Page 21 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

11
วั
ฒนธรรมที่
มี
ผู
ให้
ความหมายข้
างต้
นนั
น แม้
จะดู
เหมื
อนว่
า มี
ความแตกต่
างกั
น แต่
ทว่
าเมื่
อพิ
จารณา
โดยถ่
องแท้
แล้
วก็
จะพบว่
า เป็
นความแตกต่
างของการใช้
ภาษาสํ
าหรั
บการอธิ
บายเท่
านั
น โดยแก่
แท้
แล้
ว มี
ความคล้
าย หรื
อ มุ
งไปในทางเดี
ยวกั
น นั
นคื
อ วั
ฒนธรรมเป็
นเรื่
องของการดํ
าเนิ
นวิ
ธี
ชี
วิ
ของคน เป็
นสิ
งที่
คนสร้
างขึ
นและเป็
นสิ
งที่
มี
การสั ่
งสม ปรั
บเปลี่
ยน ถ่
ายทอด ยอมรั
บนํ
ามาปฏิ
บั
ติ
ของคนแต่
ละรุ
นนั
นเอง ไพบู
ลย์
ช่
างเรี
ยน (2542 : 10-12) แบ่
งวั
ฒนธรรมออกเป็
น 2 ประเภท
ใหญ่
ๆ สามารถสรุ
ปได้
ดั
งนี
1. วั
ฒนธรรมที่
ไม่
เกี่
ยวกั
บวั
ตถุ
ได้
แก่
วั
ฒนธรรมที่
เป็
นความคิ
ด ความอ่
าน
แบบแผนพฤติ
กรรมในการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ต ได้
แก่
ภาษาขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
ความเชื่
อทางศาสนา
ความสนใจ ทั
ศนคติ
ในด้
านต่
างๆ
2. วั
ฒนธรรมทางวั
ตถุ
ได้
แก่
สิ
งที่
มนุ
ษย์
ประดิ
ษฐ์
หรื
อสร้
างขึ
นมา ตลอดจน
เทคโนโลยี
ต่
างๆ ที่
มาในรู
ปของวั
ตถุ
เช่
น ลั
กษณะของที่
อยู
อาศั
ย โบสถ์
วิ
หาร เครื่
องประดั
ฯลฯ ซึ
งขึ
นอยู
กั
บวั
ฒนธรรมในข้
อแรกในเรื่
องเกี่
ยวกั
บศิ
ลปะวิ
ทยาการต่
างๆ ตลอดจนความรู
ความสามารถที่
ได้
สะสมหรื
อถ่
ายทอดมาจากคนรุ
นก่
อนๆ และการเรี
ยนรู
ที่
ได้
รั
นอกจากนี
เฌอมาลย์
ราชภั
ณฑารั
กษ์
(2541 : 16) ย ั
งจํ
าแนกวั
ฒนธรรมออกเป็
น 2
ประเภทซึ
งคล้
ายคลึ
งกั
บของไพบู
ลย์
ช่
างเรี
ยน ซึ
งสรุ
ปได้
ดั
งนี
1. วั
ฒนธรรมทางวั
ตถุ
ได้
แก่
วิ
ธี
การต่
างๆ ที่
มนุ
ษย์
คิ
ดขึ
นมาสามารถสร้
างทํ
าให้
เห็
นเป็
นรู
ปร่
างขึ
นมาได้
เช่
น อาหาร เครื่
องนุ ่
งห่
ม ที่
อยู
อาศั
ย ยารั
กษาโรค รถยนต์
เครื่
องบิ
เครื่
องใช้
ต่
างๆ เป็
นต้
น การถ่
ายทอดวั
ฒนธรรมทางวั
ตถุ
เป็
นการถ่
ายทอดวิ
ธี
การทํ
าอาหาร การตั
เย็
บเสื
อผ้
า วิ
ธี
การสร้
างบ้
าน วิ
ธี
การประดิ
ษฐ์
เครื่
องมื
อเครื่
องใช้
ทั
งนี
เพราะวั
ตถุ
ทั
งหลายย่
อมเสื่
อม
สลายไปจะเหลื
ออยู
ก็
เพี
ยงรู
ปแบบและวิ
ธี
การประดิ
ษฐ์
ซึ
งจะถ่
ายทอดไปสู
คนรุ ่
นต่
อไป
2. วั
ฒนธรรมที่
ไม่
ใช่
วั
ตถุ
ได้
แก่
วิ
ธี
การคิ
ดและแบบแผน พฤติ
กรรมที่
มนุ
ษย์
คิ
ดขึ
นมาแล้
ว ไม่
สามารถสร้
างทํ
าให้
เห็
นเป็
นรู
ปร่
างได้
เช่
น ขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
ศาสนา
ความเชื่
อ ค่
านิ
ยม ศี
ลธรรม จริ
ยธรรม กฎหมาย เป็
นต้
น การถ่
ายทอดวั
ฒนธรรมที่
ไม่
ใช่
วั
ตถุ
เป็
นการถ่
ายทอดแนวทางแห่
งความคิ
ด และแบบอย่
างการปฏิ
บั
ติ
ไพบู
ลย์
ช่
างเรี
ยน ได้
อธิ
บาย
ลั
กษณะที่
สํ
าคั
ญๆ ของวั
ฒนธรรม สามารถสรุ
ปได้
ว่
าวั
ฒนธรรมจะมี
ลั
กษณะสํ
าคั
ญอยู
4 ประการ
คื
2.1 วั
ฒนธรรมเป็
นสิ ่
งที่
ได้
มาโดยการเรี
ยนรู
จากสั
งคม กล่
าวคื
อ วั
ฒนธรรม
ไม่
ได้
เกิ
ดมาพร้
อมกั
บบุ
คคลหรื
อ ได้
รั
บการถ่
ายทอดทางชี
วภาพหรื
อกรรมพั
นธุ
หากแต่
เป็
นสิ ่
งที่
บุ
คคลจะต้
องเรี
ยนรู
จากสั
งคม การเรี
ยนรู
นี
จะเรี
ยนรู
จากสั
งคมที่
บุ
คคลนั
นเป็
นสมาชิ
กอยู
วั
ฒนธรรม
ในกรณี
นี
จึ
งเป็
นสิ
งที่
สมาชิ
กในสั
งคมเดี
ยวกั
นจะต้
องมี
การปฏิ
บั
ติ
ร่
วมกั
นเพื่
อเป็
นหลั
กในการดํ
าเนิ
ชี
วิ
ต ในสั
งคมนั
นๆ เช่
น ภาษา กฎหมาย ขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
การกิ
นอยู
การแต่
งกาย ฯลฯ