๑๖
ประเภทของละคร ละครแบ่
งออกเป็
นพวกใหญ่
ๆ ได้
๒ พวก คื
อ
๑. ละครแบบดั
้
งเดิ
ม
๒. ละครที่
ปรั
บปรุ
งขึ
้
น
๑. ละครแบบดั
้
งเดิ
ม ได้
แก่
๑.๑ ละครโนห์
ราชาตรี
๑.๒ ละครนอก
๑.๓ ละครใน
๒. ละครแบบที่
ปรั
บปรุ
ง
๒.๑ ละครดึ
กดํ
าบรรพ์
๒.๒ ละครพั
นทาง
๒.๓ ละครเสภา
๒.๔ ละครร้
อง
๒.๕ ละครพู
ด
๒.๖ ละครสั
งคี
ต
๒.๒ การแสดงพื
้
นบ้
านในจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
วั
ฒนธรรมถื
อเป็
นมรดกร่
วมของกลุ
่
มชุ
มชน
การสร้
างสรรค์
สั
งคมและสื
บทอดวั
ฒนธรรม เป็
นกิ
จกรรมสํ
าคั
ญอย่
างหนึ
่
งของมนุ
ษย์
ทุ
กยุ
ค
ทุ
กสมั
ย การฟ้
อนรํ
า เป็
นส่
วนหนึ
่
งของวั
ฒนธรรมที่
ชาวบ้
านสร้
างสรรค์
ขึ
้
น จากเ งื่
อนไข
สภาพแวดล้
อมของแต่
ละถิ ่
น เป็
นมรดกที่
ชาวบ้
านในท้
องถิ
่
นนั
้
น ๆ สั
่
งสม สื
บทอด ปรั
บเปลี่
ยน
เพื่
อความเหมาะสมตามสภาพแวดล้
อมที่
เปลี่
ยนไป วิ
ธี
การสื
บทอด อาศั
ยการบอกเล่
า จดจํ
า ทํ
าตามครู
รู
้
แบบซึ
มซั
บและรั
บด้
วยความพึ
งพอใจ (อุ
ดม หนู
ทอง,๒๕๓๑) การฟ้
อนรํ
าพื
้
นบ้
านถื
อเป็
นมรดก
ร่
วมกั
นของกลุ
่
มชาวบ้
านซึ
่
งชาวบ้
านเป็
นต้
นคิ
ด เป็
นผู
้
เล่
น และสื
บทอดโดยมี
จุ
ดมุ
่
งหมายเพื่
อสนอง
ความต้
องการของชาวบ้
าน ลั
กษณะของการฟ้
อนรํ
าพื
้
นบ้
านจะใช้
ภาษาถิ
่
น ท่
วงทํ
านองลี
ลาเฉพาะถิ
่
น
เป็
นรู
ปแบบ
กํ
าเนิ
ดของการฟ้
อนรํ
าในจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
การฟ้
อนรํ
าในจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
อาจมี
กํ
าเนิ
ดมาจากสาเหตุ
ต่
าง ๆ ดั
งนี
้
๑. ความเชื่
อเกี่
ยวกั
บอํ
านาจเร้
นลั
บเหนื
อธรรมชาติ
มนุ
ษย์
แต่
เดิ
มมี
ความเชื่
อในเรื่
องสิ
่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
ภู
ตผี
ปี
ศาจ วิ
ญญาณบรรพบุ
รุ
ษ เทวดา เมื่
อทํ
าผิ
ดอะไรไปเช่
น การตาย นํ
้
าท่
วม ทํ
านาไม่
ได้
ผลเกิ
ดความ
แห้
งแล้
ง หรื
อไฟไหม้
ก็
คิ
ดว่
าตนได้
กระทํ
าผิ
ดและเชื่
อว่
าสิ ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
หรื
อภู
ตผี
ปี
ศาจสามารถให้
คุ
ณ
และโทษแก่
มนุ
ษย์
ได้
จึ
งมี
การบวงสรวงเพื่
อขอขมา หรื
อทํ
าให้
สิ
่
งเหนื
อธรรมชาติ
พอใจโดยจั
ดเครื่
อง