Page 24 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

14
เจื อ สตะเวทิน (2517 : 24) ได้ให้ความหมายของวัฒนธรรมท้องถิ่นว่า
หมายถึ ง ความคิด ความเชื่อ และการบําเพ็ญชี วิตของคนโบราณ และบางเรื่ องบางอย่างก็ตกทอด
มาถึงคนสมัยปั จจุบัน
กิ ่งแก้ว อัตถากร (2519 : 3) ได้ให้ความหมายวิชาวัฒนธรรมพื้ นบ้านว่า คือ
วิชาที่ว่าด้วยวิถีชีวิตตามประเพณีของกลุ ่มชน
สุ ทธิวงศ์ พงษ์ไพบูลย์ (2525 : 2) ให้ความหมายวัฒนธรรมท้องถิ่นว่า
หมายถึ ง งานสร้างสรรค์ของกลุ ่มชน หรือปั จเจกชนที่มีลักษณะสัมพันธ์ กับกลุ ่มชนนั้ น และมีขนบ
นิ ยมของกลุ่มชนเป็ นพื้นฐานเป็ นสิ่ งที่ได้รั บการพิทักษ์ตรงตามเจตจํานงของกลุ ่มชน ในฐานะที่
ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น เป็ นสิ่ งที่บ่งบอกถึงเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม และสังคมที่ พอเหมาะกับ
ปทัสถานและค่านิยมของสังคมนั้ น มีการถ่ายทอดด้วยปาก (มุขปาฐะ) ด้วยการเลี ยนแบบ หรือ
รู ปแบบอื่น
2. ลักษณะของวัฒนธรรมท้องถิ่น
Jan Harold Brundrarol (อ้างในประเทือง คล้ายสุบรรณ์. 2531 : 3) ได้กล่ าวถึง
ลักษณะของวัฒนธรรมพื้นบ้านไว้ สรุปได้ดังนี้
1. เป็ นเรื่ องที่สื บต่อกันกันมาโดยมุขปาฐะ
2. เป็ นเรื่ องเกี่ยวกับขนบธรรมเนียมประเพณี
3. เป็ นเรื่ องที่เล่าสื บกันมาหรือปฏิบัติต่อกันมาหลายอย่างหลายความคิ ด
4. เป็ นเรื่ องที่ตามปกติจะไม่ทราบผู้ ที่ เป็ นต้นกําเนิ ด
5. เป็ นเรื่ องที่เป็ นต้นฉบับให้คนรุ ่นหลังปฏิบัติตามกันต่อ ๆ มา หรื อเชื่อกัน
อย่างนั้ นสืบมา
ซึ่ งคล้ายกับประเทื อง คล้ายสุ บรรณ์ (2531 : 4) ซึ่ งได้สรุ ปลักษณะของวัฒนธรรม
ท้องถิ ่นดังต่อไปนี้
1. เป็ นสิ่งที่รั บทอดกันต่อๆ มาจากบรรพบุรุ ษชั่วอายุคนหนึ่ งๆ ต่อๆ กันมา
2. เป็ นอมตะหรื อสิ ่งไม่ตาย
3. ไม่ ปรากฏว่าใครเป็ นผู้ คิ ด
4. รับทอดมาด้วยการบอกเล่ า หรือมุขปาฐะ
5. รั กษาด้วยการจดจําหรื อปฏิบัติ ต่อ ๆ กันมากว่ารักษาไว้ด้วยลายลักษณ์
อักษร