Page 34 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

24
แบบวิเคราะห์ และต้องการควบคุมให้เป็ นไปตามที่คิด ซึ่ งเป็ นผลทําให้สังคมแบบดั้งเดิ มไม่มีการ
เปลี่ยนแปลงมากนัก ส่วนในสังคมสมัยใหม่เฮเกนเสนอว่า บุคลิ กภาพของคนที่มีความสร้างสรรค์
อยากรู้อยากเห็น และเปิ ดรับประสบการณ์ใหม่ ๆ มองโลกที่อยู่รอบตัวเขาอย่างมีเหตุมีผล บุ คคลิกภาพ
ของคนในสังคมสมัยใหม่จึงเป็ นปั จจัยที่สนับสนุ นให้สังคมเกิ ดการเปลี่ยนแปลง แต่อย่างไรก็ตามเฮ
เกน ได้เสนอว่า บุ คลิกของคนในสั งคมดั้ งเดิมสามารถที่ จะเปลี่ยนไปสู่ บุคลิ กของในสังคมสมัยใหม่ ได้
โดยใช้วิธีการถอดถอนสถานภาพ (Status withdrawal) ด้วยการนําเอาปัจจัยด้านสังคม วัฒนธรรม และ
เศรษฐกิจจากสังคมสมัยใหม่เข้าไปแทรกหรื อแทนที่ในสังคมดั้ งเดิม และย ังได้เสนอว่า การ
เปลี่ยนแปลงของสั งคมอาจทําได้จากเปลี่ยนแปลงบุคลิ กภาพของคนในสังคม โดยเริ่ มจากการพัฒนา
บุ คลิกภาพตั้ งแต่วัยเด็ก
เดวิด ซี แม็กคลีล์แลนด์ (David C. McClelland) มีแนวความคิดเหมื อนกับเฮเกนที่
เห็ นว่าการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจเป็ นผลมาจากการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ แต่แนวความคิดของ
แม็ก-คลี ลแลนด์เน้นศึกษาที่ตัวแปรด้านแรงจูงใจในความสําเร็ จ (Achievement motivation) ซึ่ ง
หมายถึ ง ความสําเร็ จทางเศรษฐกิจของปั จเจกบุคคล และเสนอแนวความคิดว่า ในการพัฒนาทาง
เศรษฐกิจของสั งคมในอดีตและปัจจุ บันเป็ นผลมาจากแรงจูงใจในความสําเร็ จของบุคคล หากคนใน
สังคมมีแรงจูงใจในความสํ าเร็จมาก การพัฒนาทางเศรษฐกิจก็จะมีความเจริ ญก้าวหน้าตามไปด้วย
และเสนอวิ ธีการสร้างแรงจูงใจในความสําเร็ จด้วยการเรี ยนรู้ (Learning) โดยสร้างแรงกระตุ้นทั้ง
ภายในและภายนอก ดังนั้ นในการจัดการศึกษาและการเลี้ยงดูเด็ก สังคมควรมี การปูพื ้นฐานเพื่อ
เสริ มสร้ างแรงจูงใจในความสําเร็จของบุคคล ด้วยการใช้ปัจจัยต่าง ๆ ดังนี้
- แบบอย่างของความสําเร็ จจากผู้ ปกครอง
- การสร้างความอบอุ ่น
- การให้กําลังใจและแรงเสริ ม
- หลีกเลี่ยงการครอบง ําและใช้อํานาจของบิดา
ความหมายของการเปลี่ยนแปลงทางสั งคม
การเปลี่ยนแปลงทางสั งคม หมายถึง การที่ระบบสังคม กระบวนการ แบบอย่างหรือรู ปแบบ
ทางสังคม เช่น ขนบธรรมเนี ยมประเพณี ระบบครอบครัว ระบบการปกครอง ได้เปลี่ยนแปลงไป ไม่
ว่าจะเป็ นด้านใดก็ตามการเปลี่ยนแปลงทางสั งคมนี้ อาจจะเป็ นไปในทางก้าวหน้ าหรือถดถอย เป็ นไป
ได้อย่างถาวรหรื อชั ่วคราว โดยวางแผนให้เป็ นไปหรื อเป็ นไปเอง และที่เป็ นประโยชน์ หรื อให้โทษก็
ได้ทั้ งสิ้ น ( ราชบัณฑิตยสถาน 2524 : 337) นอกจานี้ ย ังมีนักวิชาการอีกหลาย ๆ ท่าน ได้ให้
ความหมายดังต่ อไปนี้