Page 41 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๗
ในระหว่ างสงครามโลกครั้ งที่ ๒ ประชาชนในกรุ งเทพนิ ยมเล่ นรําโทนกันโดยทั ่ วไป
กรมศิ ลปากรจึ งปรับการรําโทนใหม่ เปลี่ยนชื่อจากรําโทนเป็ นรํ าวง โดยเห็นว่าผู ้เล่นร่ วมวงกันเล่น
หรื อรําเคลื่อนย ้ายเป็ นวง (กรมศิลปากร ๒๕๐๐ : จ-ช)
เนื้ อหาของเพลงรําวงบางเพลงได้บรรยายถึงสภาพเหตุ การณ์ในสมัยสงครามโลกครั้ งที่ ๒
ซึ่ งมีเนื้ อร้องดังนี้ (สุมามาลย์ พงษ์ไพบูลย์ ๒๕๑๘:๕๙)
หวอ หวอ หวอ หวอทีไรจิ ตใจฉันให้นึกกลุ ้ ม
เสี ยงมันดัง บุม บุม ชวนกันลงหลุมหลบภัย
หวอทีไร ฟั ง ฟังไประเบิดเวลา
หวอ หวอ มาได้เวลาไซเรน พี่ชายวิ ่งเต้นลงหลุมหลบภัย
พี่ ชายจะต้องลงหลุ ม เพื่อให้คุ ้ มความตาย
ลูกระเบิ ดทําลาย ตายเสี ยด้วยความจําเป็ น
เนื้อหาของเพลงรําวงที่ ปรากฏอยู่ในตําบลภูเขาทองส่ วนใหญ่จะกล่าวถึ งความรัก การเกี้ ยวพา
ราสี การต่อว่าประชดประชันฝ่ ายชายและฝ่ ายหญิงที่ร้ างรักไป คําที่ใช้จะไม่มีคําศัพท์ยาก
ด้านรู ปแบบฉันทลักษณ์ เพลงรํ าวงมักแต่ งเป็ นกลอนสุภาพ มี ความยาวตั้ งแต่ ๒ คํากลอน
ถึ ง ๘ คํากลอน ในวรรคหนึ่ งอาจมีคําตั้ งแต่ ๓ ถึ ง ๑๕ คํา อุปกรณ์ที่ใช้ในการประกอบการเล่น ได้แก่
กลอง ฉิ ่ งและอาจมีคนปรบมือให้จังหวะในขณะร้องเพลง เพลงรํ าวงนี้ นิ ยมเล่นในเทศกาลสงกรานต์...
เพลงปฏิ พากย์
หรื ออาจเรี ยกว่า เพลงโต้ตอบ หมายถึงเพลงพื้นบ้านซึ่ งมีวิธีการร้ องโดยผู ้ เล่นชายและหญิ ง
ร้ องโต้ตอบกันในเชิ งเกี้ ยวพาราสี ซึ่ งจุดเด่ นอยู่ที่ โวหารและปฏิภาณ ในการคิดคําร้ องโต้ตอบกัน
เพลงพื้นปฏิพากย์เป็ นเพลงพื้นบ้านที่พบทุ กภาคในประเทศไทย โดยเฉพาะภาคกลางเป็ นแหล่งที่ มี
เพลงปฏิ พากย์อยู่หลายชนิ ด เช่น เพลงเกี่ยวข้าว เพลงฉ่อย เพลงพิษฐาน เพลงอีแซว สุ กัญญา สุจฉายา
ได้จําแนกเพลงปฏิพากย์ออกเป็ น ๓ วิธี (สุกัญญา สุ จฉายา ๒๕๒๕ : ๒๓-๒๔) คือ
๑. จําแนกตามโอกาสที่ร้อง
๒. จําแนกตามจุดประสงค์ในการร้อง
๓. จําแนกตามลักษณะของเนื้อเพลง
๑. จําแนกตามโอกาสที่ร้ อง คือ จําแนกตามเวลาที่ใช้ร้ องเพลงชนิดนั้ น ๆ สามารถแบ่ งย่อยได้เป็ น ๒
ประเภท คือ
๑.๑ เพลงที่เล่นตามเทศกาล
๑.๒ เพลงที่ เล่นโดยไม่จํากัดเวลา