Page 71 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๖๐
ในเวลาต่
อมาพระบาทสมเด็
จพระนั
งเกล้
าเจ้
าอยู
หั
วทรงมี
พระราชดํ
าริ
ให้
กองทั
พไทยไป
ตี
เอาเมื
องเชี
ยงขวางกลั
บมาเป็
นของไทยตามเดิ
ม ดั
งนั
นเมื
อถึ
งปี
พ.ศ.๒๓๗๖ โปรดฯ ให้
พระ
ราชริ
นทร์
ยกทั
พจากกรุ
งเทพฯ
ขึ
นไปเวี
ยงจั
นทน์
เพื
อสบทบกั
บกองทั
พฝ ่
ายเหนื
อแล้
วยกไปตี
เมื
องพวน ดั
งปรากฏในสํ
าเนาจดหมายเจ้
าพระยาธรรมาธิ
บดี
ถึ
งเจ้
าเมื
องหั
วพั
นห้
าทั
ง ๖ ความว่
“...เมื
องพวน
ซึ
งขึ
นกั
บเมื
องเวี
ยงจั
นทน์
อั
นเป็
นข้
าอบเขตขั
ณฑเสมา
กรุ
งเทพพระมหานครมาแต่
เดิ
ม บั
ดนี
หั
วเมื
องลาวฟากข้
างตวั
นออกที
เคยขึ
นกั
บเมื
อง
เวี
ยงจั
นทน์
มาแต่
ก่
อนก็
จั
ดแจงบ้
านเมื
องไปขึ
นเสี
ยกั
บอ้
ายญวน ... พระบาทสมเด็
พระพุ
ทธเจ้
าอยู
หั
วจึ
งโปรดเกล้
าฯ
ให้
ทะแกล้
วทหารยกเป็
นกระบวนทั
พสั
ปไปด้
วย
เครื
องสาตราวุ
ธ ขึ
นไปเป็
นหลายทาง เพื
อปราบปรามบ้
านเมื
องลาวที
ขั
ดแขงให้
ราบ
คาบ ...”
(ปรารถนา แซ่
อึ
ง, ๒๕๔๓ : ๓๒)
คร ั
นถึ
งปี
พ.ศ. ๒๓๙๓ ชาวพวนซึ
งอยู
ที
คลองมหาวงศ์
เมื
องสมุ
ทรปราการ ถวาย
บั
งคมขอไปอยู
กั
บชาวพวนที
เมื
องพระรถ
จึ
งทรงโปรดให้
ตั
ดเอาแขวงเมื
องชลบุ
รี
เมื
อง
ฉะเชิ
งเทรา มาตั
งใหม่
เป็
นชื
อเมื
องพนั
สนิ
คม (โพธิ
แซมลํ
าเจี
ยก, ๒๕๓๗ : ๑๑๔-๑๑๕).
ปี
พ.ศ.๒๓๗๘ กองทั
พไทยสามารถขั
บไล่
เวี
ยดนามออกจากเมื
องเชี
ยงขวางได้
สํ
าเร็
พระบาทสมเด็
จพระนั
งเกล้
าเจ้
าอยู
หั
ว จึ
งทรงมอบหมายให้
เมื
องหลวงพระบางควบคุ
มดู
แลเมื
อง
เชี
ยงขวาง พร้
อมกั
บทรงร ั
บสั
งให้
กวาดต้
อนชาวพวนเข้
ามาในไทย ดั
งร่
างสารตราถึ
งข้
าหลวง
เมื
องหนองคาย เรื
องเกลี
ยกล่
อมคร ั
วเมื
องพวนความว่
“... (ความขาด) ไม่
ให้
เมื
องพวนมี
ผู
คนครอบคร ั
วอยู
ได้
จึ
งจะดี
ถ้
าในปี
มะเมี
ย ฉศกนี
เห็
นว่
าจะเกลี
ยกล่
อมเอาลาวพวนไม่
สิ
นจะตกค้
างอยู
บ้
างก็
ให้
กํ
าชั
บเจ้
เมื
อง ท้
าวเพี
ยเมื
องหนองคาย หนองหาญ เมื
องไชยบุ
รี
ให้
แต่
งผู
คนร ั
กษาด่
านทาง
สื
บสวนฟ ั
งข้
อราชการจงกวดขั
น ให้
ระวั
งระไวอย่
าให้
ลาวพวนซึ
งกวาดมาแล้
วหนี
กลั
บไปบ้
านเมื
องได้
เข้
าฤดู
แล้
งก็
ให้
คิ
ดเกลี
ยกล่
อมเอาลาวพวนซึ
งตกค้
างอยู
นั
นต่
อไป
...”
(ปรารถนา แซ่
อึ
ง, ๒๕๔๓ : ๓๒)
พระบาทสมเด็
จพระนั
งเกล้
าเจ้
าอยู
หั
วทรงเห็
นความสํ
าคั
ญของเมื
องพวน จึ
งหั
นมาใช้
นโยบายกวาดต้
อนและเกลี
ยกล่
อมชาวพวนเข้
ามาในอาณาจั
กรไทย ด้
วยเหตุ
นี
จึ
งมี
ชาวพวนที
ถู
กวาดต้
อนในคร ั
งนั
นถึ
ง ๖,๐๐๐ คน (ปรารถนา แซ่
อึ
ง, ๒๕๔๓ : ๓๓) โดยถู
กส่
งให้
เข้
าไปตั
งถิ่
ฐานในกรุ
งเทพฯ และเมื
องที
มี
ชาวพวนอพยพมาก่
อนหน้
านั
นแล้
ว เช่
น เมื
องสุ
พรรณบุ
รี
เมื
อง
ลพบุ
รี
เมื
องนครนายก เมื
องฉะเชิ
งเทรา และเมื
องเพชรบุ
รี
เป็
นต้