆ เรี ยกว่า ลั๊ว ข่า ขมุ ส่ วย กวย หรื อ กูย แตกต่างกันไป
ชาวกูย มีการตั้ งหลักฐานกระจัดกระจายอยู่ทั ่วไปในเขตพื้ นที่ภาคเหนือและภาค
ตะวันออกเฉี ยงเหนือของประเทศไทย ตอนใต้ของประเทศจีน และประเทศลาวและ
ตะวันออกเฉี ยงเหนือของประเทศกัมพูชา การตั้ งหลักฐานเหล่านี้ มักกระจัดกระจายตามภูเขาสูงและ
ตามป่ า