๑๔๔
ตํ
านานนํ
้
าเต้
าปู
งและกงดิ
นเมื
องพวน เมื
่
อขุ
นเจ็
ดเจื
องเสี
ยชี
วิ
ตลงได้
มี
กษั
ตริ
ย์
ครองเมื
องพวนหรื
อ
เมื
องเชี
ยงขวางสื
บต่
อมา ๒๐ พระองค์
จนถึ
งร ั
ชสมั
ยเจ้
าคํ
าผงเมื
่
อ จ.ศ. ๖๕๑
๕. พงศาวดารเมื
องหลวงพระบาง
ระบุ
ถึ
งความเกี
่
ยวพั
นระหว่
างเมื
องหลวงพระบางกั
บ
เมื
องพวนในช่
วงต่
างๆ ประกอบด้
วยความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างท้
าวเที
่
ยงคํ
ายอกั
บท้
าวฟ้
างุ
้
ม
ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างนางผมดํ
ากั
บพระยาล้
านคํ
าแดง ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างชาวพวนกั
บพระเจ้
าไช
ยองเว้
๖. พงศาวดารเมื
องเวี
ยงจั
นทน์
ระบุ
ถึ
งความเกี
่
ยวพั
นระหว่
างเมื
องเวี
ยงจั
นทน์
กั
บเมื
องพวน
โดยเริ่
มต้
นเมื
่
อ จ.ศ. ๑๐๑๒ ซึ
่
งตรงกั
บร ั
ชสมั
ยของพระเจ้
าไชยเสฏฐาครองเวี
ยงจั
นทน์
ประกอบไป
ด้
วยช่
วงต่
างๆ ได้
แก่
ช่
วงความสั
มพั
นธ์
ของเมื
องเชี
ยงขวางในฐานะต้
นเหตุ
ที
่
เวี
ยงจั
นทน์
ต้
องเป็
น
เมื
องขึ
้
นเวี
ยดนาม ช่
วงความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างเจ้
าน้
อยกั
บเจ้
าอนุ
ช่
วงความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างพวน
อพยพกั
บการหลบหนี
มาอยู
่
เมื
องเวี
ยงจั
นทน์
อย่
างไรก็
ดี
สํ
าหร ั
บประเทศไทยเลยความสั
มพั
นธ์
กั
บพวนเห็
นได้
จากประวั
ติ
ศาสตร์
การอพยพ
เข้
ามาคร ั
้
งใหญ่
ในช่
วงต่
างๆ นั
บตั
้
งแต่
การอพยพของชาวพวนในร ั
ชสมั
ยสมเด็
จพระเจ้
าตากสิ
น
มหาราช (พ.ศ. ๒๒๗๗–พ.ศ. ๒๓๒๕) การอพยพของชาวพวนในร ั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระพุ
ทธ
ยอดฟ้
าจุ
ฬาโลกมหาราช (พ.ศ. ๒๒๗๙–พ.ศ. ๒๓๕๒) การอพยพของชาวพวนในร ั
ชสมั
ย
พระบาทสมเด็
จพระพุ
ทธเลิ
ศหล้
านภาลั
ย (พ.ศ. ๒๓๑๐–พ.ศ. ๒๓๖๗) การอพยพของชาวพวนในร ั
ช
สมั
ยพระบาทสมเด็
จพระนั
่
งเกล้
าเจ้
าอยู
่
หั
ว (พ.ศ. ๒๓๓๐–พ.ศ. ๒๓๙๓) การอพยพของชาวพวนใน
ร ั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระจอมเจ้
าอยู
่
หั
ว (พ.ศ. ๒๓๔๗–พ.ศ. ๒๔๑๑) และการอพยพของชาวพวน
ในร ั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเจ้
าอยู
่
หั
ว (พ.ศ. ๒๓๙๖–พ.ศ. ๒๔๕๓)
การอพยพเข้
ามาเป็
นระลอกของชาวพวนในประเทศไทย ส่
งผลให้
ชาวพวนมี
การปร ั
บตั
วด้
าน
วั
ฒนธรรมอย่
างยิ่
ง โดยเฉพาะช่
วงเวลาการเปลี
่
ยนผ่
านของการเมื
อง เศรษฐกิ
จ และสั
งคมไทย
นั
บตั
้
งแต่
การประกาศใช้
แผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห่
งชาติ
ฉบั
บที
่
๑ (พ.ศ.๒๕๐๖ – พ.ศ.
๒๕๐๙) ซึ
่
งพบว่
าในบางพื
้
นที
่
มี
การปร ั
บตั
วที
แตกต่
างกั
น เห็
นได้
จาก
๑.
กลุ
่
มชาวพวนในจั
งหวั
ดสุ
โขทั
ย
มี
ทั
้
งที
่
อพยพผ่
านทางจั
งหวั
ดน่
าน (ข้
ามแม่
นํ
้
าโขงเข้
าสู
่
ลาว) บางส่
วนเดิ
นทางผ่
านบ้
านทุ
่
งโฮ้
ง จั
งหวั
ดแพร่
และบางส่
วนมาจากอํ
าเภอบ้
านหมี
่
จั
งหวั
ดลพบุ
รี
กลุ
่
มนี
้
ประกอบอาชี
พทํ
านา ทํ
าไร่
ทํ
าสวน เลี
้
ยงสั
ตว์
ทอผ้
า ตี
เหล็
ก และเป็
นช่
างเงิ
นช่
างทอง
๒. กลุ
่
มชาวพวนในจั
งหวั
ดลพบุ
รี
อพยพมาจากเชี
ยงขวาง และมี
การทอผ้
าซิ่
นหมี
่
และยั
งคง
ประเพณี
ในรอบปี
ที
่
ยึ
ดถื
อปฏิ
บั
ติ
ได้
แก่
บุ
ญกองลาน บุ
ญกํ
าฟ้
า บุ
ญสั
งขานต์
บุ
ญบั
้
งไฟ บุ
ญล้
อมบ้
าน
บุ
ญแฮกนา บุ
ญอาสาฬหบู
ชา บุ
ญเข้
าพรรษา บุ
ญห่
อข้
าวดํ
าดิ
น บุ
ญข้
าวสะ บุ
ญพระเวสส์
บุ
ญกฐิ
น
๓.
กลุ
่
มชาวพวนในจั
งหวั
ดสิ
งห์
บุ
รี
ส่
วนใหญ่
ประกอบอาชี
พ
เกษตรกรรมที
่
ต้
องพึ
่
งพาอาศั
ย
ธรรมชาติ