๑๑๑
การจั
ดประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าอํ
าเภอพรหมบุ
รี
ในช่
วงพุ
ทธทศวรรษที
่
๒๔๖๐ เป็
นต้
น
มายั
งไม่
เป็
นที
่
รู
้
จั
กกั
นอย่
างกว้
างขวางมากนั
ก กระทั
่
งระหว่
างปี
พ.ศ. ๒๕๑๙ – พ.ศ. ๒๕๒๑ นาย
ปชา ลาภานั
นต์
ได้
เข้
ามาดํ
ารงตํ
าแหน่
งนายอํ
าเภอพรหมบุ
รี
ได้
สนั
บสนุ
นให้
การจั
ดงานประเพณี
บุ
ญ
กํ
าฟ้
าในปี
พ.ศ. ๒๕๒๑ โดยส่
งเสริ
มให้
มี
“…การรํ
าพื
้
นบ้
าน มี
การละเล่
น มี
มวยด้
วย แต่
ไม่
ประสบ
ความสํ
าเร็
จเพราะเป็
นคนหมู
่
บ้
านเล็
กๆ คนไม่
ได้
เข้
ามาดู
…ต้
องใช้
ทุ
นเยอะมาก แล้
วก็
ขาดทุ
น เพราะ
คนไม่
เยอะ…”
(วชิ
รา บุ
ญเริ่
ม, ๒๕๕๑ :สั
มภาษณ์
)
อย่
างไรก็
ดี
การที
่
หน่
วยงานราชการได้
แก่
อํ
าเภอพรหมบุ
รี
ได้
เข้
ามามี
บทบาทหลั
กใน
การจั
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
า ส่
งผลให้
หน่
วยงานราชการอื
่
นๆ ทั
้
งส่
วนกลาง ส่
วนภู
มิ
ภาค และส่
วน
ท้
องถิ่
นเริ่
มเข้
ามามี
บทบาทมากขึ
้
นโดยไม่
จํ
าเป็
นต้
องจํ
ากั
ดว่
าเป็
นชาวพวนหรื
อไม่
นั
บตั
้
งแต่
การ
ท่
องเที
่
ยวแห่
งประเทศไทย จั
งหวั
ดสิ
งห์
บุ
รี
องค์
การบริ
หารส่
วนจั
งหวั
ดสิ
งห์
บุ
รี
เทศบาลตํ
าบลบางนํ
้
า
เชี
่
ยว กระทั
่
งนั
กการเมื
องท้
องถิ่
น ซึ
่
งทํ
าให้
รู
ปแบบและกิ
จกรรมในงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าขยายตั
ว
และมี
ความหลากหลายมากขึ
้
นเห็
นได้
จาก
“…แล้
วตอนนี
้
ก็
จั
งหวั
ดสิ
งห์
บุ
รี
ก็
เอาเป็
นงานของจั
งหวั
ด ประเพณี
กํ
า
ฟ้
า ท่
านผู
้
ว่
ามาเปิ
ด มาเปิ
ดทุ
กปี
มี
การลํ
ากํ
าฟ้
า ลํ
าถวายฟ้
า ก่
อนนี
้
มารํ
ากั
นเยอะ
นั
กเรี
ยนสิ
งห์
บุ
รี
มากั
นเป็
นร้
อย นุ
่
งผ้
าสไบ เสื
้
อแขนกระบอก ลํ
ากํ
าฟ้
า ลํ
าถวายฟ้
า
…ร ั
บเอาไปทํ
า มี
แห่
งเดี
ยวในสิ
งห์
บุ
รี
ตอนแรกก็
ไม่
ใหญ่
ต่
อมาเชิ
ญ
ผู
้
ใหญ่
ก็
เลยใหญ่
นานแล้
ว ๓๐ กว่
า (ปี
)…”
(พระครู
เมตตานุ
ศาสน์
(บุ
ญช่
วย จิ
ตฺ
ตป�ฺ
โย), ๒๕๕๑ : สั
มภาษณ์
)
รู
ปแบบและกิ
จกรรมในประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าที
่
ขยายตั
วเพิ่
มมากขึ
้
น เช่
น การจั
ดแสดง
ลิ
เก มี
ภาพยนตร์
งานพาแลง ดนตรี
โปงลางซึ
่
งได้
ร ั
บการอนุ
เคราะห์
จากอาจารย์
ทิ
นกร อั
ตไพบู
ลย์
จากมหาวิ
ทยาลั
ยราชภั
ฏอุ
บลราชธานี
การแสดงสิ
นค้
าหนึ
่
งตํ
าบลหนึ
่
งผลิ
ตภั
ณฑ์
และการประกวด
ธิ
ดากํ
าฟ้
า เป็
นต้
น(พระครู
เมตตานุ
ศาสน์
(บุ
ญช่
วย จิ
ตฺ
ตป�ฺ
โย), ๒๕๕๑ : สั
มภาษณ์
) โดยเฉพาะในปี
พ.ศ. ๒๕๕๑ กระทรวงวั
ฒนธรรมได้
เข้
ามามี
บทบาทสํ
าคั
ญในการสนั
บสนุ
นการสาธิ
ตการทํ
าอาหาร
ชาวพวนซึ
่
งเป็
นความหวั
งของคนในท้
องถิ่
นในการอนุ
ร ั
กษ์
วั
ฒนธรรมพวนอี
กหน่
วยงานหนึ
่
ง
“….
งานทุ
กอย่
างมั
นต้
องมี
การฟื
้
นฟู
วั
ฒนธรรม เป็
นหน้
าที
่
ของกระทรวงวั
ฒนธรรม…”
(พระครู
เมตตานุ
ศาสน์
(บุ
ญช่
วย จิ
ตฺ
ตป�ฺ
โย), ๒๕๕๑ : สั
มภาษณ์
)
ขณะเดี
ยวกั
นการจั
ดกิ
จกรรมที
่
เพิ่
มขึ
้
นในงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของอํ
าเภอพรหมบุ
รี
กลั
บนํ
าไปสู
่
ประเด็
นคํ
าถามของชาวอํ
าเภอพรหมบุ
รี
บางประการ เช่
น การจั
ดประกวดธิ
ดากํ
าฟ้
าซึ
่
ง