๔๘
คื
อการเต้
น“กระโน้
ปติ
งต็
อง” ซึ
่
งพั
ฒนาจากการละเล่
นเพื่
อความสนุ
กสนานและตลกขบขั
นในหมู
่
บ้
าน
มาเป็
นการแสดงที่
นิ
ยมแพร่
หลาย มี
การนํ
าไปแสดงหน้
าพระที่
นั
่
ง และในบางช่
วงห่
างหายขาดการส่
งเสริ
ม
ประวั
ติ
ความเป็
นมาของกระโน้
ปติ
งต็
องได้
มี
การบั
นทึ
กและเล่
าสื
บต่
อกั
นมาหลายกระแส จากการศึ
กษา
พอที่
จะแบ่
งออกเป็
น ๓ ยุ
คได้
ดั
งนี
้
ยุ
คที่
๑ เริ่
มแรกการประดิ
ษฐ์
การละเล่
นกระโน้
ปติ
งต็
อง(พ.ศ. ๒๔๘๐ - ๒๕๐๖)
ในยุ
คนี
้
มี
บุ
คคลสํ
าคั
ญ 3 คนที่
เป็
นผู
้
ก่
อตั
้
งและทํ
าให้
กระโน้
ปติ
งต็
อง คื
อ นายเต็
น ตระการดี
นายเหื
อน ตรงศู
นย์
ดี
และครู
ยั
นต์
ยี่
สุ
่
นศรี
เมื่
อประมาณปี
พ.ศ. ๒๔๘๐ นายเต็
น ตระการดี
ได้
เดิ
นทางเข้
าไปในประเทศกั
มพู
ชา โดยขบวน
เกวี
ยนสิ
นค้
า (เกลื
อ) ไปค้
าขาย แลกเปลี่
ยนปราเฮ๊
าะ (ปลาร้
า) จากประเทศกั
มพู
ชา (เขมร)และในขณะที่
หยุ
ด
พั
กเหนื่
อยนายเต็
น ตระการดี
ได้
มองเห็
นตั
๊
กแตนตํ
าข้
าวกํ
าลั
งเกี
้
ยวพาราสี
กั
นและผสมพั
นธุ
์
กั
นอยู
่
นายเต็
นเฝ้
าดู
ลี
ลาของตั
๊
กแตนคู
่
นั
้
นด้
วยความประทั
บใจ เมื่
อนายเต็
นเดิ
นทางมาถึ
งบ้
าน จึ
งเกิ
ดความคิ
ดว่
าถ้
า
นํ
าเอาลี
ลาการเต้
นของตั
๊
กแตนตํ
าข้
าวมาดั
ดแปลงและเต้
นให้
คนดู
ก็
ดี
จึ
งนํ
าแนวคิ
ดนี
้
มาเล่
าให้
นายเหื
อน
ตรงศู
นย์
ดี
หั
วหน้
าคณะกั
นตรึ
มที่
เล่
นอยู
่
ในหมู
่
บ้
านรํ
าเบอะ ทั
้
งสองจึ
งได้
ร่
วมกั
นแสดงต่
อเนื่
องกั
นมา ต่
อมา
นายย ั
นต์
ยี่
สุ
่
นศรี
ครู
ใหญ่
โรงเรี
ยนบ้
านโพธิ
์
กอง(ในขณะนั
้
น) ได้
เห็
นความสํ
าคั
ญและมี
ความชื่
นชอบการ
แสดง กระโน้
ปติ
งต็
อง จึ
งได้
เข้
ามาร่
วมแสดงเป็
น ๓ คน โดยมี
นายเต็
น และนายย ั
นต์
เป็
นผู
้
แสดงเข้
าคู
่
กั
น
ส่
วนนายเหื
อนจะเป็
นผู
้
เป่
าปี่
สไล มี
การด้
นกลอนสดเป็
นเนื
้
อร้
อง การแต่
งกายไม่
มี
รู
ปแบบพิ
เศษ ผู
้
แสดงจะ
นุ ่
งโสร่
งไหมกั
บเสื
้
อเท่
านั
้
น ส่
วนการแสดงเป็
นการแสดงสั
้
น ๆ สลั
บกั
บการแสดงกั
นตรึ
มในงานบุ
ญงาน
ประเพณี
งานรื่
นเริ
งต่
าง ๆ ภายในหมู
่
บ้
าน (บ้
านโพธิ
์
กอง) เช่
น งานสงกรานต์
งานแห่
กฐิ
น แห่
นาค
งานแห่
ขั
นหมาก โดยในยุ
คแรกของการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง จะเป็
นการทํ
าท่
าเลี
ยนแบบท่
าทางธรรมชาติ
ของตั
๊
กแตนตํ
าข้
าวตามจิ
นตนาการของผู
้
แสดงเท่
านั
้
น ต่
อมาครู
ย ั
นต์
ยี่
สุ ่
นศรี
ได้
นํ
าเอาการแสดงชุ
ดนี
้
ถ่
ายทอดให้
กั
บนั
กเรี
ยนโรงเรี
ยนบ้
านโพธิ
์
กอง และได้
พั
ฒนาสื
บทอดต่
อกั
นเรื่
อยมาจนถึ
งปั
จจุ
บั
น
ยุ
คที่
๒ การเผยแพร่
โดยนายอํ
าเภอเสนอ มู
ลศาสตร์
(พ.ศ. ๒๕๐๖ - ๒๕๔๐)
ในยุ
คนี
้
มี
นายเสนอ มู
ลศาสตร์
(นายอํ
าเภอปราสาทในขณะนั
้
น)ได้
เข้
าไปส่
งเสริ
มสนั
บสนุ
น
นํ
าการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง จากตํ
าบลไพล อํ
าเภอปราสาท ไปสู
่
การแสดงในระดั
บจั
งหวั
ดและ
ระดั
บประเทศ ทํ
าให้
กระโน้
ปติ
งต็
องเกิ
ดการแพร่
หลายมาจนถึ
งปั
จจุ
บั
น
ในระยะแรกการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องได้
รั
บความนิ
ยมและมี
ชื่
อเสี
ยงมากยิ
่
งขึ
้
น เมื่
อนายเสนอ
มู
ลศาสตร์
นายอํ
าเภอปราสาทในขณะนั
้
น ให้
การส่
งเสริ
ม สนั
บสนุ
น และมี
การปรั
บการแสดงให้
เป็
น
รู
ปแบบมากขึ
้
น โดยมี
การกํ
าหนดท่
าเดิ
นออก ท่
าเคารพผู
้
ชม การแปรขบวนต่
าง ๆ และมี
การออกแบบ
เสื
้
อผ้
าสํ
าหรั
บการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง เพื่
อให้
การแสดงมี
ความน่
าสนใจมากขึ
้
น โดยหน่
วยราชการได้
เข้
า
มาร่
วมส่
งเสริ
มและพั
ฒนา เช่
น พั
ฒนาชุ
มชนอํ
าเภอปราสาท ศึ
กษาธิ
การอํ
าเภอปราสาท ฯลฯ จากนั
้
น ราว
พ.ศ.
๒๕๐๙
ได้
นํ
าไปเผยแพร่
ทางโทรทั
ศน์
ช่
อง ๑๑
จั
งหวั
ดขอนแก่
น ต่
อมาได้
นํ
าการแสดง