4
แบบอย่
างตะวั
นตกและบางครั
้
งการแสดงความรั
กก็
เลยเถิ
ดไปถึ
งการมี
เพศสั
มพั
นธ์
ก่
อนการแต่
งงาน
จะเห็
นได้
ว่
าวั
ฒนธรรมของชาวตะวั
นตกนั
้
นมี
อิ
ทธิ
พลต่
อพฤติ
กรรมทางเพศในสั
งคมไทยปั
จจุ
บั
นมาก
จึ
งทํ
าให้
เกิ
ดความเชื่
อและค่
านิ
ยมในเรื่
องเพศของคนไทยเปลี่
ยนแปลงไป (เต็
มศิ
ริ
บุ
ณยสิ
งห์
. 2544 :
33) การแต่
งงานเป็
นการเปลี่
ยนแปลงสถานภาพและวิ
ถี
ชี
วิ
ตของคนสองคน ซึ
่
งต้
องมาอยู
่
ร่
วมกั
นเป็
น
ครอบครั
วเดี
ยวกั
นเครื
อญาติ
เดี
ยวกั
น ชี
วิ
ตจะเป็
นสุ
ขได้
ต้
องอาศั
ยการปรั
บตั
ว ความอดทน ความดี
ความซื่
อสั
ตย์
พิ
ธี
บายศรี
สู
่
ขวั
ญบ่
าวสาวจะช่
วยเตรี
ยมความพร้
อมในเรื่
องนี
้
โดยความศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
ของพิ
ธี
และการรั
บรู
้
ของชุ
มชนเป็
น (จารุ
วรรณ ธรรมวั
ตร, 2531 : 10 – 11) แต่
ก่
อนพ่
อแม่
จะเป็
นผู
้
หาคู
่
แต่
งงานให้
กั
บลู
กเมื่
อถึ
งวั
ยอั
นควร โดยผู
้
ใหญ่
ฝ่
ายชายจั
ดหาเฒ่
าแก่
ไปเจรจาสู
่
ขอ ผู
้
ใหญ่
ฝ่
ายหญิ
ง
จะเรี
ยกสิ
นสอดทองหมั
้
นเพื่
อเป็
นหลั
กประกั
นว่
า ฝ่
ายชายมี
ฐานะดี
พอที่
จะเลี
้
ยงดู
บุ
ตรหลานของตนให้
มี
ความสุ
ขได้
แล้
วจึ
งหาฤกษ์
แต่
งงาน ฝ่
ายชายต้
องเตรี
ยมปลู
กเรื
อนหอ แล้
วจั
ดขั
นหมากอั
น
ประกอบด้
วย หมาก พลู
และสิ
นสอนทองหมั
้
น ยกขบวนไปย ั
งบ้
านฝ่
ายหญิ
งมี
การกั
้
นประตู
ขั
นหมาก
พอเป็
นพิ
ธี
เจ้
าบ่
าวเจ้
าสาวจะตั
กบาตรร่
วมกั
น แล้
วมี
พิ
ธี
รดนํ
้
าอวยพรคู
่
บ่
าวสาว ตอนกลางคื
นมี
พิ
ธี
ส่
ง
ตั
ว มี
ผู
้
ใหญ่
ปู
ที่
นอนให้
โอวาทและให้
ศี
ลให้
พรคู
่
บ่
าวสาว (ประเทื
อง คล้
ายสุ
บรรณ์
, 2531 : 197 –
198)
พระราชบั
ญญั
ติ
การศึ
กษาได้
บั
งคั
บให้
เยาวชนเรี
ยนหนั
งสื
ออย่
างน้
อยต้
องจบการศึ
กษาช่
วง
ชั
้
นที่
3 หรื
อมั
ธยมศึ
กษาปี
ที่
3 (ม.3) และให้
โรงเรี
ยนจั
ดการศึ
กษาขั
้
นพื
้
นฐานถึ
งชั
้
นมั
ธยมศึ
กษาปี
ที่
6
รวมทั
้
งเมื่
อต้
องการเรี
ยนให้
สู
งขึ
้
นสามารถเรี
ยนถึ
งระดั
บอุ
ดมศึ
กษา สถานศึ
กษาที่
จั
ดการศึ
กษาสู
งกว่
า
ชั
้
นประถมศึ
กษามั
กจะอยู
่
รวมในเมื
อง ทํ
าให้
เยาวชนจะต้
องออกจากหมู
่
บ้
านมาเรี
ยน สถานศึ
กษาบาง
แห่
งอยู
่
ในตั
วจั
งหวั
ดหรื
ออยู
่
ในเมื
องใหญ่
ๆ ตามภาคต่
าง ๆ ของประเทศไทย เยาวชนจึ
งต้
องมาพั
ก
อาศั
ยอยู
่
ตามหอพั
ก ทั
้
งที่
เป็
นของสถานศึ
กษาเอง หรื
อหอพั
กของเอกชน ทํ
าให้
ห่
างไกลครอบครั
ว พ่
อ
แม่
จึ
งมี
ชี
วิ
ตอิ
สระในการใช้
ชี
วิ
ตไม่
มี
ใครคอยควบคุ
มความประพฤติ
อาจจะทํ
าให้
เหงา และต้
องการมี
เพื่
อนต่
างเพศ รวมทั
้
งสื่
อบั
นเทิ
ง ต่
าง ๆ ผลั
กดั
นจึ
งทํ
าให้
เกิ
ดมี
คู
่
รั
ก และอาจเลยเถิ
ดถึ
งขั
้
นมี
เพศสั
มพั
นธ์
ซึ
่
งสั
งคมไทยถื
อว่
าเรื่
องเพศเป็
นเรื่
องที่
ไม่
เหมาะสม เป็
นเรื่
องต้
องห้
าม น่
าอั
บอาย และเป็
นความลั
บ
สั
งคมไทยกํ
าหนดให้
หญิ
งสาวต้
องรั
กนวลสงวนตั
ว เพศชายเท่
านั
้
นที่
ควรแสดงออกในเรื่
องเพศได้
(วั
ลลภ ปิ
ยะมโนธรรม. 2544 : 61) รวมทั
้
งเมื่
อการแพร่
กระจายของวั
ฒนธรรมของตะวั
นตกเกี่
ยวกั
บ
ด้
านการมี
เพศสั
มพั
นธ์
จากสื่
อต่
าง ๆ การแต่
งกายที่
วาบหวิ
ว ค่
านิ
ยมทางเพศที่
ไม่
เหมาะสม การมี
เพศสั
มพั
นธ์
ก่
อนวั
ยอั
นควร จึ
งเป็
นสิ
่
งที่
เกิ
ดขึ
้
นกั
บเยาวชนไทย (นั
นทพั
นธ์
ชิ
นลํ
้
าประเสริ
ฐ. 2545 : 75)
สํ
าหรั
บการวิ
จั
ยในครั
้
งนี
้
ผู
้
วิ
จั
ยสนใจศึ
กษาประเพณี
การแต่
งงาน ความเปลี่
ยนแปลงและ
ทั
ศนคติ
ของเยาวชนในแต่
ละกลุ
่
มชาติ
พั
นธ์
คื
อ เขมร ส่
วย เยอ ผู
้
ไทยและญ้
อ ซึ
่
งมี
กระจายอยู
่
ทั ่
วไป
เกื
อบทุ
กจั
งหวั
ดในภาคอี
สาน เพื่
อทราบถึ
งการเปลี่
ยนแปลงของประเพณี
แต่
งงานว่
าย ั
งจะเป็
นอยู
่
อย่
าง
ปั
จจุ
บั
นหรื
อไม่
รวมทั
้
งเมื่
อมี
การแต่
งงานเกิ
ดขึ
้
น ย ั
งจะคงมี
องค์
ประกอบ ขั
้
นตอนของประเพณี
รวมทั
้
ง