13
สั
งคม เพราะวั
ฒนธรรมรวบรวมทั
้
งความศรั
ทธา ความเชื่
อ ค่
านิ
ยม บรรทั
ดฐาน ประเพณี
ศี
ลธรรม คุ
ณธรรม ฯลฯ ตลอดจนผลตอบแทนในการปฏิ
บั
ติ
ตามและบทลงโทษเมื่
อฝ่
าฝื
น
3. การวิ
เคราะห์
วั
ฒนธรรม
แม้
ว่
า มโนทั
ศน์
“วั
ฒนธรรม” จะครอบคลุ
มกิ
จกรรมทุ
กสิ
่
งทุ
กอย่
างที่
มนุ
ษย์
ได้
สร้
างสรรค์
ดั
ดแปลง และรั
บมรดกทอดมาถึ
งก็
ตาม แต่
ในการวิ
เคราะห์
วั
ฒนธรรมโดยทั
่
วไปแล้
ว
นั
กมานุ
ษยวิ
ทยาจะให้
ความสํ
าคั
ญกั
บการจั
ดระเบี
ยบของกิ
จกรรมบางประเภทเป็
นหลั
ก ซึ
่
งเรี
ยกว่
า
“สถาบั
น” บ้
าง “ระบบ” บ้
าง สถาบั
นหรื
อระบบที่
เป็
นตั
วหลั
กในการวิ
เคราะห์
วั
ฒนธรรมก็
คื
อ
- สถาบั
นสั
งคม
- สถาบั
นเศรษฐกิ
จ
- สถาบั
นการเมื
องการปกครอง
- สถาบั
นการศึ
กษา
- สถาบั
นศาสนา
- สถาบั
นนั
นทนาการ (ผ่
องพรรณ มณี
รั
ตน์
. 2535 : 20)
จากความหมายดั
งกล่
าวข้
างต้
น สรุ
ปได้
ว่
า วั
ฒนธรรมจะต้
องมี
ลั
กษณะเป็
นมรดกสั
งคม
เป็
นวิ
ถี
ชี
วิ
ตเป็
นความเจริ
ญที่
มนุ
ษย์
ได้
คิ
ดและสร้
างขึ
้
น ไม่
ใช่
สิ ่
งที่
เกิ
ดจากสั
ญชาติ
ญาณ จะต้
องมี
การ
สื
บทอดกั
นมา จะเห็
นว่
าวั
ฒนธรรมเป็
นสิ
่
งที่
ไม่
หยุ
ดนิ ่
ง มี
ลั
กษณะเป็
นพลวั
ตร (Dynamic)
ความหมายและลั
กษณะวั
ฒนธรรมท้
องถิ่
น
1.
ความหมายของวั
ฒนธรรมท้
องถิ
่
น
วั
ฒนธรรมท้
องถิ
่
นและประวั
ติ
ศาสตร์
ท้
องถิ
่
น เป็
นองค์
ประกอบสํ
าคั
ญใน
การศึ
กษาวั
ฒนธรรมในแนวคิ
ดการแพร่
กระจายทางวั
ฒนธรรม องค์
ประกอบในการศึ
กษาวั
ฒนธรรม
แบบนี
้
คื
อ การศึ
กษาพิ
ธี
กรรมและความเชื่
อ ทางศาสนา การศึ
กษาตํ
านาน นิ
ทาน นิ
ยาย การศึ
กษา
การละเล่
นท้
องถิ ่
น ภาษาท้
องถิ
่
น ประวั
ติ
ศาสตร์
บอกเล่
า ศิ
ลปะพื
้
นบ้
าน การแสดงพื
้
นบ้
าน ค่
านิ
ยม
และโลกทั
ศน์
ท้
องถิ
่
น เป็
นต้
น (อมรา พงศาพิ
ชญ์
. 2523 : 126) คํ
าว่
า วั
ฒนธรรมท้
องถิ
่
น บาง
ท่
านใช้
คํ
าว่
าวั
ฒนธรรมพื
้
นบ้
าน วั
ฒนธรรมพื
้
นเมื
อง คติ
ชาวบ้
าน หรื
อคติ
ชนวิ
ทยา เป็
นคํ
าที่
บั
ญญั
ติ
ขึ
้
นจากความหมายคํ
าในภาษาอั
งกฤษว่
า Folk Lore แปลตามรู
ปศั
พท์
คื
อความรู
้
ของปวงชน ใน
ประเทศไทยมี
ผู
้
ให้
นิ
ยามของวั
ฒนธรรมท้
องถิ
่
นดั
งนี
้
กุ
หลาบ มั
ลลิ
กะมาส (2509 : 5) ได้
ให้
ความหมายว่
าคื
อ แนวการดํ
าเนิ
น
ชี
วิ
ตประจํ
าวั
นของชาวบ้
าน เป็
นพื
้
นเพดั
้
งเดิ
ม และกระทํ
ากั
นอยู
่
ทั ่
วไปสื
บกั
นมาหลายชั ่
วอายุ
คน