Page 394 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

305
จากการสัมภาษณ์ นายแก้ว สุ นทรรส และคนอื่น ๆ เช่น นางอุทัย แสนสุข นางใบบด
จันทร์เต็ม นางคําตา ไตรยวงษ์ ทุกคนให้ความเห็นสอดคล้องกันว่าการโอมสาวของชาวผู้ ไทยนั้ นย ัง
เป็ นไปตามขั้นตอนการถือปฏิ บัติเช่นแต่ก่ อนเนื่องจากกว่าการโอมเป็ นการทําข้อตกลงระหว่างฝ่ าย
ชายกับฝ่ ายหญิงในเรื่ องต่าง ๆ เช่น เงิ นค่าสินสอด การอยู่อาศัยของคู่สมรส กําหนดวันแต่งงาน
นอกจานี้ ย ังอาจตกลงกันในเรื่ องการจัดงานในวันแต่งงาน
ผู ้ ให้ สัมภาษณ์ได้กล่าวว่าการไปโอมสาวจะต้องมีพ่อล่าม ไปดําเนินการในวันนั้ นซึ่ งผู้ ไทยถื อ
ว่าเป็ นวันสู่ ขอ ซึ่ งพ่อล่ ามจะต้องประกอบพิธีการในวันสู่ ขอขั้ นตอนดังนี้
1. ไขคําปากจากลุงตาพาข้าว ในพิธีการส่วนนี้ ส่ วนที่ลบเลือนหายไปก็ จะเป็ นส่วนที่ มีการ
ใช้ผญามาตกลงพูดคุยกัน ซึ่ งในปัจจุ บันเป็ นเพียงการพูดคุยตกลงกันธรรมดา
2. ตกลงค่าสินสอด การตกลงค่ าสินสอดเป็ นไปตาประเพณีเดิ มจะแตกต่างเพียงจํานวนเงินที่
ใช้ในการตกลงจะมีมูลค่าสูงขึ้ นตามสมัยหรือยิ ่งเป็ นบุตรสาวที่ ได้รับการศึกษาสู ง ๆ ก็จะยิ่งเรี ยกค่ า
สิ นสอดสูง แต่ในอดีตจะมี ปัญหาในการตกลงว่าจะให้ใครไปอยู่บ้านใครแต่ ปัจจุบันได้ลดลงแล้ว
เนื่องจากภาระหน้ าที่การงานที่ บางครั้ ง เจ้าบ่าวและเจ้าสาวก็จะแยกออกไปอยู่ กันเพียงลําพัง
3. นัดวันแต่งงาน การนัดวันแต่งงานก็ย ังคงต้องมีการดูฤกษ์ยามกันให้ดี
เหมือนเช่นในอดีต ซึ่ งในปั จจุบันจะนิยมหาฤกษ์ยามที่ตรงกับวันหยุ ด เพื่อให้สะดวกกับการมาร่วม
งานของแขก
นักเรียนรู้จักคําว่า “การโอม” หรื อไม่ และมีความสําคัญอย่างไร ?
“…ไม่ รู้จัก...”
(นักเรี ยนชาย หญิง ช่ วงชั้ นที่ 4. 2552 : สนทนา)
ถ้าบอกว่าการสู่ ขอนักเรียนรู้จักหรื อไม่ และมีวิธีขั้นตอนอย่างไร ?
“…รู ้จัก เป็ นการตกลงระหว่างฝ่ ายชายกับฝ่ ายหญิงเพื่ อเป็ นการป้ องกันปั ญหาต่าง ๆ ...”
(นักเรียนชาย หญิ ง ช่วงชั้ นที่ 4. 2552 : สนทนา)
จากการสัมภาษณ์ นายแก้ว สุ นทรรส และคนอื่น ๆ เช่น นางเถอด แสนสุข นางใบบด
จันทร์เต็มและนางพรเทวัน รัตนคํา ทุกคนให้ความเห็นสอดคล้องกันว่า การเตรียมตัวของฝ่ ายชาย
และฝ่ ายหญิงก่อนที่จะถึงวันแต่งจะต้องเตรี ยมตัวดังนี้
1. การบอกกล่าวญาติ ผู้ใหญ่ ที่นั บถือ ซึ่ งเป็ นเรื่ องสําคัญมากที่ในปั จจุบันย ังคงรักษา
ขนบธรรมเนี ยมเดิมไว้เป็ นอย่างดี
2. การเตรี ยมข้าวปลาอาหาร