Basic HTML Version
๖๙
นั
กภาษาศาสตร์
ได้
จั
ดภาษาพวนอยู
่
ในกลุ
่
มภาษาย่
อยเชี
ยงแสน (Chiang
Saeng
Languages)
ในกลุ
่
มภาษาไทตะวั
นตกเฉี
ยงใต้
ซึ
่
งประกอบด้
วยกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ไทที
่
มี
ภาษา
คล้
ายคลึ
งกั
บภาษาพวนในประเทศต่
างๆ ได้
แก่
ประเทศเวี
ยดนาม เช่
น ภาษาไทดํ
า (Tai Dam)
ไทฮ่
างตง (Tai Hang Tong) ไทด่
อนหรื
อไทขาว (
Tai Dón)
ไทแดง (Tai Daeng) ต่
ายตั
๊
ก (Tay
Tuc) และตู
ลาว (Thu Lao) เป็
นต้
น ขณะที
่
ประเทศไทยและลาวบางส่
วน เช่
น ไทล้
านนาหรื
อไทย
วน (Lanna or Tai Yuan) ไทโซ่
ง (Tai Song) ไทยสยาม (Thai) และพวน (Phuan) (วิ
กิ
พี
เดี
ย .
๒๕๕๑ ก : เว็
บไซต์
, วิ
กิ
พี
เดี
ย . ๒๕๕๑ ข : เว็
บไซต์
, และ
Wikipedia, 2008 B : website
) โดยนั
ยนี
้
ภาษาพวนจึ
งมี
ความคล้
ายคลึ
งทางด้
านภาษากั
บภาษาของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ไทอื
่
นๆ อั
นหมาย
รวมถึ
งความสั
มพั
นธ์
ทางชาติ
พั
นธุ
์
สั
งคม และวั
ฒนธรรมกั
บกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ไทที
่
มี
ความคล้
ายคลึ
ง
กั
นอี
กด้
วย
อุ
ทั
ยวรรณ ตั
นหยง (๒๕๓๖ : ๗๒–๘๒) ได้
นํ
าเสนอภาพความเปลี
่
ยนแปลงของภาษา
พวนที
่
จั
งหวั
ดลพบุ
รี
อั
นนั
บเป็
นภาพสะท้
อนให้
เห็
นความเปลี
่
ยนแปลงของภาษาพวนในประเทศ
ไทยได้
เป็
นอย่
างดี
ทั
้
งนี
้
พบว่
าป ั
จจุ
บั
นภาษาพวนมี
การเปลี
่
ยนแปลงลั
กษณะและความหมาย
นั
บตั
้
งแต่
การมี
หน่
วยเสี
ยงพยั
ญชนะต้
นเพิ่
มมากขึ
้
น มี
เสี
ยงพยั
ญชนะควบกลํ
้
าและเกิ
ดการ
เปลี
่
ยนแปลงพยั
ญชนะท้
ายจากเดิ
มที
่
เป็
นสระเสี
ยงสั
้
นและมี
เสี
ยง (?) เป็
นพยางค์
ที
่
ประสมด้
วย
สระเสี
ยงยาวและเสี
ยง "ก"(k) และในบางคํ
าจะเปลี
่
ยนเป็
นเสี
ยง "ช" (kh) โดยเฉพาะคํ
าที
่
ออก
เสี
ยงตรงกั
บภาษาไทย นอกจากนี
้
ผู
้
ใช้
ภาษาที
่
มี
วั
ยต่
างกั
นยั
งเป็
นป ั
จจั
ยที
่
สํ
าคั
ญที
่
ทํ
าให้
การใช้
ภาษาแตกต่
างกั
นโดยอั
ตราการนํ
าศั
พท์
อื
่
นมาใช้
ร่
วมกั
บคํ
าศั
พท์
เดิ
มในปริ
มาณที
่
มากกว่
าการใช้
ภาพประกอบ ๕
: พื
้
นที
่
ตระกู
ลภาษาไท-กะได
(ที
่
มา : Wikipedia, ๒๐๐๘ A : website)