๑๒๐
ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างชมรมไทยพวนบ้
านผื
อกั
บหน่
วยงานราชการระดั
บอํ
าเภอไม่
ดี
ก็
จะไม่
ได้
ร ั
บการ
สนั
บสนุ
นงบประมาณให้
ดํ
าเนิ
นโครงการ นั
่
นเอง เห็
นได้
จากสมาชิ
กชมรมไทยพวนบ้
านผื
อคนหนึ
่
ง
แสดงความเห็
นไว้
ว่
า
“...พอนายอํ
าเภอคนใหม่
มาเขาไม่
ส่
งเสริ
ม ถ้
าเป็
นคนก่
อนจะสื
บทอด
อยู
่
จะไปช่
วยกั
นที
่
อํ
าเภอ ใครมี
อะไรดี
ทั
้
งรํ
า เป ่
าแคน ก็
จะเอามาแข่
งขั
นประชั
นกั
น
อย่
างสนุ
กสนาน หลั
งๆ มานี
่
ไม่
มี
แล้
ว ตอนนี
้
คุ
ยกั
นว่
าจะเอานายกของบ้
านผื
อเข้
า
มาร่
วมด้
วย สท.ก็
ยั
งเป็
นพวน ที
่
ให้
นายกฯ มาเพื
่
อจะให้
นายกสนั
บสนุ
นพวน จะจั
ด
อะไรไม่
สะดวก เลยต้
องให้
เทศบาลมาร่
วม บางหมู
่
บ้
านนี
่
ให้
ตั
งค์
ไปสองหมื
่
นให้
เอาไป
ทํ
าบุ
ญ ไปเที
่
ยว ให้
ทํ
ากิ
จกรรม...”
๓) มุ
มมองของชาวพวนตํ
าบลบ้
านผื
อต่
อการเป็
นกิ
จกรรมทางการท่
องเที่
ยว
ขณะเดี
ยวกั
น ข้
อมู
ลจากการสั
งเกตการณ์
และการสั
มภาษณ์
มุ
มมองของชาวพวน
ตํ
าบลบ้
านผื
อต่
อการจะทํ
าให้
ประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าเป็
นกิ
จกรรมทางการท่
องเที
่
ยว ถู
กแบ่
งเป็
น ๒
ประเด็
นหลั
ก ได้
แก่
๓.๑) มุ
มมองเชิ
งสนั
บสนุ
นให้
เป็
นกิ
จกรรมทางการท่
องเที่
ยว
มุ
มองดั
งกล่
าวสะท้
อนออกมาจากความเข้
าใจว่
าที
่
ตํ
าบลบ้
านผื
อมี
กิ
จกรรมการ
ท่
องเที
่
ยวซึ
่
งจั
ดโดยการอ้
างอิ
งว่
าเป็
นส่
วนหนึ
่
งของฮี
ตสอบสองคองสิ
บสี
่
ของชาวพวน เช่
น งานบุ
ญ
กฐิ
น ทั
้
งนี
้
ในมุ
มมองดั
งกล่
าวเห็
นหากประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าถู
กจั
ดเป็
นส่
วนหนึ
่
งของกิ
จกรรมการ
ท่
องเที
่
ยวจริ
งก็
ไม่
เป็
นสิ่
งที
่
จะกระทบกั
บวั
ฒนธรรมดั
้
งเดิ
มเนื
่
องจาก
“...ของดั
้
งเดิ
มก็
ต้
องศึ
กษาไว้
ของใหม่
มามั
นก็
ทั
นสมั
ย เขาจะชอบของใหม่
มากกว่
า สั
งเกตจากฟ้
อนสาว ไทยพวน พอเวลาผ่
าน
ไปก็
จะมี
จั
งหวะอื
่
นเข้
ามาแทรกให้
เกิ
ดสี
สั
น ... แค่
ปร ั
บให้
เข้
ากั
บยุ
คสมั
ย...”
(บุ
ญถม เจริ
ญชนม์
,
๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
) พร้
อมทั
้
งตั
้
งคํ
าถามต่
อการเกิ
ดผลกระทบต่
อความเปลี
่
ยนแปลงคุ
ณค่
าของ
ประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าหากต้
องถู
กจั
ดเป็
นกิ
จกรรมการท่
องเที
่
ยวว่
า
“...แล้
วที
่
หายไปเลย กั
บกลั
บมาใหม่
แต่
มั
นเพี
้
ยนอั
นไหนจะดี
กว่
ากั
น...”
(บุ
ญถม เจริ
ญชนม์
, ๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
)
ขณะเดี
ยวกั
น มุ
มมองดั
งกล่
าวยั
งถู
กเชื
่
อมโยงไปว่
า หากประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าจะ
กลายเป็
นกิ
จกรรมทางการท่
องเที
่
ยวแล้
ว ผู
้
ที
่
ควรจะมี
บทบาทมากที
่
สุ
ดในการจั
ดงานก็
คื
อองค์
กร
ปกครองส่
วนท้
องถิ่
น
“...ก็
ดี
จะได้
ไปคุ
ยกั
บทางเทศบาล...”
(บุ
ญธง ทองทิ
พย์
, ๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
)
อั
นเป็
นการยํ
้
าถึ
งความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างชาวพวนตํ
าบลบ้
านผื
อกั
บองค์
กรปกครองส่
วนท้
องถิ่
นในการ
จั
ดกิ
จกรรมต่
างๆ ได้
เป็
นอย่
างดี