Page 398 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

309
(นั
กเรี
ยนหญิ
ง ช่
วงชั
นที่
4. 2552 : สนทนา)
“…ชุ
ดที่
สุ
ภาพ ไม่
จํ
าเป็
นต้
องเป็
นชุ
ดที่
แพงมาก...”
(นั
กเรี
ยนชาย หญิ
ง ช่
วงชั
นที่
4. 2552 : สนทนา)
นั
กเรี
ยนคิ
ดว่
าจํ
าเป็
นจะต้
องมี
การแต่
งงานไหม ?
“…จํ
าเป็
นนะ เพราะเป็
นอะไรที่
หลายคนก็
รอคอย...”
(นั
กเรี
ยนหญิ
ง ช่
วงชั
นที่
4. 2552 : สนทนา)
“…จํ
าเป็
นนะ เพราะมั
นเป็
นประเพณี
ของเรา...”
(นั
กเรี
ยนหญิ
ง ช่
วงชั
นที่
4. 2552 : สนทนา)
“…มั
นก็
จํ
าเป็
น เพราะจะได้
ทํ
าให้
คนอื่
น ๆ รู
ว่
าเราอยู
ด้
วยกั
น ผู
หญิ
งก็
จะได้
ไม่
โดยนิ
นทา...”
(นั
กเรี
ยนชาย ช่
วงชั
นที่
4. 2552 : สนทนา)
นั
กเรี
ยนคิ
ดว่
าประเพณี
การแต่
งงานของอดี
ตกั
บปั
จจุ
บั
นอั
นไหนดี
กว่
า ?
“…มั
นก็
แล้
วแต่
นะ ขึ
นอยู
กั
บว่
าสมั
ยนั
น ๆ มั
นเป็
นย ั
งไง...”
(นั
กเรี
ยนหญิ
ง ช่
วงชั
นที่
4. 2552 : สนทนา)
“…ก็
ดี
ทั
งสองอย่
างเพราะมั
นเปลี่
ยนให้
เข้
ากั
บยุ
คสมั
ย...”
(นั
กเรี
ยนชาย ช่
วงชั
นที่
4. 2552 : สนทนา)
อย่
างไรก็
ตามการเปลี่
ยนแปลงในพิ
ธี
การแต่
งงานของชาวผู
ไทยในปั
จจุ
บั
นนั
นย ั
งมี
ส่
วนที่
ปลี
กย่
อยออกมาอี
ก จากการที่
ได้
สั
มภาษณ์
จากการสั
มภาษณ์
นายแก้
ว สุ
นทรรส เล่
าว่
า การไปส่
งพ่
ล่
าในอดี
ตไม่
ได้
เป็
นการไปกิ
นข้
าวหรื
อจั
ดเลี
ยงกั
นอย่
างยิ ่
งใหญ่
ในบ้
านของพ่
อล่
ามเหมื
อนปั
จจุ
บั
หากแต่
การไปส่
งพ่
อล่
ามที่
บ้
านจะเป็
นเพี
ยงเพื่
อการป้
องกั
นการได้
รั
บอั
นตรายจากสั
ตว์
ป่
าที่
จะมาทํ
าร้
าย
พ่
อล่
ามระหว่
างการเดิ
นทางกลั
บเท่
านั
นเมื่
อถึ
งบ้
านก็
จะมี
การหาสํ
ารั
บอาหารมาเลี
ยงเพี
ยงแค่
อิ ่
มท้
องผู
ไปส่
งก็
จะเดิ
นทางกลั
บทั
นที
แต่
ในปั
จจุ
บั
นการไปส่
งพ่
อล่
ามจะไปส่
งกั
นหลายคนและมี
การจั
ดพิ
ธี
ต่
าง
ๆ ที่
ใหญ่
ไม่
น้
อยหน้
าไปกว่
างานพิ
ธี
ที่
บ้
านคู
บ่
าวสาวเลย มี
การจั
ดเลี
ยง ร้
องรํ
าทํ
าเพลงกั
นอย่
างยิ ่
งใหญ่
และนอกจากนี
ที่
พบเห็
นการแต่
งกายในการแต่
งงานของคู
บ่
าวสาวในปั
จจุ
บั
นก็
มี
บางคู
ที่
ไม่
ได้
ยึ
ดตอบแบบแผนเดิ
ม ซึ
งในอดี
ตการแต่
งกายของคู
บ่
าวสาวก็
ไม่
ได้
มี
แบบกํ
าหนดที่
ตายตั
วนั
ก เพี
ยงแต่
จะมี
ผ้
าสี
ขาวพาดบ่
าของทั
งเจ้
าบ่
าวและเจ้
าสาว แต่
ในปั
จจุ
บั
นการแต่
งกายก็
ได้
เปลี่
ยนแปลงไปเป็
นชุ
ไทยประยุ
กต์
บ้
าง ชุ
ดพื
นเมื
องบ้
าง แล้
วแต่
ก็
ความชอบไม่
ได้
ให้
ความสํ
าคั
ญหรื
อมี
ความเชื่
อแบบ
ดั
งเดิ
มเท่
าที่
ควร
ในการสั
มภาษณ์
ในครั
งนี
ย ั
งได้
ข้
อสรุ
ปอี
กอย่
างหนึ
งว่
างานพิ
ธี
ที่
จั
ดเลี
ยงอย่
างยิ
งใหญ่
ในสมั
ปั
จจุ
บั
นมี
การเลี
ยงโต๊
ะจี
นนั
นไม่
ได้
เป็
นส่
วนหนึ
งของพิ
ธี
กรรมการแต่
งงานของชาวผู
ไทย คู
บ่
าวสาวจะ