Page 143 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๑๓๒
๕) ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างคนในท้
องถิ่
นกั
บชาวพวน/คนต่
างพื
นที่
ท้
ายที
สุ
ด ไม่
เพี
ยงแต่
คนในท้
องถิ่
นในพื
นที
วิ
จั
ยกั
บหน่
วยงานต่
างๆ ที
อยู
ใน
ส่
วนกลางและภายในจั
งหวั
ดเท่
านั
น ในการจั
ดประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
ายั
งมี
ความสั
มพั
นธ์
กั
บชาวพวนหรื
คนนอกกลุ
มชาติ
พั
นธุ
พวนในต่
างพื
นที
อี
กด้
วย สํ
าหร ั
บพื
นที
บ้
านหาดเสี
ยวแล้
วความสั
มพั
นธ์
กั
บชาว
พวนตํ
าบลทุ
งโฮ้
ง จั
งหวั
ดแพร่
เป็
นความสั
มพั
นธ์
ในเชิ
งเปรี
ยบเที
ยบงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
ามากกว่
ทั
งในตามมุ
มมองของชาวพวนบ้
านหาดเสี
ยวแล้
วงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าตํ
าบลทุ
งโฮ้
ง จั
งหวั
ดแพร่
“…เขาจั
ดเป็
นงานใหญ่
เขาไม่
ได้
เอาประเพณี
เก่
าไว้
…” “…เขาทํ
าวั
นเดี
ยวไง ทํ
าใหญ่
วั
นเดี
ยว พร้
อม
กั
บงานกาชาดของเขา เขาทํ
ากํ
าฟ้
ากาชาดไปเลย แต่
เขาไม่
ได้
มาตรงวั
น ๓ คํ
าคื
อเขาไม่
ได้
ยึ
ดแต่
ว่
เรายึ
ด…”
(วิ
ฑู
รย์
พานิ
ชพั
นธเวศ, ๒๕๕๐: สั
มภาษณ์
และสาธร โสร ั
จประสพสั
นติ
, ๒๕๕๐ :
สั
มภาษณ์
) ขณะที
ความสั
มพั
นธ์
กั
บชาวจั
งหวั
ดอุ
ตรดิ
ตถ์
กลั
บถู
กอธิ
บายว่
าเป็
นต้
นเหตุ
ให้
ชาวพวน
หาดเสี
ยวต้
องกํ
าฟ้
าเพื
อหยุ
ดพั
กผ่
อนจากการทอผ้
าไปขาย
“…จะเป็
นอุ
บายของบรรพบุ
รุ
ษยั
งไงไม่
รู
นะ เพราะว่
าการทอผ้
านั
นเขาจะต้
องเอาผ้
าไปขายที
งานวั
ดพระแท่
นศิ
ลาอาสน์
ที
จั
งหวั
ดอุ
ตรดิ
ตถ์
เพราะว่
าขายผ้
าที
นั
นจะขายดี
มาก .. เขานิ
ยมเอาผ้
าไปขายที
นั
น แต่
ที
นี
บรรพบุ
รุ
ษคงเห็
นว่
าก่
อนที
จะ
เอาผ้
าไปขายที
วั
ดแท่
นศิ
ลาอาสน์
ในเทศกาลงานประจํ
าปี
นั
น เกรงว่
าคนทอผ้
าจะหั
กโหมเกิ
นไป จึ
งมี
อุ
บายให้
หยุ
ดโดยมี
เทศกาลกํ
าฟ้
าขึ
นมา…”
(อุ
ทิ
ศ กุ
มาร, ๒๕๕๐: สั
มภาษณ์
)
ขณะเดี
ยวกั
นการจั
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าอํ
าเภอพรหมบุ
รี
กลั
บมี
ความสั
มพั
นธ์
กั
บคนต่
างพื
นที
เป็
นจํ
านวนมากและมี
รู
ปแบบความสั
มพั
นธ์
อั
นซั
บซ้
อนมากกว่
า เห็
นได้
จากความสั
มพั
นธ์
กั
บเทศบาลในจั
งหวั
ดอื
นๆ ที
มี
ส่
วนสนั
บสนุ
นงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าอํ
าเภอพรหม
บุ
รี
เว้
นแต่
เทศบาลตํ
าบลหาดเสี
ยวซึ
“…แต่
ว่
าไม่
ถู
กกั
บเทศบาลตํ
าบลหาดเสี
ยว เกิ
ดการชิ
งอะไรสั
อย่
างขึ
นมา และก็
เวลาที
จั
ดงานก็
จะมี
เทศบาลอื
นมาช่
วยตลอด แต่
ไม่
มี
เทศบาลบ้
านหาดเสี
ยว …”
(บุ
ญรอด ขุ
นอ่
อน, ๒๕๕๑ : สั
มภาษณ์
) อย่
างไรก็
ดี
แม้
ว่
าความสั
มพั
นธ์
ระดั
บหน่
วยงานราชการจะ
ไม่
ราบรื
น แต่
ก็
ยั
งมี
สั
มพั
นธภาพที
ดี
ดั
งเห็
นได้
จากในการจั
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของอํ
าเภอพรหม
บุ
รี
ยั
งสั
ง “ชุ
ดพวน” จากบ้
านหาดเสี
ยว
เพื
อแจกจ่
ายแก่
ผู
ร่
วมขบวนแห่
ในงาน
“…ซิ
นกั
บเสื
อที
ใส่
สั
มาจากหาดเสี
ยว
…”
(ไชยวั
ฒน์
สุ
คั
นธวิ
ภั
ติ
, ๒๕๕๑: สั
มภาษณ์
) ขณะที
ตํ
าบลบ้
านผื
อแม้
จะไม่
มี
การ
จั
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
า หากแต่
ก็
มี
ความพยายามอธิ
บายถึ
งเครื
อข่
ายความสั
มพั
นธ์
กั
บชาวพวนใน
จั
งหวั
ดอื
นๆ ผ่
านการทํ
าบุ
ญประจํ
าปี
ร่
วมกั
นอี
กด้
วย
กล่
าวได้
ว่
าการบริ
หารจั
ดการงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าในพื
นที
วิ
จั
ย มี
รู
ปแบบที
ซั
บซ้
อนแตกต่
าง
กั
นตามลํ
าดั
บการเป็
นกิ
จกรรมทางการท่
องเที
ยว แน่
นอนที
สุ
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าอํ
าเภอพรหม
บุ
รี
ซึ
งเป็
นงานขนาดใหญ่
ที
สุ
ดและถู
กพั
ฒนากระทั
งเป็
นหนึ
งในกิ
จกรรมการท่
องเที
ยวของจั
งหวั
สิ
งห์
บุ
รี
จึ
งมี
ความซั
บซ้
อนมากที
สุ
ด รองลงมาได้
แก่
บ้
านหาดเสี
ยวและตํ
าบลบ้
านผื
อ ตามลํ
าดั