๒๑
(๒๕๒๑) ซึ
่
งเป็
นวิ
ทยานิ
พนธ์
ระกั
บมหาบั
ณฑิ
ตสาขาพั
ฒนาสั
งคม มหาวิ
ทยาลั
ยเกษตรศาสตร์
ได้
ทํ
าการศึ
กษาถึ
งวั
ฒนธรรมดั
้
งเดิ
มของชาวพวนและวั
ฒนธรรมของชาวพวนที
่
ถู
กผสมกลมกลื
น
โดยวั
ฒนธรรมไทยตลอดจนความคิ
ดเห็
นของชาวพวนที
่
มี
ต่
อวั
ฒนธรรมที
่
ถู
กผสมกลมกลื
นและ
ป ั
จจั
ยบางประการที
่
ช่
วยให้
การผสมกลมกลื
นทางวั
ฒนธรรมของชาวพวนได้
ดี
ขึ
้
น ซึ
่
งผลการวิ
จั
ย
พบว่
า
ชาวพวนในพื
้
นที
่
ที
่
มาการศึ
กษาสู
งถู
กผสมกลมกลื
นทางวั
ฒนธรรมได้
ง่
ายกว่
าผู
้
มี
การศึ
กษาตํ
่
า ผู
้
ที
่
พู
ดภาษาไทยได้
ดี
จะถู
กผสมกลมกลื
นได้
ง่
ายกว่
าผู
้
ที
่
พู
ดภาษาไทยไม่
ค่
อยดี
ผู
้
ที
่
ยึ
ดมั
่
นในประเพณี
มากถู
กผสมกลมกลื
นได้
น้
อยกว่
า ผู
้
ที
่
ยึ
ดมั
่
นในประเพณี
น้
อย ส่
วนป ั
จจั
ยที
่
ช่
วยสนั
บสนุ
นการถู
กผสมกลมกลื
นได้
ง่
ายขึ
้
นได้
แก่
การอ่
านหนั
งสื
อพิ
มพ์
การฟ ั
งวิ
ทยุ
การมี
ปฏิ
สั
มพั
นธ์
กั
บสั
งคมภายนอก
งานวิ
จั
ยเรื
่
อง
การศึ
กษาการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรมของชุ
มชน
ตระกู
ลภาษาลาวพวน บ้
านนาคู
น้
อย เมื
องนาซายทอง แขวงกํ
าแพงนะคอนเวี
ยงจั
น
สาธารณร ั
ฐประชาธิ
ปไตยประชาชนลาว
ของ สมศั
กดิ
์
ศรี
สั
นติ
สุ
ขและคณะ (๒๕๔๒) ซึ
่
งได้
ทํ
าการศึ
กษาเกี
่
ยวกั
บการพั
ฒนาทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม กระบวนการเปลี
่
ยนแปลงและการ
ปร ั
บตั
ว ผลกระทบของการเปลี
่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม ของบ้
านนาคู
น้
อย ซึ
่
งเป็
น
ชุ
มชนตระกู
ลภาษาลาวพวน แขวงกํ
าแพงนะคอนเวี
ยงจั
น จากการศึ
กษาพบว่
าบ้
านนาคู
นน้
อย
เป็
นบ้
านหนึ
่
งของเผ่
าลาวพวน ชาวบ้
านสื
่
อสารด้
วยภาษาลาวพวนเป็
นหลั
ก ด้
านสภาพ
นิ
เวศวิ
ทยาบ้
านนาคู
น้
อยเดิ
มเป็
นที
่
ลุ
่
มเหมาะกั
บการทํ
านา ชาวบ้
านในท้
องถิ่
นยึ
ดอาชี
พทํ
านา
เป็
นหลั
ก โดยมี
อาชี
พเสริ
มคื
อการค้
าขายและการร ั
บราชการ ส่
วนลั
กษณะทางสั
งคมระบบ
ครอบคร ั
วและระบบเครื
อญาติ
มี
บทบาทต่
อกระบวนการขั
ดเกลาทางสั
งคม โดยการปลู
กฝ ั
งความ
เชื
่
อ การเคารพในระบบผู
้
อาวุ
โส และดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตภายใต้
ฮี
ตคอง จากแนวปฏิ
บั
ติ
ดั
งกล่
าวส่
งผลให้
ชาวบ้
านาคู
นน้
อยยั
งคงยึ
ดมั
่
นตามจารี
ตประเพณี
อย่
างต่
อเนื
่
อง
หลั
งจากเกิ
ดการพั
ฒนาการบ้
านเมื
องการปกครองของร ั
ฐ ระยะภายหลั
งที
่
ประเทศชาติ
ปด
ปล่
อย ป ั
จจั
ยด้
านการสื
่
อสารมวลชน อั
นได้
แก่
การสื
่
อสารเทคโนโลยี
การร ั
บข่
าวสารทั
้
งวิ
ทยุ
และ
โทรทั
ศน์
การแพร่
กระจายทางวั
ฒนธรรมเมื
องสู
่
ชนบทได้
เข้
ามามี
ส่
วนอย่
างมากในการ
เปลี
่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม ผลกระทบของการเปลี
่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม
การเปลี
่
ยนไปสู
่
ความทั
นสมั
ยด้
านวั
ตถุ
ทํ
าให้
ชาวบ้
านมี
สิ่
งอํ
านวยความสะดวกมากขึ
้
นและมี
การ
พั
ฒนาคุ
ณภาพชี
วิ
ตที
่
ดี
ขึ
้
น ตลอดจนเกิ
ดผลกระทบทางบวกในด้
านการศึ
กษา ชาวบ้
านได้
ร ั
บ
การขยายโอกาสทางการศึ
กษาจนสามารถพั
ฒนาตนเองในการประกอบอาชี
พอื
่
น อย่
างไรก็
ตาม
การเปลี
่
ยนแปลงทางสั
งคมที
่
เกิ
ดและพั
ฒนาเป็
นระยะๆ นั
้
น ก็
ไม่
ได้
ส่
งผลในด้
านลบมากนั
ก เนื
่
อง
ด้
วยระบบความสั
มพั
นธ์
ของครอบคร ั
วและความเคารพในระบบอาวุ
โสของชาวบ้
านยั
งคงเหนี
ยว
แน่
นและยั
งคงความเป็
นเอกลั
กษณ์
ของชาวพวน
วิ
ทยานิ
พนธ์
เรื
่
อง
ดนตรี
กั
บวิ
ถี
ชี
วิ
ตของชาวไทพวนที่
แขวงเชี
ยงขวางแห่
งประเทศ
สาธารณร ั
ฐประชาธิ
ปไตยประชาชนลาว
ของ โพไซ สุ
นนะลาด (๒๕๓๘) ซึ
่
งเป็
น
วิ
ทยานิ
พนธ์
ระดั
บมหาบั
ณฑิ
ต มหาวิ
ทยาลั
ยมหาสารคาม ได้
ศึ
กษาข้
อมู
ลเบื
้
องต้
นเกี
่
ยวกั
บเครื
่
อง