๑๑๐
มงคลได้
ขอความอนุ
เคราะห์
จากวิ
ทยาลั
ยนาฏศิ
ลป์
อ่
างทองในการบรรจุ
คํ
าร้
อง ทํ
านอง ท่
ารํ
า เพื
่
อ
นํ
ามาแสดงประกอบงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
ามาตั
้
งแต่
ปี
พ.ศ. ๒๕๒๗ โดยเนื
้
อร้
องกล่
าวถึ
งความเชื
่
อ
อาหาร และการละเล่
นในบุ
ญกํ
าฟ้
า เนื
้
อร้
องบางส่
วนได้
แก่
“...ก่
อนงานวั
นกํ
าฟ้
า หมู
่
เฮามาพร้
อมหน้
าตากั
น ดวงใจนี
้
ให้
ผู
กพั
น เมื
่
อถึ
งวั
นกํ
าฟ้
าเริ
งใจ ..ข้
าวหลามป ั
้
นจี
่
คาวหวานรสดี
พร้
อมด้
วยน้
องพี
่
ร่
วมกั
นโอยทาน . ดู
เริ
งรื
่
นแลชื
่
นตา งานกํ
าฟ้
าวั
นประเพณี
เล่
นมอญซ่
อนผ้
า ไม้
หึ
่
ม
ซ่
อนหา ..”
(สุ
นทร ตั
้
งตระกู
ล, ๒๕๒๗:หน้
า ๑๒)
๒) หน่
วยงานที่
มี
บทบาทในการจั
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
า
ผู
้
มี
บทบาทในการจั
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าอํ
าเภอพรหมบุ
รี
ผู
้
ที
่
ถู
กกล่
าวถึ
งมาก
ที
่
สุ
ดคื
อพระครู
นาครวรคุ
ณ อดี
ตเจ้
าอาวาสวั
ดกุ
ฎี
ทอง ที
่
เป็
นผู
้
ฟื
้
นฟู
ประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าอํ
าเภอพรหม
บุ
รี
ในช่
วงพุ
ทธทศวรรษที
่
๒๔๖๐ เนื
่
องจากการมี
พื
้
นฐานเป็
นชาวพวนมาก่
อน กล่
าวได้
ว่
าพระครู
นาครวรคุ
ณนั
บเป็
นผู
้
มี
บทบาทสํ
าคั
ญต่
อการเปลี
่
ยนแปลงสภาพสั
งคมของชาวพวนอํ
าเภอพรหมบุ
รี
อย่
างยิ่
ง มิ
ใช่
เพี
ยงความพยายามฟื
้
นฟู
ประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าเท่
านั
้
นหากแต่
ยั
งได้
ทํ
าการเปลี
่
ยนแปลง
ระบบการศึ
กษาของชาวอํ
าเภอพรหมบุ
รี
ด้
วยการตั
้
งโรงเรี
ยนทั
้
งโรงเรี
ยนประชาบาลวั
ดกุ
ฎี
ทอง ซึ
่
ง
เป็
นโรงเรี
ยนระดั
บประถมศึ
กษา และโรงเรี
ยนวั
ดกุ
ฎี
ทองซึ
่
งเป็
นโรงเรี
ยนระดั
บมั
ธยมศึ
กษา ดั
งนี
้
“...พระครู
นาคเห็
นชาวบ้
านชาวช่
องทํ
านา นามั
นก็
ไม่
งอกไม่
เงย แล้
ว
คนก็
ทํ
ากั
นมาก ต่
อไปภายภาคหน้
าถ้
าคนมากๆ จะไปทํ
าอะไรกิ
น เลยฟื
้
นฟู
การศึ
กษา ไปกู
้
เงิ
นร ั
ฐบาลมา ๓,๕๐๐ ปี
๒๔๖๒ ไปกู
้
มาต้
องเอาหลั
กฐานไปประกั
น
ก็
เอาโฉนดชาวบ้
านมา ที
แรกตั
้
งเป็
นโรงเรี
ยนเชลยศั
กดิ์
แล้
วก็
เปลี
่
ยนเป็
นโรงเรี
ยน
ประชาบาลวั
ดกุ
ฎี
ทอง บางที
ก็
เรี
ยกเชลยศั
กดิ์
พอตั
้
งเสร็
จ โรงเรี
ยนถึ
งประถม ๔ พอ
จบประถม ๔ แล้
วก็
ไม่
มี
ที
่
เรี
ยนต่
อ หลวงพ่
อพระครู
นาคก็
คิ
ดต่
อว่
าต้
องตั
้
งโรงเรี
ยน
มั
ธยม ก็
เลยไปปรึ
กษาอาจารย์
บุ
ญมา คํ
าแย้
มให้
มาดํ
าเนิ
นการ ก็
จะใช้
ศาลาวั
ด...”
(พระครู
เมตตานุ
ศาสน์
(บุ
ญช่
วย จิ
ตฺ
ตป�ฺ
โย), ๒๕๕๑ : สั
มภาษณ์
)
ข้
อมู
ลจากการสั
มภาษณ์
พบว่
างานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของอํ
าเภอพรหมบุ
รี
ใน
ช่
วงแรกเป็
นงานขนาดเล็
กโดยแต่
ละหมู
่
บ้
านจั
ดกั
นเอง ขณะที
่
งานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าที
่
วั
ดกุ
ฎี
ทอง ณ
เวลานั
้
นมี
เพี
ยงลิ
เกที
่
เด็
กนั
กเรี
ยนโรงเรี
ยนเชลยศั
กดิ
์
เป็
นผู
้
แสดงเท่
านั
้
น (พระครู
เมตตานุ
ศาสน์
(บุ
ญ
ช่
วย จิ
ตฺ
ตป�ฺ
โย), ๒๕๕๑ : สั
มภาษณ์
)