Page 14 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

4
แบบอย่
างตะวั
นตกและบางครั
งการแสดงความรั
กก็
เลยเถิ
ดไปถึ
งการมี
เพศสั
มพั
นธ์
ก่
อนการแต่
งงาน
จะเห็
นได้
ว่
าวั
ฒนธรรมของชาวตะวั
นตกนั
นมี
อิ
ทธิ
พลต่
อพฤติ
กรรมทางเพศในสั
งคมไทยปั
จจุ
บั
นมาก
จึ
งทํ
าให้
เกิ
ดความเชื่
อและค่
านิ
ยมในเรื่
องเพศของคนไทยเปลี่
ยนแปลงไป (เต็
มศิ
ริ
บุ
ณยสิ
งห์
. 2544 :
33) การแต่
งงานเป็
นการเปลี่
ยนแปลงสถานภาพและวิ
ถี
ชี
วิ
ตของคนสองคน ซึ
งต้
องมาอยู
ร่
วมกั
นเป็
ครอบครั
วเดี
ยวกั
นเครื
อญาติ
เดี
ยวกั
น ชี
วิ
ตจะเป็
นสุ
ขได้
ต้
องอาศั
ยการปรั
บตั
ว ความอดทน ความดี
ความซื่
อสั
ตย์
พิ
ธี
บายศรี
สู
ขวั
ญบ่
าวสาวจะช่
วยเตรี
ยมความพร้
อมในเรื่
องนี
โดยความศั
กดิ
สิ
ทธิ
ของพิ
ธี
และการรั
บรู
ของชุ
มชนเป็
น (จารุ
วรรณ ธรรมวั
ตร, 2531 : 10 – 11) แต่
ก่
อนพ่
อแม่
จะเป็
นผู
หาคู
แต่
งงานให้
กั
บลู
กเมื่
อถึ
งวั
ยอั
นควร โดยผู
ใหญ่
ฝ่
ายชายจั
ดหาเฒ่
าแก่
ไปเจรจาสู
ขอ ผู
ใหญ่
ฝ่
ายหญิ
จะเรี
ยกสิ
นสอดทองหมั
นเพื่
อเป็
นหลั
กประกั
นว่
า ฝ่
ายชายมี
ฐานะดี
พอที่
จะเลี
ยงดู
บุ
ตรหลานของตนให้
มี
ความสุ
ขได้
แล้
วจึ
งหาฤกษ์
แต่
งงาน ฝ่
ายชายต้
องเตรี
ยมปลู
กเรื
อนหอ แล้
วจั
ดขั
นหมากอั
ประกอบด้
วย หมาก พลู
และสิ
นสอนทองหมั
น ยกขบวนไปย ั
งบ้
านฝ่
ายหญิ
งมี
การกั
นประตู
ขั
นหมาก
พอเป็
นพิ
ธี
เจ้
าบ่
าวเจ้
าสาวจะตั
กบาตรร่
วมกั
น แล้
วมี
พิ
ธี
รดนํ
าอวยพรคู
บ่
าวสาว ตอนกลางคื
นมี
พิ
ธี
ส่
ตั
ว มี
ผู
ใหญ่
ปู
ที่
นอนให้
โอวาทและให้
ศี
ลให้
พรคู
บ่
าวสาว (ประเทื
อง คล้
ายสุ
บรรณ์
, 2531 : 197 –
198)
พระราชบั
ญญั
ติ
การศึ
กษาได้
บั
งคั
บให้
เยาวชนเรี
ยนหนั
งสื
ออย่
างน้
อยต้
องจบการศึ
กษาช่
วง
ชั
นที่
3 หรื
อมั
ธยมศึ
กษาปี
ที่
3 (ม.3) และให้
โรงเรี
ยนจั
ดการศึ
กษาขั
นพื
นฐานถึ
งชั
นมั
ธยมศึ
กษาปี
ที่
6
รวมทั
งเมื่
อต้
องการเรี
ยนให้
สู
งขึ
นสามารถเรี
ยนถึ
งระดั
บอุ
ดมศึ
กษา สถานศึ
กษาที่
จั
ดการศึ
กษาสู
งกว่
ชั
นประถมศึ
กษามั
กจะอยู
รวมในเมื
อง ทํ
าให้
เยาวชนจะต้
องออกจากหมู
บ้
านมาเรี
ยน สถานศึ
กษาบาง
แห่
งอยู
ในตั
วจั
งหวั
ดหรื
ออยู
ในเมื
องใหญ่
ๆ ตามภาคต่
าง ๆ ของประเทศไทย เยาวชนจึ
งต้
องมาพั
อาศั
ยอยู
ตามหอพั
ก ทั
งที่
เป็
นของสถานศึ
กษาเอง หรื
อหอพั
กของเอกชน ทํ
าให้
ห่
างไกลครอบครั
ว พ่
แม่
จึ
งมี
ชี
วิ
ตอิ
สระในการใช้
ชี
วิ
ตไม่
มี
ใครคอยควบคุ
มความประพฤติ
อาจจะทํ
าให้
เหงา และต้
องการมี
เพื่
อนต่
างเพศ รวมทั
งสื่
อบั
นเทิ
ง ต่
าง ๆ ผลั
กดั
นจึ
งทํ
าให้
เกิ
ดมี
คู
รั
ก และอาจเลยเถิ
ดถึ
งขั
นมี
เพศสั
มพั
นธ์
ซึ
งสั
งคมไทยถื
อว่
าเรื่
องเพศเป็
นเรื่
องที่
ไม่
เหมาะสม เป็
นเรื่
องต้
องห้
าม น่
าอั
บอาย และเป็
นความลั
สั
งคมไทยกํ
าหนดให้
หญิ
งสาวต้
องรั
กนวลสงวนตั
ว เพศชายเท่
านั
นที่
ควรแสดงออกในเรื่
องเพศได้
(วั
ลลภ ปิ
ยะมโนธรรม. 2544 : 61) รวมทั
งเมื่
อการแพร่
กระจายของวั
ฒนธรรมของตะวั
นตกเกี่
ยวกั
ด้
านการมี
เพศสั
มพั
นธ์
จากสื่
อต่
าง ๆ การแต่
งกายที่
วาบหวิ
ว ค่
านิ
ยมทางเพศที่
ไม่
เหมาะสม การมี
เพศสั
มพั
นธ์
ก่
อนวั
ยอั
นควร จึ
งเป็
นสิ
งที่
เกิ
ดขึ
นกั
บเยาวชนไทย (นั
นทพั
นธ์
ชิ
นลํ
าประเสริ
ฐ. 2545 : 75)
สํ
าหรั
บการวิ
จั
ยในครั
งนี
ผู
วิ
จั
ยสนใจศึ
กษาประเพณี
การแต่
งงาน ความเปลี่
ยนแปลงและ
ทั
ศนคติ
ของเยาวชนในแต่
ละกลุ
มชาติ
พั
นธ์
คื
อ เขมร ส่
วย เยอ ผู
ไทยและญ้
อ ซึ
งมี
กระจายอยู
ทั ่
วไป
เกื
อบทุ
กจั
งหวั
ดในภาคอี
สาน เพื่
อทราบถึ
งการเปลี่
ยนแปลงของประเพณี
แต่
งงานว่
าย ั
งจะเป็
นอยู
อย่
าง
ปั
จจุ
บั
นหรื
อไม่
รวมทั
งเมื่
อมี
การแต่
งงานเกิ
ดขึ
น ย ั
งจะคงมี
องค์
ประกอบ ขั
นตอนของประเพณี
รวมทั