Page 155 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๑๔๔
ตํ
านานนํ
าเต้
าปู
งและกงดิ
นเมื
องพวน เมื
อขุ
นเจ็
ดเจื
องเสี
ยชี
วิ
ตลงได้
มี
กษั
ตริ
ย์
ครองเมื
องพวนหรื
เมื
องเชี
ยงขวางสื
บต่
อมา ๒๐ พระองค์
จนถึ
งร ั
ชสมั
ยเจ้
าคํ
าผงเมื
อ จ.ศ. ๖๕๑
๕. พงศาวดารเมื
องหลวงพระบาง
ระบุ
ถึ
งความเกี
ยวพั
นระหว่
างเมื
องหลวงพระบางกั
เมื
องพวนในช่
วงต่
างๆ ประกอบด้
วยความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างท้
าวเที
ยงคํ
ายอกั
บท้
าวฟ้
างุ
ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างนางผมดํ
ากั
บพระยาล้
านคํ
าแดง ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างชาวพวนกั
บพระเจ้
าไช
ยองเว้
๖. พงศาวดารเมื
องเวี
ยงจั
นทน์
ระบุ
ถึ
งความเกี
ยวพั
นระหว่
างเมื
องเวี
ยงจั
นทน์
กั
บเมื
องพวน
โดยเริ่
มต้
นเมื
อ จ.ศ. ๑๐๑๒ ซึ
งตรงกั
บร ั
ชสมั
ยของพระเจ้
าไชยเสฏฐาครองเวี
ยงจั
นทน์
ประกอบไป
ด้
วยช่
วงต่
างๆ ได้
แก่
ช่
วงความสั
มพั
นธ์
ของเมื
องเชี
ยงขวางในฐานะต้
นเหตุ
ที
เวี
ยงจั
นทน์
ต้
องเป็
เมื
องขึ
นเวี
ยดนาม ช่
วงความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างเจ้
าน้
อยกั
บเจ้
าอนุ
ช่
วงความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างพวน
อพยพกั
บการหลบหนี
มาอยู
เมื
องเวี
ยงจั
นทน์
อย่
างไรก็
ดี
สํ
าหร ั
บประเทศไทยเลยความสั
มพั
นธ์
กั
บพวนเห็
นได้
จากประวั
ติ
ศาสตร์
การอพยพ
เข้
ามาคร ั
งใหญ่
ในช่
วงต่
างๆ นั
บตั
งแต่
การอพยพของชาวพวนในร ั
ชสมั
ยสมเด็
จพระเจ้
าตากสิ
มหาราช (พ.ศ. ๒๒๗๗–พ.ศ. ๒๓๒๕) การอพยพของชาวพวนในร ั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระพุ
ทธ
ยอดฟ้
าจุ
ฬาโลกมหาราช (พ.ศ. ๒๒๗๙–พ.ศ. ๒๓๕๒) การอพยพของชาวพวนในร ั
ชสมั
พระบาทสมเด็
จพระพุ
ทธเลิ
ศหล้
านภาลั
ย (พ.ศ. ๒๓๑๐–พ.ศ. ๒๓๖๗) การอพยพของชาวพวนในร ั
สมั
ยพระบาทสมเด็
จพระนั
งเกล้
าเจ้
าอยู
หั
ว (พ.ศ. ๒๓๓๐–พ.ศ. ๒๓๙๓) การอพยพของชาวพวนใน
ร ั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระจอมเจ้
าอยู
หั
ว (พ.ศ. ๒๓๔๗–พ.ศ. ๒๔๑๑) และการอพยพของชาวพวน
ในร ั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเจ้
าอยู
หั
ว (พ.ศ. ๒๓๙๖–พ.ศ. ๒๔๕๓)
การอพยพเข้
ามาเป็
นระลอกของชาวพวนในประเทศไทย ส่
งผลให้
ชาวพวนมี
การปร ั
บตั
วด้
าน
วั
ฒนธรรมอย่
างยิ่
ง โดยเฉพาะช่
วงเวลาการเปลี
ยนผ่
านของการเมื
อง เศรษฐกิ
จ และสั
งคมไทย
นั
บตั
งแต่
การประกาศใช้
แผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห่
งชาติ
ฉบั
บที
๑ (พ.ศ.๒๕๐๖ – พ.ศ.
๒๕๐๙) ซึ
งพบว่
าในบางพื
นที
มี
การปร ั
บตั
วที
แตกต่
างกั
น เห็
นได้
จาก
๑.
กลุ
มชาวพวนในจั
งหวั
ดสุ
โขทั
มี
ทั
งที
อพยพผ่
านทางจั
งหวั
ดน่
าน (ข้
ามแม่
นํ
าโขงเข้
าสู
ลาว) บางส่
วนเดิ
นทางผ่
านบ้
านทุ
งโฮ้
ง จั
งหวั
ดแพร่
และบางส่
วนมาจากอํ
าเภอบ้
านหมี
จั
งหวั
ดลพบุ
รี
กลุ
มนี
ประกอบอาชี
พทํ
านา ทํ
าไร่
ทํ
าสวน เลี
ยงสั
ตว์
ทอผ้
า ตี
เหล็
ก และเป็
นช่
างเงิ
นช่
างทอง
๒. กลุ
มชาวพวนในจั
งหวั
ดลพบุ
รี
อพยพมาจากเชี
ยงขวาง และมี
การทอผ้
าซิ่
นหมี
และยั
งคง
ประเพณี
ในรอบปี
ที
ยึ
ดถื
อปฏิ
บั
ติ
ได้
แก่
บุ
ญกองลาน บุ
ญกํ
าฟ้
า บุ
ญสั
งขานต์
บุ
ญบั
งไฟ บุ
ญล้
อมบ้
าน
บุ
ญแฮกนา บุ
ญอาสาฬหบู
ชา บุ
ญเข้
าพรรษา บุ
ญห่
อข้
าวดํ
าดิ
น บุ
ญข้
าวสะ บุ
ญพระเวสส์
บุ
ญกฐิ
๓.
กลุ
มชาวพวนในจั
งหวั
ดสิ
งห์
บุ
รี
ส่
วนใหญ่
ประกอบอาชี
เกษตรกรรมที
ต้
องพึ
งพาอาศั
ธรรมชาติ