๔
๑.๔ นิ
ยามคํ
าศั
พท์
เฉพาะ
๑)
กระโน้
ปติ
งต็
อง
หมายถึ
ง การแสดงศิ
ลปะการแสดงพื
้
นบ้
านของจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
เกิ
ดจากจิ
นตนาการ
ของศิ
ลปิ
น
โดยการลอกเรี
ยนแบบของท่
าทางการเคลื่
อนไหวเกี
้
ยวพาราสี
กั
นของตั ๊
กแตนตํ
าข้
าว
ซึ
่
งเป็
น
ภู
มิ
ปั
ญญาของนายเต็
น ตระการดี
และนายเหื
อน ตรงศู
นย์
ดี
ที่
อํ
าเภอปราสาท
๒)
ความเป็
นมา
หมายถึ
ง ประวั
ติ
ความเป็
นมาจากอดี
ตจนถึ
งปั
จจุ
บั
น ที่
สามารถจํ
าแนกแยกแยะ
พั
ฒนาการ สิ
่
งที่
เกี่
ยวข้
อง รวมถึ
งการจั
ดแบ่
งจํ
าแนกแยกแยะออกเป็
นช่
วงเวลาหรื
อยุ
คต่
าง ๆ
๓)
การสื่
อความหมาย
หมายถึ
ง การสื่
อสารโดยสิ ่
งใดสิ
่
งหนึ
่
งหรื
อการแสดงออกอย่
างใดอย่
างหนึ
่
ง
ซึ
่
ง สามารถที่
จะอธิ
บายให้
เข้
าใจในการกระทํ
าหรื
อการแสดงออกในเรื่
องนั
้
น ๆได้
๔)
การเต้
น ดนตรี
เพลง และการแต่
งกาย
หมายถึ
ง องค์
ประกอบของการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง
อั
นประกอบด้
วยลั
กษณะของการเต้
น ดนตรี
และเนื
้
อร้
องหรื
อเพลง และการแต่
งกาย เพื่
อใช้
ประกอบการ
แสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง ซึ
่
งเป็
นเอกลั
กษณ์
เฉพาะของท้
องถิ
่
นจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
๕)
การพั
ฒนารู
ปแบบการแสดง
หมายถึ
ง การปรั
บปรุ
ง เปลี่
ยนแปลง เพื่
อทํ
าให้
รู
ปแบบของการแสดง
กระโน้
ปติ
งต็
อง ให้
มี
ความสวยงาม ความทั
นสมั
ย และมี
คุ
ณค่
าสู
งขึ
้
น โดยพั
ฒนาจากภู
มิ
ปั
ญญาดั
้
งเดิ
ม
ด้
วยกระบวนการวิ
จั
ยและศึ
กษา รวมถึ
งการมี
ส่
วนร่
วมของบุ
คคลในท้
องถิ ่
นและผู
้
ที่
เกี่
ยวข้
อง
๖) เอกสารประกอบการเรี
ยนหลั
กสู
ตรท้
องถิ่
น
หมายถึ
ง หนั
งสื
อ สื่
อการเรี
ยนการสอน เพื่
อให้
ผู
้
สอน
และผู
้
เรี
ยนสามารถนํ
าไปใช้
ในการเรี
ยนรู
้
ประวั
ติ
ความเป็
นมา พั
ฒนาการ และการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง
เพื่
อใช้
เป็
นส่
วนหนึ
่
งของหลั
กสู
ตรท้
องถิ
่
นของสถานศึ
กษา
๗) จี
บกดนิ
้
ว
(ตะเปื
อนได) หมายถึ
ง จี
บแบบหั
กข้
อนิ
้
วชี
้
เข้
าหาข้
อศอก นิ
้
วที่
เหลื
อกรี
ดเหยี
ยดตรง
๘) โหย่
งขา
หมายถึ
ง
การทรงตั
วด้
วยการเขย่
งเท้
า โดยใช้
จมู
กเท้
าในการรั
บนํ
้
าหนั
กตั
ว ย่
อเข่
าทั
้
ง ๒
ต่
างระดั
บกั
น เข่
าข้
างหนึ
่
งจะรั
บนํ
้
าหนั
กตั
วอี
กข้
างหนึ
่
งจะคํ
้
าย ั
นให้
การทรงตั
วอยู
่
ได้
ยุ
บ-ยื
ดตั
วเร็
วและ
ขณะเดี
ยวกั
นมื
อจะต้
องยกสู
งขึ
้
นเพื่
อเป็
นการช่
วยยกนํ
้
าหนั
กให้
ลอยขึ
้
นจากพื
้
นด้
วย
๙) กั
นตรึ
ม
หมายถึ
ง
ดนตรี
พื
้
นเมื
องชนิ
ดหนึ
่
งที่
ชาวบ้
านในเขตอี
สานใต้
จั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
บุ
รี
รั
มย์
ศรี
สะเกษ นิ
ยมเล่
นในโอกาสต่
าง ๆ เนื
้
อร้
องโดยทั
่
วไปเป็
นภาษาเขมร เครื่
องดนตรี
โดยทั
่
วไป
ประกอบด้
วย ตรั
ว สกวล ปี่
อ้
อ ฉิ
่
ง ฉาบ
๑๐) สกวล
หมายถึ
ง กลอง เป็
นเครื่
องดนตรี
ชนิ
ดหนึ
่
งของชาวอี
สานใต้
บางที
เรี
ยกว่
ากลองกั
นตรึ
ม
โทนกั
นตรึ
ม โทน หรื
อโทนสกวลก็
เรี
ยก ใช้
ตี
เป็
นเครื่
องกํ
ากั
บจั
งหวะในวงกั
นตรึ
ม
๑๑) ตรั
ว
หมายถึ
ง ซอเขมร
๑๒) ผ้
าตรู
ยแสน๊
ก
หมายถึ
ง ผ้
าไหมมั
ดหมี่
ชนิ
ดหนึ
่
งซึ
่
งเป็
นผ้
าพื
้
นเมื
องของจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
มี
ลั
กษณะ
เป็
นลายตารางเล็
ก ๆ ทั
่
วทั
้
งผื
น ผ้
าตรู
ยแสน๊
ก จะมี
สี
เขี
ยวเท่
านั
้
น
๑๓)
ตรู
ยแสน๊
ก
หมายถึ
ง เป็
นภาษาเขมร แปลว่
ายอดถั
่
ว