๓๙
๑.๒) กงดิ
นเมื
องพวน
กงดิ
นเมื
องพวน (คํ
าหมั
้
น วงกตร ั
ตนะ, ๑๙๖๙ : ๓๔-๓๘) เป็
นตํ
านานที
่
กล่
าวถึ
ง
ความสั
มพั
นธ์
“ฉั
นพี
่
น้
อง” ระหว่
างเมื
องหลวงพระบางกั
บเมื
องพวน ซึ
่
งสามารถยื
นยั
น
ความสั
มพั
นธ์
ด้
านเครื
อญาติ
ระหว่
างล้
านช้
างกั
บพวนในตํ
านานนํ
้
าเต้
าปู
ง โดยตํ
านานได้
ระบุ
ถึ
ง
ขุ
นลอซึ
่
งครองราชที
่
เมื
องล้
านช้
างเดิ
นทางไปพบเจ้
าเจ็
ดเจื
องผู
้
น้
องซึ
่
งครองราชที
่
เมื
องพวนพร้
อม
กั
บมี
การป ั
นเขตแดนต่
อกั
น ความว่
า (สะกดตามภาษาลาว)
“…แต่
นั
้
นขุ
นลอพ้
อมราชาเจ็
ดเจื
อง พระกะสั
ดพี
่
น้
องป ั
นให้
เขดเมื
อง สองพระ
องเจ้
าตองตาดู
เขด เมื
องพวนและเมื
องล้
านช้
าง หมายไว้
เขตแดน..”
(คํ
าหมั
้
น วงกตร ั
ตนะ, ๑๙๖๙ : ๓๔)
ในตํ
านานกงดิ
นเมื
องพวนยั
งได้
กล่
าวถึ
งภู
มิ
ศาสตร์
ของเมื
องพวนซึ
่
งมี
การป ั
นเขต
กั
บล้
านช้
าง ครอบคลุ
มสถานที
่
ต่
างๆ เช่
น แม่
นํ
้
าคาน พู
เขาทู
บ พู
โทม พู
มอน บ้
านด้
วง เมื
องกาย
เมื
องซอง บ้
านหิ
นน้
อย เมื
องพู
น บ้
านซ้
อน แม่
นํ
้
างึ
ม พู
ท่
ง บ้
านหิ
นคอน เซี
ยงซอย เซี
ยงซอน
แคมซั
น ซายพวน ซายลาว เซี
ยงตอน บ้
านแดก แม่
นํ
้
าซะดิ่
ง เมื
องคํ
าเกิ
ด พู
แสดดอย ผาดั
บ ห้
วย
เผื
อก ห้
วยทาดดาว ผาหลวง แม่
นํ
้
าโม้
แม่
นํ
้
าโม้
ผาหลวง พู
หลวง และเมื
องตา เป็
นต้
น (คํ
าหมั
้
น
วงกตร ั
ตนะ, ๑๙๖๙ : ๓๕–๓๖)
นอกจากนี
้
ขุ
นลอและขุ
นเจ็
ดเจื
องยั
งร่
วมกระทํ
าสั
ตย์
สาบานว่
าจะเป็
นมิ
ตรต่
อกั
นจน
ชั
่
วลู
กหลาน ความว่
า (สะกดตามภาษาลาว)
“…เมื
่
อนั
้
นขุ
นลอพ้
อม กะสั
ดตาเจ็
ดเจื
อง จาถื
กถ้
อยคะดี
แม้
งต่
อกั
น อั
นว่
าขง
เขตห้
อง เมื
องล้
านซ้
าง เมื
องพวนเป็
นเขดกั
นนี
้
ให้
จื
่
อแจ้
งจํ
าไว้
สู
่
ทาง ให้
เป็
น
หมั
้
นเที
่
ยงไว้
เถิ
งเขดมะหากั
บ ใผผู
้
โลภาเท้
ง โคบซิ
งเมื
องบ้
าน สื
บเซ่
นลู
กไว้
เมื
อเซ่
นหลาน เหลนไปเถิ
งหล้
อน กอดกายแทนเชื
้
อ…”
(คํ
าหมั
้
น วงกตร ั
ตนะ, ๑๙๖๙ : ๓๗)
๑.๓) ตํ
านานทุ
่
งไหหิ
นและเสาหิ
น
ตํ
านานทุ
่
งไหหิ
นและเสาหิ
น มี
ความสํ
าคั
ญและสั
มพั
นธ์
ต่
อความเชื
่
อของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
พวน เนื
่
องด้
วยเป็
นตํ
านานที
่
เกี
่
ยวพั
นกั
บพื
้
นที
่
เมื
องเชี
ยงขวางซึ
่
งเป็
นที
่
ตั
้
งของเมื
องพวนใน
อดี
ต ทั
้
งนี
้
ตํ
านานทุ
่
งไหหิ
นและเสาหิ
นอาจแบ่
งเป็
นสองสํ
านวนด้
วยกั
น ได้
แก่
สํ
านวนที่
๑ ตํ
านานท้
าวฮุ
่
งท้
าวเจื
อง
ตํ
านานท้
าวฮุ
่
งท้
าวเจื
องกล่
าวถึ
งขุ
นจอมธรรมกั
บนางจอมซึ
่
งปกครองเมื
องสวนตาล
หรื
อเมื
องเชี
ยงรายในป ั
จจุ
บั
น (สี
ลา วี
ระวง ใน สุ
จิ
ตต์
วงษ์
เทศ, ๒๕๓๘ : ๑๐๑) ขุ
นจอมธรรมมี
โอรสสองคนคื
อท้
าวฮุ
่
งกั
บท้
าวเจื
อง เมื
่
อขุ
นจอมธรรมตายลงท้
าวเจื
องผู
้
เป็
นพี
่
ได้
ครองเมื
องสวน