๑๑๘
ตํ
าบลบ้
านผื
อ
“…แต่
ก่
อนก็
ทํ
ากั
นมา สื
บต่
อมา พวกผู
้
เฒ่
าผู
้
แก่
…”
(บุ
ญถม เจริ
ญชนม์
, ๒๕๕๐ :
สั
มภาษณ์
) เท่
านั
้
น
๑.๒) กิ
จกรรมและการละเล่
นที่
สํ
าคั
ญในประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
า
ในงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าตํ
าบลบ้
านผื
อนั
้
น แม้
จะไม่
เป็
นที
่
นิ
ยมแพร่
หลายใน
ป ั
จจุ
บั
น หากแต่
ข้
อมู
ลภาคสนามทํ
าให้
ทราบว่
าในงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของตํ
าบลบ้
านผื
อในอดี
ตมี
กิ
จกรรมและการละเล่
นซึ
่
งมี
ความแตกต่
างจากงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของที
่
อื
่
น ได้
แก่
๑.๒.๑) การทํ
าข้
าวต้
มมั
ด
ข้
อมู
ลจากตู
้
(คํ
าเรี
ยกญาติ
ผู
้
ใหญ่
) เฮื
อง มี
ลา (๒๕๕๐) ทํ
าให้
ทราบว่
า
งานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าตํ
าบลบ้
านผื
อในอดี
ตจะมี
การทํ
าข้
าวต้
มมั
ดเพื
่
อไปถวายแด่
พระสงฆ์
“…ก็
มี
ข้
าวต้
มมั
ด ทํ
าเสร็
จแล้
วก็
ไปใส่
บาตรด้
วย ใส่
กล้
วย ใส่
ถั
่
ว …”
โดยมี
วิ
ธี
การทํ
ากล่
าวคื
อการทํ
าข้
าวต้
ม
มั
ดจะต้
องจั
ดเตรี
ยมแช่
ข้
าวเหนี
ยว ถั
่
วดํ
า แล้
วนํ
าไปผั
ดกั
บนํ
้
ากะทิ
ผสมนํ
้
าตาลทรายแดง เคี
่
ยวจน
กะทิ
งวด ทิ
้
งให้
เย็
นก่
อนจะนํ
าไปหุ
้
มกล้
วย (ใช้
กล้
วยนํ
้
าว้
าผ่
าครึ
่
ง) แล้
วห่
อด้
วยใบตอง ก่
อนนํ
าไปนึ
่
ง
๑.๒.๒) การทํ
าหมก
อย่
างไรก็
ดี
ในงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าตํ
าบลบ้
านผื
อมี
การทํ
าขนมขนิ
ด
หนึ
่
งที
่
มี
ความแตกต่
างจากที
่
อื
่
น ได้
แก่
การทํ
าหมก
“…หมก เอานํ
้
าอ้
อยมาใส่
มะพร้
าว ผสมนํ
้
าแล้
วก็
นึ
่
ง …”
(เฮื
อง มี
ลา,๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
) ให้
ทราบถึ
งวิ
ธี
ทํ
าว่
าน่
าจะประกอบด้
วยการนํ
ามะพร้
าวขู
ด
มาคลุ
กกั
บนํ
้
าอ้
อยสดใส่
ในภาชนะ เติ
มนํ
้
าอ้
อยพอท่
วมมะพร้
าวนํ
าไปนึ
่
งแล้
วทิ
้
งไว้
ให้
เย็
น
๑.๒.๓) การละเล่
นจี
บสาว
ขณะเดี
ยวกั
น ในงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าตํ
าบลบ้
านผื
อ เมื
่
อถึ
งคื
นวั
นขึ
้
น
๓ คํ
่
าเดื
อน ๓ จะมี
การละเล่
นที
่
แตกต่
างจากที
่
อื
่
นได้
แก่
การจี
บสาวซึ
่
งนายบุ
ญถม เจริ
ญชนม์
(๒๕๕๐) ประธานชมรมไทพวนบ้
านผื
อ อธิ
บายว่
าการจี
บสาวในงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของตํ
าบล
บ้
านผื
อจะเป็
น
“…ฝ ่
ายชายจะเป ่
าแคนไปที
่
บ้
านของฝ ่
ายหญิ
ง ส่
วนฝ ่
ายหญิ
งจะเตรี
ยมข้
าวเหนี
ยว ป ั
้
น
ให้
เป็
นพวง ผู
กเชื
อกไว้
แล้
ววางไว้
ที
่
ลานบ้
าน เมื
่
อรู
้
ว่
าฝ ่
ายชายมาหาก็
จะเปิ
ดหน้
าต่
างและรอกระตุ
ก
เชื
อกเมื
่
อฝ ่
ายชายหยิ
บ … ผู
้
สาวเขาก็
จะกระตุ
กเชื
อก เป็
นการมั
ดใจโดยการวางข้
าว เป็
นการหยอก
ล้
อกั
น…”
๑.๒.๔) การฟ้
อนไทพวน
การฟ้
อนไทพวนเป็
นกิ
จกรรมที
เกิ
ดขึ
้
นใหม่
โดยต่
อท่
าและฝึ
กหั
ดจากครู
ซึ
่
งเรี
ยนจบเอกนาฏศิ
ลป์
จากมหาวิ
ทยาลั
ยราชภั
ฏอุ
ดรธานี
ทั
้
งนี
้
การฟ้
อนไทพวนถู
กระบุ
ว่
าเคยเป็
น
ส่
วนหนึ
่
งของงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของตํ
าบลบ้
านผื
อควบคู
่
กั
บงานพาแลง อย่
างไรก็
ดี
ป ั
จจุ
บั
นยั
งถู
ก
นํ
าไปเล่
นในงานบุ
ญต่
างๆ ของตํ
าบลบ้
านผื
อ เช่
น งานบุ
ญกฐิ
น เป็
นต้
น (บุ
ญถม เจริ
ญชนม์
, ๒๕๕๐
: สั
มภาษณ์
)