267
แล้
วจึ
งให้
ญาติ
ทั
้
งสองฝ้
ายเข้
ามาผู
กข้
อมื
อกล่
าวคํ
าอวยพรให้
คู
่
บ่
าวสาว เมื่
อผู
กข้
อมื
อเรี
ยบร้
อยแล้
วคู
่
บ่
าวสาว นํ
าเที
ยนคณะ คื
อ เที
ยนแจกเถ้
าแก่
ทั
้
งสองฝ่
ายมาวางต่
อหน้
าเถ้
าแก่
เมื่
อเถ้
าแก่
รั
บเที
ยนคณะ
แล้
วจะสอนจารี
ตประเพณี
แก่
เขยให้
ถื
อปฏิ
บั
ติ
เรี
ยกว่
า “สอนเขย” จะกล่
าวเป็
นภาษาญ้
อ
เสร็
จจากพิ
ธี
การสอนเขยคู
่
บ่
าวสาวจะสมมาญาติ
สามี
ด้
วยผ้
าห่
ม หมอน
ที่
นอน ผ้
าขาวม้
า แล้
วแต่
ความเหมาะสมของญาติ
ผู
้
ใหญ่
ๆ จะรั
บและตอบแทนด้
วยเงิ
นจํ
านวน
สมควร เมื่
อสมมาเสร็
จแล้
วทางฝ่
ายชายจะแห่
เจ้
าสาวกลั
บบ้
านของตน เมื่
อถึ
งบ้
านของสามี
แล้
ว
จะต้
องสมมาพ่
อแม่
สามี
เป็
นการเสร็
จ แต่
ในปั
จจุ
บั
นพิ
ธี
ส่
วนที่
เปลี่
ยนแปลงไปจากอดี
ตคื
อ การเตรี
ยม
เครื่
องสมมาจะเป็
นเครื่
องสมมาที่
ซื
้
อมามิ
ได้
เป็
นของที่
เจ้
าสาวจั
ดทํ
าขึ
้
นมาเอง แต่
มิ
ได้
เป็
นการผิ
ดแต่
อย่
างใด
ลั
กษณะของพิ
ธี
แต่
งงานของชาวญ้
อในปั
จจุ
บั
นนี
้
ย ั
งคงลั
กษณะเช่
นเดิ
มไว้
ได้
ค่
อนข้
างมาก มี
เพี
ยงขั
้
นตอนของการเลื
อกคู
่
ครองเท่
านั
้
นที่
เปลี่
ยนแปลงไปจากเดิ
ม จากการที่
พ่
อแม่
ของหนุ
่
มสาวจะเป็
นผู
้
พิ
จารณาเลื
อกคู
่
ครองให้
มาเป็
นการที่
หนุ ่
มสาวพิ
จารณาเลื
อกคู
่
ครองด้
วยตนเอง
แต่
ถึ
งอย่
างนั
้
นก็
ตามพ่
อแม่
ของหนุ ่
มสาวก็
ย ั
งถื
อว่
ามี
บทบาทสํ
าคั
ญอยู
่
ในขั
้
นตอนนี
้
โดยจะเป็
นผู
้
กลั ่
นกรองและให้
คํ
าแนะนํ
าในการพิ
จารณาเลื
อกคู
่
ครอง ถ้
าพิ
จารณาถึ
งสาเหตุ
ของการรั
กษา
ขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
การแต่
งงานของชาวญ้
อให้
คงอยู
่
ได้
นั
้
น จากการพิ
จารณาถึ
งลั
กษณะของ
การดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตแล้
วจะพบว่
า ชาวญ้
อมี
วิ
ถี
ดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตที่
ค่
อนข้
างเรี
ยบง่
ายและเป็
นสั
งคมค่
อนข้
างปิ
ด
ชาวญ้
อจะไม่
ค่
อยมี
การติ
ดต่
อสื่
อสารกั
บบุ
คคลในสั
งคมภายนอกมากนั
ก ดั
งนั
้
นการแลกเปลี่
ยนและรั
บ
เอาวั
ฒนธรรมจากสั
งคมภายนอกเข้
ามาจึ
งเกิ
ดขึ
้
นน้
อย ขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
ต่
าง ๆ ที่
เคยปฏิ
บั
ติ
มา
ตั
้
งแต่
สมั
ยบรรพบุ
รุ
ษจึ
งย ั
งคงมี
สะท้
อนให้
เห็
นอยู
่
ในปั
จจุ
บั
น สอดคล้
องกั
บผลการวิ
จั
ยของ สมิ
ทร์
สระอุ
บล (2531 : 76) ซึ
่
งได้
ศึ
กษาวั
ฒนธรรมชาวไทยญ้
อในภาคตะวั
นออกเฉี
ยงเหนื
อ ศึ
กษากรณี
บ้
าน
โพนสิ
ม อํ
าเภอยางตลาด จั
งหวั
ดกาฬสิ
นธุ
์
และได้
สรุ
ปว่
า ประชาชนชาวไทยญ้
อย ั
งคงยึ
ดมั ่
นในแบบ
แผนประเพณี
อย่
างมั
่
นคง เช่
น ประเพณี
เกี่
ยวกั
บการแต่
งงาน ซึ
่
งจะย ั
งคงยึ
ดถื
อแนวปฏิ
บั
ติ
ที่
เคยปฏิ
บั
ติ
สื
บต่
อกั
นมาอย่
างเคร่
งครั
ด
เมื่
อพิ
จารณาถึ
งในส่
วนของขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
ที่
มี
การเปลี่
ยนแปลงไปจาก
เดิ
มนั
้
น เป็
นการเปลี่
ยนแปลงที่
เกิ
ดขึ
้
นจากการ้
องการความสะดวกสบาย และความรวดเร็
ว โดยให้
คงไว้
ซึ
่
งขั
้
นตอนและแนวปฏิ
บั
ติ
ให้
ครบขั
้
นตอนดั
งเดิ
ม เช่
น การเตรี
ยมเครื่
องสมมาของฝ่
ายหญิ
งสาว
ที่
เคยลงมื
อทํ
าเอง แต่
ในปั
จจุ
บั
นจะจั
ดซื
้
อ ลั
กษณะของการปฏิ
บั
ติ
ดั
งกล่
าวสะท้
อนให้
เห็
นว่
า การ
เปลี่
ยนแปลงต่
าง ๆ จํ
าเป็
นที่
จะต้
องเกิ
ดขึ
้
นในทุ
ก ๆ สั
งคม แต่
การรั
กษาขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
อั
น
ดี
งามของแต่
ละสั
งคมไว้
ก็
มี
ความจํ
าเป็
นที่
จะต้
องกระทํ
าควบคู
่
กั
น เพราะถ้
าวั
ฒนธรรมประเพณี
เดิ
มถู
ก
ลบหายไปจนหมดสิ
้
น ผลกระทบต่
อการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตอาจก่
อให้
เกิ
ดความเสี
ยหายตามมาอย่
างมากมาย
ดั
งนั
้
นลั
กษณะของประเพณี
การแต่
งงานของชาวญ้
อและชาวผู
้
ไทยจึ
งมี
ลั
กษณะที่
คล้
ายกั
น คื
อต้
องการ