Page 159 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๔๘
ชาวพวนต่ างๆ ทั้งนี้ ข้อมูลมุมมองของชาวพวนตํ าบลบ้านผือหากต้องจัดเป็ นกิจกรรมทางการ
ท่ องเที่ ยว พบว่ามี ๒ มุ มมองหลั กประกอบด้วยมุมมองเชิงสนั บสนุนให้ เป็ นกิจกรรมทางการ
ท่ องเที่ ยวด้วยเหตุผลว่ าเป็ นส่ วนหนึ่ งของฮีตสิ บสองคองสิ บสี่ของชาวพวนและไม่กระทบกั บ
วัฒนธรรมดั ้ งเดิม ขณะที่มุมมองเชิงห่วงใยต่อการจัดให้เป็นกิจกรรมทางการท่องเที่ยวกลับแสดง
เหตุผลว่าความหมายและจิตวิญญาณของการกําฟ้าซึ่งมีมาแต่เดิมจะหายไป
ท้ายที่สุด ข้อมูลภาคสนามจากพื้นที่การวิจัยทั ้ ง ๓ แห่งทําให้ทราบว่าปรากฎการณ์ ประเพณี
บุญกําฟ้าในพื ้ นที่วิจัยทั้ ง ๓ แห่งเกิดขึ้นจากการรวมตัวของชาวพวนที่ต้องการใช้ประเพณีบุญกําฟ้ า
เป็ นส่วนหนึ่งของการแสดงอัตลักษณ์พวนขณะที ่ในบางพื้นที่ซึ่งงานประเพณีบุ ญกําฟ้าเลือนหายไป
แล้ว เช่นที่บ้านผือ การแสดงอัตลักษณ์ พวนอาจผ่านประเพณีอื่นๆ ได้ เช่น บุ ญบั ้ งไฟ บุ ญข้าวจี่
หรืองานกฐิน ทั ้ งนี้ ประเพณีบุ ญกําฟ้ าที ่ยังอยู่แตกต่างกันตามบริบททางการเมือง เศรษฐกิจ และ
สังคมของแต่ ละพื้นที่ เช่น จํานวนระยะเวลาจัดงาน การนําเสนอความหมายของประเพณี บุญกําฟ้ า
ให้นั กท่องเที่ยวได้ทราบ และประเภทและจํานวนกิจกรรม โดยร ัฐและชมรมไทยพวนในพื้นที่เป็ นผู้มี
บทบาทในการผลักดันให้ประเพณีบุญกําฟ้ าเป็นกิจกรรมทางการท่องเที่ยว ซึ่งจะนํ าไปสู่การอนุ ร ักษ์
วัฒนธรรมทางอ้อม แม้ว่าอาจจะต้องดัดแปลงกิจกรรมไปบ้าง
ความเปลี่ยนแปลงของประเพณีบุญกําฟ้าในพื้นที่วิจัยทั้ ง ๓ แห่งยังพบว่างานประเพณีบุ ญกํา
ฟ้ าถูกขยายสู่การแสดงอัตลักษณ์ความเป็ นพวนให้แก่นักท่ องเที่ยว อีกทั ้ งเกิดการช่วงชิงความหมาย
และเกิดความขัดแย้งในการจัดงานระหว่างผู้มีบทบาทต่างๆ ในด้านชื่อเสียงและคะแนนเสียงในการ
เลือกตั ้ งท้องถิ่น ตลอดจนเกิดการเปลี่ยนแปลงความหมายและดัดแปลงกิจกรรมในงานประเพณีบุ ญ
กําฟ้าสู่การแต่งแต้มสีสันให้กับนั กท่องเที่ยวเพื่อสร้างมูลค่าจากนักท่องเที่ยวอีกด้วย
ทั ้ งนี้ อาจสรุปพลวัตของประเพณีบุ ญกําฟ้ าในบริบทการท่องเที่ยวจากแง่มุมต่างๆ ดังต่อไปนี้
๑. พลวัตด้านการบริหารจัดการ ที่ ชมรมชาวไทยพวนกับอัตลักษณ์ ความเป็นพวนเป็ นผู้มี
บทบาทในการฟื้ นฟูประวัติ ศาสตร์และวัฒนธรรมพวนด้วยการอธิบายว่ าตนเองแตกต่ างจาก
วั ฒนธรรมหรือกลุ่มชาติ พันธุ์ อื่ นๆ ทั้งด้านภาษาและวัฒนธรรม ขณะที่ชมรมไทยพวนยั งมี
ความสัมพันธ์กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการจัดงานในรูปแบบต่างๆ ได้แก่ ความสัมพันธ์ระหว่าง
คนในท้องถิ่นกับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยโดยเฉพาะที่อําเภอพรหมบุรีซึ่งพบว่ าในป ัจจุบันการ
ท่ องเที่ยวแห่ งประเทศไทยไม่เข้ามาช่วยด้ วยเหตุผลทางการเมือง ความสัมพันธ์ระหว่างคนใน
ท้องถิ่นกับหน่ วยราชการระดับจังหวัดและอําเภอที่มักจะเป็นความสัมพันธ์แบบส่วนตัวระหว่ าง
ประธานชมรมไทยพวนกับหัวหน้ าหน่วยราชการดังนั ้นช่วงใดที่ความสัมพันธ์ไม่เป็ นไปอย่างราบรื่น
จะทํ าให้ขาดการสนับสนุ นการจัดงานด้วยเช่นกัน ความสัมพันธ์ระหว่างคนในท้องถิ่นกับหน่ วย
ราชการระดับท้องถิ่นซึ่งพบว่าไม่มีความราบรื่นทั ้ งจากป ัญหาทางการเทองรวมถึงป ัญหาการแย่งกัน
จัดงาน ความสัมพันธ์ระหว่ างคนในท้องถิ่นกับหน่ วยงานอื่นๆ เช่ นวัด โรงเรียน และสํ านักงาน
วัฒนธรรมที่พบว่ายังคงมีการสนับสนุนการจัดงานมาโดยตลอด ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่างคน