Page 127 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๑๑๗
“…ผ้
าป ่
าไทยพวนรวมกั
นหรื
อยั
ง ปี
ที
แล้
วที
บ้
านโคก ที
จั
งหวั
ดแพร่
ไปแล้
วนี
คนเป็
นสี
ห้
าพั
นไม่
ตี
กั
นนะ สิ
บเก้
าจั
งหวั
ดนี
ไทยพวนหมดเลยไปรวมกั
น พวก
ลาวก็
มา มาคุ
ยสารทุ
กข์
สุ
กดิ
บกั
น มี
การแสดงต่
างๆ ปี
นี
ประมาณช่
วงมี
นาคม ประเพณี
แต่
ละจั
งหวั
ดแต่
ละภาคมารวมกั
น ที
เกาะกั
นแน่
นคื
อความเป็
นพี
เป็
นน้
อง…”
(บุ
ญถม เจริ
ญชนม์
, ๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
)
อย่
างไรก็
ดี
งานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าตํ
าบลบ้
านผื
อมิ
ได้
หมดความสํ
าคั
ญลงไปเสี
ที
เดี
ยว ข้
อมู
ลจากการสั
มภาษณ์
ทํ
าให้
ทราบว่
าการจั
ดประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าบ้
านผื
อจะถู
กจั
ดขึ
นตาม
โอกาสที
จํ
าเป็
น เนื
องจากต้
องมี
งานพาแลง และการแสดงฟ้
อนไทพวนเข้
ามาเกี
ยวข้
องด้
วย เพราะ
“…เราก็
มี
อยู
นะ อยากจั
ดหาเงิ
นเข้
าชมรมนี
แหละ ก็
มี
งานบุ
ญ งานพาแลง เคยจั
ดอยู
…”
(บุ
ญถม
เจริ
ญชนม์
, ๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
)
๑.๑) ความหมายของประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
แม้
ว่
างานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของชาวพวนตํ
าบลบ้
านผื
อในป ั
จจุ
บั
นจะมี
ความสํ
าคั
ญลดลง ทว่
าตามความเข้
าใจของชาวพวนที
ยั
งคงสั
มผั
สกั
บงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าในอดี
สามารถสรุ
ปได้
ว่
า สํ
าหร ั
บผู
อาวุ
โสชาวพวนตํ
าบลบ้
านผื
อแล้
วงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าจะถู
ดจั
ดให้
เป็
ส่
วนหนึ
งของฮี
ตคองชาวพวน ดั
งนี
“…ฮี
ตสิ
บสองนี
ทํ
าบุ
ญออกพรรษา … บุ
ญกํ
าฟ้
านี
ออกใหม่
สามคํ
า ไปนั
งแคร่
เล่
นสาว ไปอยู
กั
บสาวเข็
นฝ้
าย ไปช่
วยสาวกํ
าฝ้
าย …เดื
อนสาม
ทํ
าบุ
ญกํ
าฟ้
ากั
นแล้
ว กํ
าฟ้
าก็
คื
อการเอาเมล็
ดพั
นธุ
ไปหว่
านไร่
นา … ทุ
กอย่
างที
กล่
าวมา
คื
อชาวพวนที
สื
บทอดกั
นมา…”
(เฮื
อง มี
ลา, ๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
)
ขณะเดี
ยวกั
น ความเชื
อเกี
ยวกั
บประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของตํ
าบลบ้
านผื
อยั
เกี
ยวข้
องกั
บสภาพลมฟ้
าอากาศกั
บการทํ
าเกษตรกรรมด้
วยเช่
นกั
น โดยเฉพาะสภาพบรรยากาศ
เนื
องจากมี
คํ
าอธิ
บายว่
าการกํ
าฟ้
าเกิ
ดขึ
นเพราะ
“...เขากลั
วฟ้
าผ่
า ที
กํ
าฟ้
านี
ป้
องกั
นไม่
ให้
ฟ้
าผ่
าเวลา
ไถนา ถ้
าไม่
ทํ
าบุ
ญก็
จะทํ
านาไม่
ได้
ฟ้
าจะผ่
าเอา ...”
(ฤดี
มน ปรี
ดี
สนิ
ท, ๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
)
อย่
างไรก็
ดี
การที
ผู
อาวุ
โสชาวพวนตํ
าบลบ้
านผื
อถื
อว่
างานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
เป็
นเพี
ยงส่
วนหนึ
งของฮี
ตคองอั
นเป็
นแนวทางการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตเท่
านั
น ดั
งนั
นจึ
งไม่
จํ
าเป็
นต้
องปฏิ
บั
ติ
ตามเสมอไป เห็
นได้
จากคํ
ากล่
าวที
ว่
“…กํ
าฟ้
าทํ
ามาตั
งแต่
รุ
นพ่
อรุ
นแม่
แล้
ว แต่
ถ้
าเลิ
กทํ
าก็
ไม่
เป็
นไร
…”
(เฮื
อง มี
ลา, ๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
) นั
นเอง ขณะที
ชาวพวนในรุ
นต่
อ มาก็
ถื
อว่
าประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้