Page 13 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

3
กลุ
มชาติ
พั
นธุ
เยอ เป็
นชาวพื
นเมื
องกลุ
มหนึ
ง ที่
จั
ดอยู
ในภาษามอญ – เขมร เรี
ยกตนเองว่
กวย มี
ความหมายว่
า คน จุ
ดเด่
นของชาวเยอก็
คื
อ จะมี
ความเหนี
ยวแน่
นในการรั
กษาธรรมเนี
ยม
ประเพณี
และวั
ฒนธรรมของกลุ
มชนไว้
เป็
นอย่
างดี
การแต่
งงาน จะสมมาปู
ย่
า การแต่
งกายมี
ผ้
าเยอคื
ผ้
าเหยี
ยบลายลู
กแก้
ว ย ้
อมบั
กเกลื
อ มี
เงิ
นก้
อนใส่
เป็
นกระดุ
มเงิ
น กํ
าไลเงิ
น ข้
างละกี่
บาทแล้
วแต่
ฐานะ
ของคน แล้
วปู
ย่
าก็
จะสมมนาคุ
ณกลั
บมาผู
กแขนลู
กสะใภ้
ในอดี
ตลู
กสะใภ้
จะส่
งคื
นด้
วย เลี
ยงข้
าวปลา
อาหารเสร็
จ มี
การทํ
าบายศรี
สู
ขวั
ญด้
วย
กลุ
มชาติ
พั
นธุ
ผู
ไทยเป็
นกลุ
มชนที่
ย ั
งรั
กษาขนมธรรมเนี
ยมประเพณี
พิ
ธี
กรรมไว้
อย่
างเหนี
ยว
แน่
น ถึ
งแม้
ความเจริ
ญทางด้
านคมนาคมและเทคโนโลยี
จะแพร่
เข้
ามาอย่
างไม่
หยุ
ดย ั
ง ก็
ไม่
ทํ
าให้
ประเพณี
พิ
ธี
กรรมต่
าง ๆ เปลี่
ยนไป ถึ
งแม้
ชาวผู
ไทยจะต้
องปรั
บตั
วใช้
ชี
วิ
ตอย่
างทั
นโลกทั
นเหตุ
การณ์
แต่
อี
กส่
วนหนึ
งเมื่
อถึ
งพิ
ธี
กรรมที่
สํ
าคั
ญของชี
วิ
ต ชาวผู
ไทยก็
ย ั
งพอใจที่
จะดํ
าเนิ
นตามแนวทางของ
ขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
เก่
าแก่
อยู
เช่
น ประเพณี
เลี
ยงผี
บรรพบุ
รุ
ษ การเหยา การลงข่
วง การฟ้
อน
และการรํ
าผู
ไทย การแต่
งงานหรื
อการกิ
นดอง สํ
าหรั
บการแต่
งงานนั
นเป็
นเรื่
องที่
น่
าสนใจอี
กเรื่
อง
หนึ
ง เพราะมี
ขบวนการ การจั
ดการและขั
นตอนต่
าง ๆ มากมาย เช่
น การสรรหาพ่
อล่
าม การโอม (สู
ขอ) การเฆี่
ยนเขย (การสอนเขย) การสมมา (ขอขมา) การส่
งล่
ามหรื
ออ่
มล่
าม (แสดงความยิ
นดี
) ใน
ภาษาของชาวผู
ไทย(นํ
าชั
ย อุ
ปั
ญญ์
. 2538 : 2 – 3)
กลุ
มชาติ
พั
นธุ
ญ้
อซึ
งเป็
นชนกลุ
มน้
อยที่
มี
วิ
ถี
ชี
วิ
ตความเป็
นอยู
และประเพณี
ที่
เป็
นเอกลั
กษณ์
ของตนเอง เช่
น ประเพณี
การแต่
งงานนั
น การสู
ขอฝ่
ายชายต้
องจั
ดขั
นหมากไปด้
วย ในขั
นหมากมี
หมาก พลู
บุ
หรี่
สุ
รา 1 ขวด กั
บเงิ
น 2 บาท หรื
อ 4 บาท ตามฐานานุ
รู
ป และมี
ผ้
าขาวปิ
ดปากขั
ตามภาษาญ้
อเรี
ยกว่
า “เหล้
าไขตู
พลู
ไขปาก หมากไขคก” เมื่
อฝ่
ายชายพู
ดสู
ขอ ฝ่
ายหญิ
งตกลง
ยิ
นยอมแล้
วก็
เปิ
ดเอาสิ
งของในขั
น แล้
วกํ
าหนดสิ
นสอดทองหมั
นตามภาษาญ้
อเรี
ยกว่
า “คาดค่
านางวาง
ค่
าเท้
า” (หอสมุ
ดแห่
งชาติ
. 2506 : 383)
ในปั
จจุ
บั
นมี
การปรั
บเปลี่
ยนทางด้
านวั
ฒนธรรมที่
รวดเร็
วที่
สุ
ดโดยเฉพาะภายในสั
งคมไทย
และโลกอั
นได้
ชื่
อว่
ากระแสโลกาภิ
วั
ตน์
จากสภาพแวดล้
อมทางด้
านสั
งคมและวั
ฒนธรรมไทยในยุ
คจุ
ของ “จุ
ดเปลี่
ยน” (สมศั
กดิ
ศรี
สั
นติ
สุ
ข, วารสารช่
อพะยอม : 51) อิ
ทธิ
พลทางด้
านวั
ตถุ
นิ
ยมและ
กระแสอิ
สระทางเพศของตะวั
นตกที่
หลั
งไหลเข้
ามาในประเทศไทยทํ
าให้
มี
ผลต่
อความเชื่
อและค่
านิ
ยม
เก่
า ๆ ของคนไทย ขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
ไทยในเรื่
องการมี
เพศสั
มพั
นธ์
ว่
าเป็
นเรื่
องที่
ต้
องปกปิ
เรื่
องลั
บและคนที่
จะมี
เพศสั
มพั
นธ์
กั
นได้
จะต้
องผ่
านขั
นตอนที่
ผู
ใหญ่
วางไว้
คื
อ การหมั
นหมาย
แต่
งงาน จดทะเบี
ยนสมรสตามกฏหมายอย่
างถู
กต้
องจึ
งจะมี
เพศสั
มพั
นธ์
กั
นได้
ก็
เปลี่
ยนแปลงไป อาจ
เป็
นเพราะในสั
งคมไทยในปั
จจุ
บั
นชายหญิ
งมี
อิ
สระมากขึ
นในการคบเพื่
อนต่
างเพศ ชายหนุ
มหญิ
งสาว
มี
ความใกล้
ชิ
ดสนิ
ทสนมกั
นมากขึ
น ไปไหนมาไหนด้
วยกั
นตามลํ
าพั
งแม้
ยามคํ
าคื
น มี
การถู
กเนื
อต้
อง
ตั
ว บางครั
งมี
การโอบกอดกั
น ทํ
าให้
พฤติ
กรรมทางเพศของคนไทยที่
แสดงออกให้
เห็
นว่
าเอา