Page 40 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๖
เครื่ องดนตรี
ใช้เครื่องดนตรี ที่เล่นในวงกันตรึ ม ประกอบด้วย
- ปี่ สไล (ปี่ ไฉน)
- ซอ
- กลอง
- ฉิ ่ง
- ฉาบ
เพลง เพลงที่ใช้ประกอบในยุคเริ่ มแรกนี้ จะเป็ นการร้องแบบ ด้นกลอนสดไปตามอารมณ์
ของศิ ลปิ นผู ้ขับร้ อง โดยจะนําเอาเรื่ องราวที่ เกิ ดขึ้ นรอบ ๆ ตัว ในขณะนั้ นมาด้ นเป็ นกลอนสด
ซึ่ งทําให้ไม่มีเนื้ อร้องที่ แน่นอน แต่โดยรวมแล้วจะเป็ นการสื่ อความหมายในเรื่องของความรั กระหว่าง
หนุ ่ มสาวและธรรมชาติของตั๊กแตนเป็ นส่วนใหญ่
๒.๕ ทฤษฎีการแสดง
การจั ดประเภทและการศึ กษาลักษณะของเพลงประกอบการละเล่ นพื้นบ้ าน (ศู นย์ศิ ลปวัฒนธรรม
สถาบันราชภัฏนครสวรรค์ ๒๕๓๙ : ๑๘-๒๑ )
เพลงประกอบการละเล่นหมายถึ ง เพลงพื้นบ้านที่ใช้ประกอบการละเล่ นของผู ้ ใหญ่ ทั้ งชาย
และหญิ ง ซึ่ งถ้าการละเล่ นนั้ น ๆ ขาดบทเพลงเหล่ านี้ แล้วจะไม่สามารถเล่ นได้ การเล่ นต่ าง ๆ
นี้ มีทั้ งเล่นเพื่อความสนุกสนานและเล่นในเทศกาลต่าง ๆ ซึ่ งแบ่งออกเป็ น 3 ประเภท ได้แก่
๑. เพลงรําวง
๒. เพลงปฏิพากย์
๓. เพลงประกอบการละเล่นเบ็ดเตล็ด
เพลงรํ าวง
รําวง ตามความหมายของพจนานุ กรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช ๒๕๒๕ ได้ให้
จํากัดความไว้ดังนี้ “รํ าวง ก. รําโดยมีผู ้เล่นล้อมเป็ นวง มีดนตรี หรื อเนื้ อร้องเพลงประกอบ จะรําเรี ยง
ไปเป็ นวงหรื อรําเป็ นคู่ ๆ ระหว่างชายกับหญิงด้วยก็ได้” (ราชบัณฑิตยสถาน ๒๕๒๕ : ๖๘๔) ส่ วนใน
ด้านศิ ลปะการรําวง ในหนังสื อรําวงของศิ ลปากรกล่ าวไว้ว่า สื บเนื่องมาจากการรํ าโทน ซึ่ งเป็ น
การละเล่ นพื้นเมือง ที่ชาวไทยนิ ยมเล่นกันในฤดูเทศกาลเฉพาะท้องถิ่นบางจังหวัด เครื่องดนตรี ที่จะใช้
มี ฉ่ าง กรั บ โทน ต่อมาราวพุทธศักราช ๒๔๘๓ มีผู ้นําเอารํ าโทนไปเล่นในท้องถิ ่ นต่าง ๆ และไม่ได้
เล่ นในเฉพาะฤดูกาลเท่านั้ น จึงเป็ นที่แพร่ หลายมากขึ้ น ทั้งที่ มีผู ้ คิ ดแต่งบทร้ องประดิษฐ์ทํานองเพลง
ให้เข้ากับจังหวัด โทนที่ใช้ดิ บ บทขับร้องเหล่านี้ จะเป็ นบทที่ เชิญชวน สั พยอกหยอกล้อชมโฉม และ
บทรําพันรักระหว่างหนุ ่มสาว บทกลอนพรํ่ าลา บทร้องเหล่านี้ จะไม่พิถีพิ ถันด้านการใช้ถ้อยคําและบท
ใดไม่ไพเราะ ข้อความไม่ประทับใจชวนจดจําก็ลืมกันไป