Page 141 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๓๐
อะไรกับเรา…” แต่ อย่างไรก็ตามมีบางปีที่เทศบาลตําบลหาดเสี้ยวได้สนับสนุ นค่าใช้จ่ ายในการจัด
งานบ้างประมาณ ๓๐,๐๐๐ บาท
ขณะเดียวกันมุมมองของชาวพวนบ้านหาดเสี้ยวต่ อการจัดงานประเพณีบุญ
กําฟ้ าของเทศบาลกลายเป็ นงานในรูปแบบสมัยใหม่ที่ ไม่เน้ นคุ ณค่ าของวัฒนธรรมดั ้ งเดิม “…
เทศบาลทําไมเด็กสมัยนี้ เขาไม่อยากดู เพราะว่ามันมีสมัยใหม่ขึ้นมาเยอะ…” จึ งเป็นเหตุผลสําคัญที่
ทําให้ชาวพวนบ้านหาดเสี้ยวต้องจัดประเพณีบุ ญกําฟ้าเองเพราะ “…บ้ านเราก็ต้องผู้ใหญ่นั ่ นแหละ
ต้องทํา … ยึดประเพณีเอาไว้…”
ภาพความขัดแย้งระหว่างคนในท้องถิ่นกับเทศบาลทั ้ ง ๒ แห่งอาจกล่าวได้
ว่าเป็ นกระบวนการต่อรอง (Negotiation) ระหว่างคนในท้องถิ่นกับเทศบาล อย่างไรก็ ดีวิธีการของ
ชาวพวนตําบลบ้านผือซึ่ งแม้จะไม่ได้จัดงานประเพณีบุ ญกําฟ้ าอย่างเป็นทางการเท่ ากับอําเภอพรหม
บุรีและบ้านหาดเสี้ยว แต่กระบวนการต่ อรองเพื่อการจัดกิจกรรมชาวพวนอื่นๆ ให้มีความเรียบร้อย
มากขึ้น ถึงกับมีแนวคิดว่า “…ตอนนี้ คุยกันว่าจะเอานายกของบ้านผือเข้ามาร่วมด้วย สท.ก็ยังเป็ น
พวน ที ่ให้นายกมาเพื ่ อจะให้ นายก สนับสนุ นพวน จะจั ดอะไรไม่ สะดวก เลยต้องให้ เทศบาล
มาร่วม…” (บุญถม เจริญชนม์, ๒๕๕๐ : สัมภาษณ์)
๔) ความสัมพันธ์ระหว่างคนในท้องถิ่ นกับหน่ วยงานอื่นๆ
ไม่เพียงแต่ชาวพวนในพื้นที่วิจัยจะมีความสัมพันธ์ กับหน่วยงานระดับต่ างๆ
ตามโครงสร้างแล้ว ข้อมูลภาคสนามยังพบว่ายังมีหน่ วยงานอื่นๆ มาช่วยสนั บสนุนการจัดประเพณี
บุญกําฟ้าได้แก่
๔.๑) วัด ทั ้ งวัดหาดเสี้ยวและวัดกุ ฎีทองต่างมีบทบาทในฐานะผู้สนับสนุ นให้
เกิดการจัดงานประเพณีบุญกําฟ้า ในฐานะศูนย์กลางของวัฒนธรรมพวนแต่ละแห่งด้วยเหตุ นี้ การจัด
ประเพณีบุ ญกําฟ้ าทั้ งที่ บ้านหาดเสี้ยวและอําเภอพรหมบุรีจึ งใช้วั ดเป็นศูนย์ กลางการจัดงาน เช่น
การจัดซุ้มอาหาร ตลอดจนการจัดการแสดงต่างๆ แม้กระทั ่ งที่ตําบลบ้านผือเอง วัดลุมพลีวันจะเคย
เป็นเพียงสถานที่จัดประเพณีบุ ญกําฟ้ าในอดีต ทว่าวัดก็ยังคงเป็ นศูนย์ กลางของชาวพวนในการ
เลือกตั ้ งคณะกรรมการชมรมไทยพวนในป ัจจุบัน (บุญถม เจริญชนม์, ๒๕๕๐ : สัมภาษณ์)
ความสัมพันธ์ระหว่างคนในท้ องถิ่นกับวัดในพื้นที่วิจัยแล้ว วั ดบางแห่งยัง
เป็ นศู นย์กลางของคะแนนเสียงการเมืองท้องถิ่น ข้อมูลจากการสังเกตพบว่าวัดหนึ่ งในพื้นที่วิจัยมี
รองเจ้าอาวาสเป็ นผู้ มีอาคมแก่ กล้ากระทั ่ งเป็ นที่นั บถือของนั กการเมือง ข้าราชการชั ้ นผู้ใหญ่
ตลอดจนนักธุรกิจจํานวนมาก โดยเหตุผลนี้ จึงไม่น่าแปลกใจที่วัดนี้มีความเจริญและสามารถจัดงาน
ประเพณี บุญกําฟ้ าที่นักการเมือง ข้าราชการ นักธุรกิจให้การสนั บสนุ น อีกทั ้ งวัดดังกล่าวยังจัดเป็ น
พื้นที่แข่งขันทางการเมืองในลักษณะของการ“…เป็ นฐานเสียงของการเมืองอีกต่างหาก…” อีกด้วย
๔.๒) โรงเรียน ข้อมูลจากการสังเกตพบว่าโรงเรียนซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในฐานะ
โรงเรียนประจําท้องถิ่ น เช่ น โรงเรียนอนุ บาลศรีสัชนาลัย(โรงเรียนหาดสูง) โรงเรียนหาดเสี้ยว