Page 25 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

15
จากการศึ
กษาเอกสารและทฤษฎี
สามารถสรุ
ป ความหมายของวั
ฒนธรรมท้
องถิ
นได้
ว่
หมายถึ
ง ความคิ
ด ความเชื่
อ และแนวการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตของชาวบ้
านตามพื
นเพเดิ
มที่
กระทํ
ากั
นมาหลาย
ชั ่
วอายุ
คน
ความเป็
นมาและวั
ฒนธรรมอี
สาน
ภาคอี
สาน แม้
ว่
าจะได้
ชื่
อว่
าเป็
นดิ
นแดนที่
กั
นดาร แห้
งแล้
ง ยากจน และมี
ปั
ญหาต่
างๆ มากมายก็
ตาม แต่
ในอดี
ตนั
นดิ
นแดนแห่
งนี
นั
บว่
าเป็
นแหล่
งอารยธรรมสมั
ยก่
อน
ประวั
ติ
ศาสตร์
จากหลั
กฐานทางโบราณคดี
ค้
นพบแหล่
งโบราณคดี
กว่
า 500 แห่
ง โดยเฉพาะแหล่
โบราณคดี
ที่
เก่
าแก่
แห่
งหนึ
งของโลกคื
อแหล่
งโบราณคดี
ที่
บ้
านเชี
ยง ปั
จจุ
บั
นตั
งอยู
ในตํ
าบลหนอง
หาน อํ
าเภอหนองหาน จั
งหวั
ดอุ
ดรธานี
เรื่
องราวของอดี
ตบ้
านเชี
ยงเป็
นที่
น่
าสนใจยิ ่
งเพราะเคยเป็
แหล่
งชุ
มชนโบราณ เมื่
อประมาณ 5,000 ปี
มาแล้
ว (ศรี
ศั
กดิ
วั
ลลิ
โภดม. 2534 : 12) พบว่
เป็
นแหล่
งชุ
มชนที่
เจริ
ญ รู
จั
กทํ
าเครื่
องมื
อเครื่
องใช้
โลหะ ปลู
กข้
าว รู
จั
กทํ
าภาชนะเครื่
องปั
นดิ
นเผา
โดยเฉพาะดิ
นเผาลายเขี
ยนสี
ซึ
งถื
อว่
าเป็
นวั
ฒนธรรมโบราณที่
เรี
ยกว่
า “วั
ฒนธรรมบ้
านเชี
ยง” ซึ
งมี
ประเพณี
การฝั
งศพคนตายรวมกั
บเครื่
องใช้
ซึ
งสะท้
อนให้
เห็
นความเชื่
อและประเพณี
ของคนในสมั
นั
นอกจากหลั
กฐานทางโบราณคดี
ย ั
งมี
การบั
นทึ
กเรื่
องราวเป็
นลายลั
กษณ์
อั
กษร
โดยกลุ
มในแถบอี
สานสมั
ยโบราณนั
นได้
มี
การใช้
อั
กษรเป็
นของตั
วเอง เรี
ยกว่
าอั
กษรธรรมและ
อั
กษรไทยน้
อย ซึ
งมี
เอกลั
กษณ์
ของตนเอง ซึ
งแตกต่
างไปจากตั
วอั
กษรที่
ใช้
ในภาคกลางของประเทศ
ไทย (ธวั
ช ปุ
ณโณทก. 2530) เป็
นกลุ
มเดี
ยวกั
นกั
บอี
สานปั
จจุ
บั
น แต่
จากประเพณี
ความเชื่
อก็
ย ั
เกี่
ยวข้
อง คล้
ายคลึ
งกั
น การสื
บทอดวั
ฒนธรรมท้
องถิ ่
นของชาวอี
สาน มี
ความเกี่
ยวข้
องกั
วั
ฒนธรรมล้
านช้
างเป็
นอย่
างมาก มี
หลั
กฐานจากพงศาวดารลาวฉบั
บกะซวงสึ
กษาทิ
กานลาว กล่
าว
ว่
า อาณาจั
กรล้
านช้
างในสมั
ยเจ้
าฟ้
างุ
ม ซึ
งเป็
นผู
สถาปนาอาณาจั
กรล้
านช้
างใน พ.ศ.1896 นั
นได้
มี
อาณาเขตครอบคลุ
มมาจนถึ
งเขตที่
ราบสู
งโคราช คื
อบริ
เวณภาคอี
สานของประเทศไทยด้
วย
(ธวั
ช ปุ
ณโณทก. 2522 : 156) แต่
หลั
กฐานที่
แน่
ชั
ดที่
เกี่
ยวกั
บความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างชาวลาวใน
เขตล้
านช้
างหรื
อบริ
เวณฝั
งซ้
ายแม่
นํ
าโขงกั
บบริ
เวณภาคตะวั
นออกเฉี
ยงเหนื
อของไทยนั
นเห็
นจะได้
แก่
เรื่
องราวเกี่
ยวกั
บกระแสอพยพครอบครั
วชาวลาวข้
ามฝั
งแม่
นํ
าโขงเข้
ามาตั
งถิ
นฐานในภาค
ตะวั
นออกเฉี
ยงเหนื
อของไทย เริ
มในสมั
ยพระเจ้
ากรุ
งธนบุ
รี
เมื่
อพระวอพระดาอพยพครอบครั
วชาว
ลาวมาตั
งถิ
นฐานในเขตอุ
บลราชธานี
เป็
นต้
นมา หลั
งจากนั
นก็
ได้
มี
กลุ
มชนชาวลาวท้
าวและเข้
ามาตั
ถิ ่
นฐานเป็
นเมื
องชั
ยภู
มิ
ในสมั
ยพระพุ
ทธเลิ
ศหล้
านภาลั
ย (เติ
ม วิ
ภาคยพจนกิ
จ. 2513 : 46) เป็
นต้
ดั
งนั
นจึ
งไม่
เป็
นที่
น่
าสงสั
ยว่
าวั
ฒนธรรมในภาคอี
สานนั
นจะได้
รั
บอิ
ทธิ
พลจากวั
ฒนธรรมล้
านช้
างอย่
าง