๒๒
ดนตรี
และความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างดนตรี
กั
บชี
วิ
ตของชาวไทพวนที
่
แขวงเชี
ยงขวาง พบว่
า เครื
่
อง
เสพหรื
อเครื
่
องดนตรี
พื
้
นบ้
านของไทพวนแบ่
งเป็
น ๔ หมวด ได้
แก่
๑) เครื
่
องดี
ด ได้
แก่
กระจั
บปี
่
๒) เครื
่
องสี
ได้
แก่
ซอ ๓) เครื
่
องตี
ได้
แก่
กลอง ฆ้
องจู
ม หมากซิ
กแซก หมากหิ่
ง กะลอ
แส่
ง ๔) เครื
่
องเป ่
า ได้
แก่
ปี
่
ตอฟาง ปี
่
ไม้
ควง แคน โดยชาวไทพวนมี
การนํ
าเอาเครื
่
อง
ดนตรี
มาผสมเป็
นวงใช้
ในโอกาสต่
างกั
น อาทิ
การผสมวงเครื
่
องดี
ดใช้
ในการขั
บกล่
อมตาม
บ้
านเรื
อน การผสมวงเครื
่
องเป ่
าละเล่
นในช่
วงฤดู
กาลเก็
บเกี
่
ยว การผสมวงหมากหิ่
งสํ
าหร ั
บ
เวลาทํ
าพิ
ธี
ทางผี
เหยา วิ
ธี
การบรรเลงแบ่
งออกได้
๒ ความหมาย ๑) การบรรเลงโดยมี
นั
กเสพ
(นั
กดนตรี
) เป็
นคนบรรเลงในทํ
านองเพลงหนึ
่
งๆ ๒) การขั
บ ลํ
า มี
คนเป็
นผู
้
แสดง
ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างดนตรี
กั
บชาวไทพวนนั
้
นจะอยู
่
ในช่
วงวงจรชี
วิ
ตตั
้
งแต่
เกิ
ดจนตาย
กล่
าวคื
อ ๑) การใช้
ดนตรี
ในการเกิ
ด ชาวไทพวนจะมี
พิ
ธี
“กั
บลู
ก” (คลอดลู
ก) ญาติ
พี
่
น้
องจะ
ชั
กชวนกั
นไป “ง ั
นกรรม” แสดงความยิ
นดี
กั
บเด็
กที
่
เด็
กใหม่
และจะผู
กแขนแม่
ลู
กอ่
อน เพื
่
อกั
นผี
มี
การเลี
้
ยงฉลองและวงดนตรี
ก็
จะบรรเลงประกอบ ๒) การใช้
ดนตรี
ในงานบวช การบรรเลงดนตรี
ประกอบในพิ
ธี
การบวชมี
๒ ลั
กษณะคื
อ เครื
่
องดนตรี
ประจํ
าวั
ด อั
นได้
แก่
เครื
่
องตี
จะใช้
ตี
เพื
่
อบอก
เวลา และดนตรี
บรรเลงหรื
อเรี
ยกกั
นว่
า “คบง ั
นกองบวช” จะใช้
ในขบวนแห่
และประกอบกิ
จกรรม
ในงาน ๓) ดนตรี
ในพิ
ธี
แต่
งงาน บรรเลงใน “มื
้
อเต้
าดอง” หรื
อคื
นวั
นก่
อนงานแต่
ง ๔) การใช้
ดนตรี
ในพิ
ธี
อื
่
นๆ ได้
แก่
การใช้
ดนตรี
ในพิ
ธี
ทางราชการ ซึ
่
งทางร ั
ฐบาลกํ
าหนดให้
เป็
นวั
นบุ
ญ
แห่
งชาติ
การใช้
ดนตรี
ในพิ
ธี
กรรมตามประเพณี
ท้
องถิ่
น
งานวิ
จั
ยเรื
่
อง
วิ
ถี
ชี
วิ
ต สั
งคม วั
ฒนธรรมประเพณี
และประวั
ติ
ศาสตร์
ชุ
มชนกรณี
ไทย-
พวน อํ
าเภอบ้
านผื
อ
ของ ฤดี
มน ปรี
ดี
สนิ
ท (๒๕๓๙) ซึ
่
งทํ
าการศึ
กษากลุ
่
มชาติ
พั
นธ์
พวนบริ
เวณ
บ้
านผื
อ จั
งหวั
ดอุ
ดรธานี
โดยพบว่
ากลุ
่
มชาตพั
นธุ
์
พวนในพื
้
นที
่
ดั
งกล่
าวมี
ความสํ
านึ
กในเอกลั
กษณ์
และวั
ฒนธรรมของตนสู
ง ทั
้
งสํ
านึ
กในความเป็
นพวน สํ
านึ
กในประวั
ติ
ศาสตร์
ชนชาติ
ตลอดจน
สํ
านึ
กในภาษาพวน วิ
ถี
ชี
วิ
ต สั
งคม วั
ฒนธรรมประเพณี
ของไทพวน อํ
าเภอบ้
านผื
อ มี
ฮี
ตคอง
เช่
นเดี
ยวกั
บกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ไท-ลาวอื
่
น แต่
มี
ข้
อปฏิ
บั
ติ
และความเชื
่
อแตกต่
างกั
นออกไป สั
งคม
พวนบ้
านผื
อเป็
นสั
งคมที
่
นั
บถื
อผี
มี
พิ
ธี
กรรมความเชื
่
อที
่
ยั
งคงปฏิ
บั
ติ
สื
บทอดกั
นมา แม้
ป ั
จจุ
บั
นชาว
พวนจะนั
บถื
อพุ
ทธศาสนาแต่
ยั
งเป็
นการนั
บถื
อผี
คู
่
ไปกั
บนั
บถื
อพระอี
กด้
วย
วิ
ทยานิ
พนธ์
วิ
ถี
การดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตของชาวชนบทในกระแสโลกาภิ
วั
ตน์
: ศึ
กษาเฉพาะ
กรณี
ชุ
มชนไทพวน ตํ
าบลหิ
นปั
ก อํ
าเภอบ้
านหมี่
จั
งหวั
ดลพบุ
รี
ของ เกรี
ยงศั
กดิ
์
อ่
อนละมั
ย
(๒๕๔๐) ซึ
่
งเป็
นวิ
ทยานิ
พนธ์
ในระดั
บมหาบั
ณฑิ
ต สถาบั
นบั
ณฑิ
ตพั
ฒนบริ
หารศาสตร์
ได้
อธิ
บาย
ความเป็
นมา วิ
ถี
การดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตในด้
านต่
างๆ เช่
น ระบบเครื
อญาติ
ความเชื
่
อ ประเพณี
พิ
ธี
กรรม
การละเล่
น การแต่
งกาย การสร้
างบ้
าน อาชี
พ ฯลฯ ของชาวพวนที
่
ดํ
ารงอยู
่
ภายใต้
กระแส
โลกาภิ
วั
ฒน์
และอธิ
บายป ั
จจั
ยชี
้
วั
ดการยอมร ั
บระยะความสั
มพั
นธ์
ทางสั
งคมของชาวพวนกั
บคน
ต่
างชาติ
ซึ
่
งได้
แก่
การเข้
ามาอาศั
ยในหมู
่
บ้
าน การมาปลู
กบ้
านใกล้
ๆ การคบหาเป็
นเพื
่
อน การ
เป็
นหุ
้
นส่
วนทางธุ
รกิ
จ การเป็
นลู
กเขยลู
กสะใภ้
โดยแบ่
งตามเชื
้
อชาติ
และศาสนา