Page 122 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๑๒
“…มีกรรมการคัดเลือก แต่คนที ่ ชนะไม่ใช่ไทยพวน เป็ นพวกเดินสาย…” (พระครูเมตตานุ ศาสน์
(บุญช่วย จิตฺ ตป�ฺโย), ๒๕๕๑ : สัมภาษณ์) เป็ นต้น
หากพิจารณาภายนอกแล้ว แม้จะพบว่าการที่หน่วยงานราชการระดับต่างๆ เข้ามา
มีบทบาทหลักในการจัดงานประเพณีบุ ญกําฟ้าอํ าเภอพรหมบุรี กระทั ่ ง “เป็ นงานของจังหวัด” เช่น
เทศบาลตําบลบางนํ้ าเชี่ยวสนั บสนุนงบประมาณจัดงานพาแลง เป็ นต้น ส่วนสําคัญประการหนึ่งมา
จากความสัมพันธ์ ส่วนตัวของคนในท้องถิ่นผู ้มีบทบาทนําในการจัดงาน เช่ น การเป็ นเครือญาติกับ
ผู้บริหารหน่ วยงานราชการ หรือการเป็ นผู้สนับสนุ นนั กการเมืองทั้ งทางตรงและทางอ้อม เช่น การที่
เจ้าอาวาสวัดกุฎีทองมีญาติทํางานในการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยทําให้ได้ร ับความช่ วยเหลือเป็น
อย่างดี หรือการที่ชาวพวนมีความสามัคคีและเป็ นอันหนึ่ งอันเดียวกันส่งผลให้นักการเมืองเข้ามา
สร้างฐานการเมืองได้ด้วยการแสดงความช่วยเหลือในการจัดประเพณีบุญกํ าฟ้ า (พระครูเมตตานุ
ศาสน์(บุญช่วย จิตฺ ตป�ฺโย), ๒๕๕๑ : สัมภาษณ์ และบุญรอด.ขุนอ่อน, ๒๕๕๑ :สัมภาษณ์)
นอกจากนี้ ความสัมพันธ์ในลักษณะส่วนตัวระหว่างคนในท้องถิ่นผู ้มีบทบาทนําใน
การจัดงานยังขยายไปสู่ความร่วมมือกับชาวพวนในจังหวัดอื่นด้วยเช่นกัน โดยเฉพาะความสัมพันธ์
กับชาวพวนบ้านหาดเสี้ยวที่พบว่ามีการสั ่ งผ้าซิ่นและเสื้อชาวพวนจากบ้านหาดเสี้ยวเป็นจํานวนมาก
เพื่อให้ชาวพวนอําเภอพรหมบุรีใส่ร่วมงานประเพณี บุญกําฟ้ า เห็นได้จาก “…ซิ่ นกับเสื้ อที ่ ใส่สั ่ งมา
จากหาดเสี้ยว … สั ่ งซื้ อมาจากศรีสัชฌนาลัย สุโขทัย…” วชิรา บุญเริ่ม, ๒๕๕๑ :สัมภาษณ์)
ภาพประกอบ ๔๐ : แบบสอบถามของกระทรวงวัฒนธรรมเพื่อสอบถามความ
คิดเห็นของประชาชนต่อการจัดงานประเพณีบุญกําฟ้า (ถ่ายโดยผู้วิจัย)