๘๕
๒.. คร ั
้
งที
่
สอง วั
นขึ
้
น ๘ คํ
่
าเดื
อน ๓กระทั
่
งถึ
งวั
นขึ
้
น ๑๐ คํ
่
า เดื
อน ๓ เป็
นการ
กํ
าครึ
่
งวั
น โดยนั
บตั
้
งแต่
กลางคื
นของวั
นขึ
้
น ๘ คํ
่
า จะมี
การละเล่
นแบบเดี
ยวกั
บคื
นวั
นขึ
้
น ๓ คํ
่
า
พร้
อมกั
บหยุ
ดทํ
างานในเวลาเช้
าของวั
นขึ
้
น ๑๐ คํ
่
าเดื
อน ๓
๓. คร ั
้
งที
่
สาม วั
นขึ
้
น ๑๔ คํ
่
า เดื
อน ๓ และวั
นขึ
้
น ๑๕ คํ
่
าเดื
อน ๓ เป็
นการกํ
า
เต็
มวั
นโดยจะกํ
าถึ
งช่
วงพระอาทิ
ตย์
ตกของวั
นขึ
้
น ๑๕ คํ
่
า ภายหลั
งถวายภั
ตตาหารเช้
าแด่
พระสงฆ์
ซึ
่
งเรี
ยกว่
า “ม้
ม” หรื
อ “จั
งหั
น” แล้
วจึ
งสิ
้
นสุ
ดประเพณี
กํ
าฟ้
า
การกํ
าทั
้
งสามคร ั
้
งดั
งกล่
าว จะมี
คํ
าพู
ดที
่
ชาวพวนบ้
านหาดเสี
้
ยวพู
ดติ
ดปากว่
า
“กํ
าเกี
ยงกํ
าคื
นหน้
า กํ
าฟ้
ากํ
าคื
นหลั
ง” (สาธร โสร ั
จประสพสั
นติ
, ๒๕๕๐: สั
มภาษณ์
) ซึ
่
งหมายถึ
ง
การนั
บกลางคื
นของวั
นที
่
ยั
งไม่
มาถึ
งว่
า “คื
นมื
้
อหน้
า” และเรี
ยกกลางคื
นของวั
นที
่
ล่
วงมาแล้
วว่
า “คื
น
มื
้
อหลั
ง” (วิ
เชี
ยร วงศ์
วิ
เศษ, ๒๕๒๕ : ๑๑๔–๑๑๕)
๑.๒) กิ
จกรรมและการละเล่
นที่
สํ
าคั
ญในประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
า
ในป ั
จจุ
บั
นประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าบ้
านหาดเสี
้
ยวมี
กิ
จกรรมและการละเล่
นต่
างๆ
ได้
แก่
๑.๒.๑) การทํ
าขนมข้
าวโค้
ง (ขนมกง)
ขนมข้
าวโค้
งหรื
อขนมกงเป็
นขนมที
่
ชาวพวนบ้
านหาดเสี
้
ยวนิ
ยมทํ
าใน
ประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
า ขนมข้
าวโค้
งจะทํ
าจากข้
าวเหนี
ยวตํ
าใส่
กล้
วยนํ
้
าว้
าสุ
ก ใส่
นํ
้
าตาลหรื
อนํ
้
าหวานให้
ออกรสหวานและผั
ดใส่
มะพร้
าวกั
บงา (แจ่
มจั
นทร์
โพธิ
์
บั
ว, ๒๕๕๐: สั
มภาษณ์
) แล้
วนํ
าไปทอดซึ
่
งใน
อดี
ตจะทอดกั
บนํ
้
ามั
นปลาซึ
่
งทํ
าจากหั
วปลาต้
ม ป ั
จจุ
บั
นทอดกั
บนํ
้
ามั
นพื
ชหรื
อนํ
้
ามั
นหมู
แทน (สาธร
โสร ั
จประสพสั
นติ
, ๒๕๕๐: สั
มภาษณ์
)
๑.๒.๒) การทํ
าข้
าวจี่
ในประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของชาวพวนบ้
านหาดเสี
้
ยวยั
งมี
การทํ
าข้
าวจี
่
อี
ก
ด้
วย โดยข้
าวจี
่
จะเริ่
มทํ
าในวั
นขึ
้
น ๒ คํ
่
าเดื
อน ๓ ซึ
่
งข้
าวจี
่
จะทํ
าจากข้
าวเหนี
ยวมาป ั
้
นเป็
นก้
อนกลม
คล้
ายไข่
เจาะรู
ตรงกลางเพื
่
อนํ
าไม้
ไผ่
ที
่
เหลาเสี
ยบจนทะลุ
พร้
อมกั
บปิ
้
งข้
าวเหนี
ยวบนเตาจนข้
าวสุ
กดี
ในขั
้
นตอนนี
้
สามารถนํ
าไข่
ที
่
ตี
แล้
วทาไปบนข้
าวจี
่
แล้
วโรยเกลื
อก็
ได้
เมื
่
อข้
าวสุ
กจึ
งถอดไม้
ไผ่
ออก
พร้
อมกั
บใส่
ไส้
ข้
าวจี
่
ที
่
ทํ
าจากกะทิ
นํ
้
าตาลทรายแดงและงาให้
เข้
ากั
นลงไปแทน (แจ่
มจั
นทร์
โพธิ
์
บั
ว,
๒๕๕๐: สั
มภาษณ์
)
๑.๒.๓) การทํ
าข้
าวหลาม
ชาวพวนบ้
านหาดเสี
้
ยวยั
งได้
มี
การทํ
าข้
าวหลามในช่
วงประเพณี
บุ
ญกํ
า
ฟ้
า กล่
าวคื
อข้
าวหลามมั
กจะนิ
ยมเผาในช่
วงวั
นขึ
้
น ๑๔ คํ
่
า เดื
อน ๓ เพื
่
อนํ
าข้
าวหลามไปถวายพระ
ตอนม้
มในวั
นรุ
่
งขึ
้
น การทํ
าข้
าวหลามจะเริ่
มตั
้
งแต่
การตั
ดไม้
ไผ่
อ่
อนเป็
นท่
อนๆ ตามขนาดของปล้
อง
โดยให้
ด้
านหนึ
่
งติ
ดปล้
องไว้
เพื
่
อไม่
ให้
ร ั
่
ว หลั
งจากนั
้
นนํ
าข้
าวเหนี
ยวที
่
แช่
ไว้
ล่
วงหน้
ามากรอกลง